Als het morgen wordt

Stilte nestelt zich in mijn hoofd.

De witgouden gloed van de zon trekt heldere strepen door mijn gedachten.

Witte wijn verzacht de contouren van mijn eenzame gedachten…


Maak een “U-bocht” indien mogelijk; dat was de boodschap die ik mezelf influisterde.

Ik had tijd nodig, 2 weken geleden was het me allemaal teveel. Ik dacht dat “de stekker eruit trekken” dé oplossing was. 

Tuurlijk niet…

Emotioneel een wrak, lichamelijk helemaal op. Ik kwam de spreekwoordelijke “weerbots” tegen. 

Ik heb me gewenteld, gewenteld in een dik deken van wantrouwen, in een gevoel van kwaadheid, in een gebrek aan zelfvertrouwen…ik moest een bocht nemen.

“Hét moment” kwam er vorige week, toen ik geheel onverwacht een foto doorgestuurd kreeg van de jongste broer van mijn mama.

Het maakte veel los, een stroom van emoties die jaren onderdrukt geweest zijn. Emoties die ik diep had weggestopt.

Het is één van de enige foto’s van mijn mama en mezelf, de zomer voor ze stierf. Ik wist zelfs toen niet dat ze terminaal ziek was. 

Ik wist ook niet van het bestaan van de foto’s af, want ja, er zijn er nog, waarvan eentje van haar alleen…zo mooi.

Ik ben altijd sterk geweest, dacht ook dat ik altijd sterk moest zijn. Het lukte, tot 3 jaar geleden mijn en onze wereld ontwricht werd.

Dankzij lange, zeer diepe en soms moeilijke gesprekken met B, besefte ik dat ik niet altijd sterk moet zijn, dat ik mezelf kan én mag zijn, gewaardeerd door mijn man en kinderen. Het waren zware dagen.

Ik weet nu dat alleen vandaag en morgen belangrijk zijn.

De foto’s die ik doorgestuurd kreeg deden me beseffen dat het heden telt… mijn mama heeft haar 44e verjaardag nooit mogen meemaken. 

Ze heeft me gevormd tot wie ik ben, nu, iemand die opkomt voor zichzelf, tegen wie niemand moet zeggen wat ik al dan niet mag doen, zeggen of schrijven.

Ben ik, buiten aan mijn Mr Brubeck, aan iemand verantwoording schuldig?

Neen!

Wat ik jullie wel schuldig ben, is dankbaarheid! Diepe en welgemeende dankbaarheid.

Ik stond versteld van de vele persoonlijke, warme, emotionele, ondersteunende, begripvolle, hoopvolle, vragende, begrijpende reacties, mailtjes, app’jes en sms’en.

Het heeft me doen nadenken, me een hart onder de riem gestoken en me doen beseffen dat jullie allemaal lieve, oprechte mensen zijn.

Het heeft me doen beseffen dat ik me gewaardeerd voel.

Dank jullie daarvoor, vanuit mijn hart!

Blogland kan dan tóch mooi zijn, door jullie!

Advertisements

67 gedachtes over “Als het morgen wordt

  1. Blij weer een blog van U te zien,ik heb het met een brok in mijn keel gelezen……
    ik wens U heel veel sterkte,en in het leven moet je nooit iets voor een ander.
    Iedereen mag wel zwak zijn………niemand kan altijd sterk zijn alleen soms kom je
    uit er wel sterker uit…….maar doe het op je eigen manier………vind het wel weer fijn U
    hier weer te zien……..haal soms uit U blog wel de kracht om door te gaan……wil U daar
    heel dankbaar voor zijn……

    Liked by 1 persoon

  2. Je bent mij helemaal niets verschuldigd lieve Mrs. Brubeck ❤ Jezelf ben je je eigen eerlijkheid verschuldigd. Dat jij mag doen wat jij goed vindt. En waar jij je prettig bij voelt.
    Maar oh wat ben ik blij weer van je te lezen! Welkom terug prachtmens!
    Het verleden heeft je niet ingehaald….jij bent er wijzer van geworden. Hele lieve knuffel ❤❤❤

    Liked by 1 persoon

  3. Wat doe jij nou weer op de vroege maandag? Zit ik hier weer in tranen!
    Wat een prachtige foto en oh wat logisch dat je daar heel erg blij mee bent!
    Ben zo blij dat je er weer bent, dat je de kracht weer hebt gevonden door te gaan (niet zozeer met bloggen, hoewel je gewoon bij ons hoort, maar voor jezelf natuurlijk). En je hebt zo gelijk, alleen vandaag en morgen is belangrijk. En de mooie herinneringen! Maar lieverd, je bent ook maar een mens hè. Soms word je even teruggefloten en dat is goed als je teveel van jezelf hebt gevraagd. Geniet van elke nieuwe dag en van de toekomst die voor jou/jullie ligt!
    Veel liefs ❤

    Like

  4. Zo herkenbaar dit, van a tot z, iineens zo’n foto krijgen ja dat zet je wereld wel even op de kop, zo kreeg ik jaren terug ondertussen alweer ook ineens foto’s van mijn enige nicht, foto’s die ik nog nooit had gezien, het waren dia’s omgezet met een scanner naar foto’s en daar stond ik op, met mijn opa, mijn mama, als baby… maar ook nog wat trouwfoto’s van mijn ouders, mijn moeder had het huwelijksalbum op een dag weg gegooid, zonder vragen of ik misschien (ik was tiener), vrouw, de tranen… toen ik ze in mijn mail zag, ben ook dagen van slag geweest…

    Wat een prachtige foto van jou en jouw mama. En de steun, ja die herken ik ook, hier, ligt het wel klaar om ingepakt te worden, ik laat het je weten zodra ik het verstuurd heb, als het onderweg is, ook hier moet ik even die energie vinden. Maar wat ben ik blij om jou weer terug te zien.

