Kalverliefde

Dat ik trots ben op onze kroost, dan hebben jullie al tot vervelens toe mogen horen. Ik ga er niet mee ophouden over hen te vertellen, soms grote, soms kleine dingen.

Dingen die ons doen nadenken, glimlachen, heel hard lachen, boos doen worden, ons doen “blinken”… dagdagelijkse dingen die hun leven mooi en boeiend maken.

Jongste, in zijn werk als begeleider/opvoeder van mensen met een beperking brengt dagelijks verhalen mee naar huis om ons avondmaal mee op te smukken. 

Hij is verantwoordelijk binnen de leefgemeenschap (die volledig zelfbedruipend is) voor de boerderij. Samen met een deel van de bewoners zorgt hij ervoor dat dit strikt biologisch verloopt. 

Een uitdaging, zowel het landbouwgedeelte als de zorg voor “zijn mensen”. Maar geen enkele dag is dezelfde, altijd gebeurt er wel iets waardoor wij leuke verhalen geserveerd krijgen, overgoten door zijn jeugdig enthousiasme.

Gisteren, toen wij zoals altijd vroegen hoe zijn werkdag geweest was, kregen we te horen dat hij met de kalfjes gaan wandelen was.

Jaja, u leest het goed, mocht ik terugkeren als kalf, dan zeer graag op de boerderij van de leefgemeenschap “W…”. Je weet daar tenminste dat je gewoon een naam krijgt (jongste kalf is zelfs vernoemd naar Mr Brubeck ๐Ÿ˜€), als je groot bent gewoon melk mag geven, niet bezorgd hoeft te zijn dat je vetgemest wordt om naar de slachterij te moeten en je als stier gewoon je ding mag doen, zonder al dat kunstmatig gedoe.

Geef toe, ziet hij er niet gelukkig uit?


Voor Jongste daar ging werken had ik niet zo’n hoge pet op van koeien. Maar we zijn nu al dikwijls op bezoek geweest en B is zelfs al een paar keer mee gaan melken in het weekend. Die koeien kennen Jongste echt, geloof het of niet. Ons staren ze van ver aan, bekijken ons als waren we aliรซns, maar Jongste…die krijgt een warm welkom, mooi om te zien.

De kalfjes worden af en toe met de hand bijgevoederd en daarna geknuffeld, zooooooooo lief!

En dan is het tijd om te gaan wandelen, ze moeten wennen om van de stal naar de weide te gaan. Het zijn net kleine kinderen, vertelt onze zoon, als ze geen zin hebben gaan ze gewoon liggen en krijg ze dan maar eens terug recht.


Zo ook het hierboven pasgeboren kalf dat de naam van Mr Brubeck draagt. (Die kan al even koppig zijn als het kalf hierboven ๐Ÿ˜œ).

Wij leven mee, mee met de vele verhalen, ons respect groeit met de dag, respect hoe hij met mens รฉn dier omgaat, velen kunnen er een voorbeeld aan nemen!

Kalverliefde, het omvat vele vormen! 

Advertenties

42 gedachtes over “Kalverliefde

  1. Ahw, zo lief, en ja ook koeien kennen hun mensen die hen verzorgen, dieren zijn vaak meer intelligent dan wij mensen, trust me, hahahaha

    Misschien moet ik ook maar een kalfje in huis nemen, samen met Picasso, zie je het voor je? Geweldig werk overigens wat hij doet en helemaal te gek, dat jullie nu ook die kant leren kennen van een boerderij en in dit geval kalverliefde ๐Ÿ˜€

    X

    Liked by 1 persoon

      1. Ja ze komen echt naar je toe he! Koeien komen erg vaak, ook als ze groot zijn. Ik vind dat geknor zo gezellig. Zo’n onaf, binnensmonds loeitje. En als ze dan de wei weer in mogen na de winter! Hoteldebotel zijn ze dan. Echt aandoenlijk.

        Liked by 1 persoon

  2. Mr. Brubeck voortaan aanspreken met ‘kalf’ is vanaf heden dus officieel toegelaten? ๐Ÿ˜‰

    Wat jullie zoon jobmatig doet, is iets waar ik me – echt waar – ook goed bij zou voelen. Hij haalt ongetwijfeld veel voldoening uit zo’n diverse dagtaak.
    Speciaal voor hem dan ook onderstaand filmpje (dat ik al ettelijke keren vertederd heb bekeken):

    Liked by 1 persoon

      1. Nee, ik meen wat ik zeg. Zou je trouwens niet durven uitlachen, want zie dat je me straft zoals je met Mr. Brubeck hebt gedaan (waarbij hij drie maand niet meer mag bloggen).

        Alle gekheid op een stokje, zo’n job zou ik รฉcht zien zitten hebben (in de tijd dat ik nog haar op mijn kop had)

        Liked by 1 persoon

  3. Schitterend blog!
    En ja het is waar dat koeien van je gaan houden. Heb ik bij mijn vader gezien. Zij hadden allebei verdriet toen zij door mijn oom naar het slachthuis werd gebracht.
    De koe keek steeds loeiend om naar mijn wenende vader.

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een fantastische baan moet je zoon hebben. Zorgen voor mensen en zorgen voor de dieren. Wat is er mooier?
    Ik vind het ook zo knap van je zoon om voor dit beroep te kiezen. Het moet echt een jongen zijn met een gouden hartje.

    Liked by 1 persoon

  5. Het moet een heerlijke plek zijn waar jullie zoon mag werken. Anders validen in hun waarde laten en een bezigheid geven, de dieren, moestuin? veel buiten mogen zijn, leven met de seizoenen. Ik zou daar ook voor tekenen!

    Liked by 1 persoon

  6. Zooo leuk, ik heb ooit een project gedaan op zo’n soort boerderij met o.a. vleeskoeien, Aandoenlijk om te zien hoe die mensen met beperking daarmee omgaan, hoe trots ze zijn op de dingen die ze mogen doen en hoe graag ze jou daar deelgenoot van maken. Het is inderdaad een voorrecht om daar je steentje aan de maatschappij bij te mogen dragen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s