Dagboek van een bonni

In de hoop dat jullie de schrijfsels van een tot over haar oren verliefde bonni nog niet kotsbeu zijn…

Het gekke is eigenlijk dat ik me (en B helemaal niet) helemaal geen oma, grootouder of hoe je het ook wil noemen, voel. Dat bedoel ik positief, maar ik ben me ervan bewust het niet goed uitgelegd te krijgen, so have a little patience with me!

Vandaag is Lowieke een hele dag hier, hij heeft koorts en de regels van de crΓ©che zijn dan onverbiddelijk, geen babies met koorts… “mama? mag Lowie morgen naar jou komen?” Dat was mijn eerste mailtje toen ik gisteren op het werk aankwam.

Wij hebben altijd tegen onze kinderen gezegd dat we geen oppas willen zijn voor onze kleinkinderen, ’t is te zeggen, niet op permanente basis. Oudste heeft hier geen enkel probleem mee, Lowieke gaat naar de crΓ©che waar zij als baby en peuter ook naartoe ging, ze zou niks anders voor haar zoontje willen.

Maar ze weet dat ze op ons kan rekenen in geval van ziekte, schoolvakanties enz… We weten immers hoe moeilijk het was de puzzel der opvang te maken toen onze kroost jong was, dus gaan we hen nu zeker niet in de kou laten staan.

Zo gezegd, zo geregeld, mijnheertje ons kleinkind houdt me vandaag gezelschap.

Ziek?

Oordeelt u vooral zelf πŸ˜€


“Bruine labradors? Hebben ze die ook in het wit? En kan dat, dat die ook rustig kunnen zijn? 

Fijn, als ik mijn keel openzet komt bonni me direct uit bed halen…en krijg ik heerlijke patatjes. Op de crΓ©che geven ze altijd de andere kindjes eerst eten.

Bonni raapt altijd mijn speelgoed op als ik dat op de grond gooi, proberen of ze dat blijft doen.

Ik ben nooit mijn eetlust kwijt als ik ziek ben, een mens moet toch genoeg eten hΓ©?

Ik denk dat ik nog eens ziek ga zijn, bonni is de hele dag met mij bezig en krijgt niks in haar huishouden gedaan!”

Wat bedoelde ik ook al weer met dat “geen echt grootoudergevoel”?

Wel, het voelt als nooit verleerd, als vanzelfsprekende liefde, als was het je eigen kind, als verpletterende verantwoordelijkheid, zo mooi, zo onvoorwaardelijk, zo intens, als iets van mezelf, als ik, L, vrouw in de fleur van haar leven…

Een bonni.

Advertenties

51 gedachtes over “Dagboek van een bonni

  1. Hi hi, dat geloof ik graag, mijn moeder zei vanaf dag 1 dat ‘oma’ zijn veel leuker is ook vooral dan moeder zijn, want… ze kan ze ook weer terug geven, hahahaha nee, het verwennen, wat ze met mij niet kon, kon met kleindochter wel en nog πŸ˜‰

    maar zich echt zo voelen deed ze ook niet, het is dat ze zo genoemd wordt natuurlijk, waar ze ook echt wel trots op is al 24 jaar lang πŸ˜€

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Hihi, mijn ouders zeiden ook altijd dat ze geen oppas zouden zijn. Maar als er iets is, staan ze ook meteen paraat πŸ™‚ Want inderdaad, die onverbiddelijke crΓ¨ches toch!
    Zo een cutie trouwens! Het zal wel zijn dat hij er zo van geniet dat zijn bonni zo goed voor hem zorgt πŸ˜‰

    Like

  3. Oh wat een heerlijk ventje! Hij ziet er niet echt ziek uit nee, maar ja.. hij pakt jou natuurlijk in vandaag. Had hij het druk mee.. met trouble maken, maar daar kun je niks van zeggen, want hij kondigt het zelf aan.. geweldig dat shirtje! Joh.. kan toch niet anders dan dat je straalverliefd bent op zo’n manneke! En vervelen doe je ons nooit hoor, met verhalen en foto’s van die kleine!
    Nee, oma voelde ik me destijds ook niet, ik was ook nog maar net 51. Maar trots, net zoals jij, was ik zeker… en logisch hΓ¨.. ❀

    Liked by 1 persoon

  4. En weet dat dit gevoel blijft duren. Zondag hadden we onze kleinzoon op bezoek. Die loopt al een tijdje, en kan ook al goed praten (twee en een half jaar). Hij kwam ‘popa’ halen (zijn interpretatie van het woord ‘opa’) om te spelen in de veranda. Zijn hand in de mijne, ik moest volgen. Schitterende momenten…

    Liked by 1 persoon

  5. Ik zeg altijd tegen mijn dochters dat ze mij de eerste 10 jaar niet moeten ‘opzadelen’ met een kleinkind (omdat de struggle van alleen opvoeden nog niet gedaan/verteerd is). Tegelijkertijd ga ik smelten als er ooit een kleinkind in mijn armen wordt gelegd.
    Hartjes voor Lowie!!

    Like

  6. De schrijfsels van bonni beu zijn…? Helemaal niet,ik zit er zelfs een beetje op te wachten! Ik ben ook nonna van een kleindochtertje van 6 maanden.Super is dat! Veel beter dan ik ooit gedacht had! Marith is hier 2 a 3 dagen per week. En zoals jij Lowie verwent,zo doe ik dat dus ook! Huishouden op laag pitje die dagen want dat haal je erna wel in.Ik begrijp je helemaal. En is Lowieke nu wat beter?

    Liked by 1 persoon

  7. Wat een lief snoetje πŸ™‚ Met zo’n lieve bonni, ben je snel genezen πŸ™‚
    Een hele dag alle aandacht, wat zal Lowieke genoten hebben. En de bonni vast ook πŸ™‚

    Je verleert inderdaad die dingen niet. En wat mij opvalt.. ik ben veel rustiger met de kleinzoontjes, dan ik vroeger met de zonen was. Rustiger in de zin van.. dat ik de boel de boel laat in ’t huishouden en heel de tijd met heb lees, speel, …

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s