    <3<3 ❤

    Like

  5. Werkelijk kippenvel.. nog steeds… Ik snap je, ik begrijp je, en ik weet dat jij mij ook snapt en begrijpt… Prachtige foto en ook zo confronterend, En we zijn mentaal sterk… maar overdrijven te vaak… 😘😘😘😘

    Like

  6. Prachtige foto, dat moet een kostbaar bezit zijn dat je zult blijven koesteren !
    Blogland is mooi,, alleen heeft het voor iedereen weer een andere functie maar inderdaad, ik ervaar m’n blogwereldje als een héél welkome aanvulling op het echte leven. maar ik bén in beiden werelden precies dezelfde vrouw. Fijn dat je jezelf ook in de blogwereld teruggevonden hebt. met de hulp van beide werelden.

    Like

    1. Wijze reactie Riet, zoals ik ze altijd erg op prijs stel. Daar had ik nog niet zo over durven schrijven…het kan zoveel kwaad doen als mensen zich anders voordoen dan ze zijn, daar word ik nog altijd triest van.
      Die foto van mama is goud waard!

      Like

      1. Levenswijsheid komt met de jaren en je leert door onechtheid heen kijken . Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken, maar w;el jezelf en dat is de basis. Dat betekent dat je niet voor iedereen “te getapte vriendin kunt zijn maar dat hóeft ook helemaal niet.

        Like

  7. Mrs Brubeck. Alles heeft zin. Je hebt een tijdje niet geschreven, je teruggetrokken van de wereld. Maar uit dit voor jezelf zorgen, is er een hele mooie blog gekomen. Op de goede dingen in het leven moet je wat vaker wachten. Maar weet, jij bent voor mij een voorbeeldblogger. Prachtige woordkeuze, stabiele stijl. Daar ben ik nog helemaal niet. Het is bij mij nog wat ‘spielerei’. Maar iedere week leer ik bij, ook de weken dat het niet gaat om te schrijven of sterker zelfs maar adem te halen. Gewoon geduld hebben en blijven hopen en geloven in jezelf. Dan komt bijna alles goed. ❤

    Like

    1. Ik ben een beetje stil en nederig van je woorden. Ik schrijf uit mijn hart en elk woord is eerlijk en oprecht, anders schrijf ik niet.
      Als ik anderen daar positief mee kan raken is dat een groot compliment!
      Dank je!!
      Het gaat idd niet om het schrijven, wel om het feit dat je je goed voelt… Liefs xx

      Like

  8. Ik heb dit bericht van jou helemaal gemist 😦
    wat ben ik blij dat ik je nog regelmatig mag lezen en dat je de kracht hebt gevonden in jezelf om je hoofd hoog te houden.
    Je bent een mooie vrouw, oprecht en eerlijk..

    Jij bedankt.. voor al het moois dat je schrijft ❤

    Liked by 1 persoon

  9. Mijn mama strijdt momenteel keihard tegen darmkanker.Ze is al 81 jaar en ik kan haar nog niet missen. En door jouw blog heb ik me voorgenomen om nog veel mooie foto’s van ons samen te nemen…nu het nog kan… Fijn dat je terug bent!

    Liked by 1 persoon

  10. Welkom terug! Nee je bent inderdaad niemand verantwoording schuldig, alleen jezelf. Je had het nodig, voor jezelf zorgen is goed. Al is het fijn dat je terug bent. 🙂
    Sterk zijn is goed, maar soms slaan wij daar nog wel eens in door, vergeten dingen te verwerken. Accepteer, verwerk, neem alle tijd die je nodig hebt. Je bent een topvrouw, via je blog kom je op mij over als een hartstikke lief, puur mens, en dat pakt niemand je af hoe erg ze je ook (proberen te) kwetsen.
    Prachtige foto overigens! X

    Liked by 1 persoon

  11. Moh! LIeve Lieve Mrs. B! Zoooooo blij dat je terug bent. En klopt, je hoeft je aan NIEMAND te verantwoorden. Geniet van het leven. Jouw mooie gezin. En al de rest, negeren, negeren.

    Liked by 1 persoon

  12. Ik dacht toen ik jou reacties op mijn blog zag. Hoe kan dit nu. Het was over en out. Ik had even geen tijd om eens te komen kijken. Ben ik blij dat je beseft dat over en out geen oplossing was. Hoe moeilijk je het ook hebt ,het doet toch altijd deugd dat je weet dat er aan de andere kant van je blog mensen zijn die met je meeleven en goed bedoelde steun en raad geven!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s