He is not my brother

(Beste) schoonbroer,
Het is bijna nieuwjaar. Na bijna 33 jaar zal dit mijn eerste en laatste brief aan jou zijn.

Ik heb je nooit begrepen.

Toen B me voorstelde aan jullie ouders was ik best zenuwachtig. Ik had net mijn moeder verloren en keek er naar uit om jullie te ontmoeten. Je ouders waren enthousiast en supervriendelijk, jij bleef op een afstand. Dat went wel, was mijn eerste, wellicht naïeve gedachte.

Ik had me niet erger kunnen vergissen.

Je scheelt een jaar of 5 met je broer…de kloof tussen jullie leek wel 50 jaar. Ik ken weinig broers die zo’n grote tegenpolen zijn. Waar B met weinig tevreden was, was jij een grote snob; daar schrok ik ontzettend van. Niets was goed genoeg voor jou als er niet de naam van een duur merk op stond. Je ouders durfden niet veel zeggen en gaven toe aan je grillen.

Je was ook ontzettend jaloers, kon het niet verdragen dat anderen iets beter hadden of konden dan jij.

Ik begreep je niet.

Ik begreep je niet, toen B een autootje kocht, jij uit pure jaloezie en razernij er opzettelijk tegen aanreed. Waarom doet een mens zoiets?

Ik schrok me te pletter toen je kwaad op mij werd omdat ik met de auto van míjn lief naar huis reed. Toen ik je van weerwoord diende, leverde me dat een klap in mijn gezicht op. 

Ik begreep je niet, maar het begon te dagen dat je niet helemaal spoorde en een ontzettend verwend nest was.

Ik ging je zoveel mogelijk uit de weg en ook B trachtte je wat te ontwijken.

Toen je vlak na ons trouwen I leerde je kennen (nu je ex), dachten we dat het allemaal wel wat beter zou worden. Ze mocht zelfs inwonen bij je ouders omdat ze zogezegd niet meer welkom was thuis. 

We hadden beter moeten weten, ze was een even grote leugenaar als jij en wist iedereen rond haar vinger te winden.

Je ouders draaiden op voor alle kosten van jullie trouwfeest, ze bleven altijd rotsvast in jou geloven…begrijpen wie begrijpen kan. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, je kon niks verkeerd doen.

Zo verstreken er een paar jaren, we hebben je “peter” gemaakt van Middelste, het leek je gunstig te stemmen. We zagen elkaar af en toe maar hadden nooit een goed gevoel. Jullie waren altijd negatief, hadden nooit een goed woord over voor je ouders…

We begrepen je niet.

Ineens, zonder aanwijsbare redenen, besloot je zonder enige uitleg je ouders en ons uit je leven te schrappen. Je kocht een huis met de hulp van je -ineens wel sympathieke schoonouders- en liet niks meer van je horen.

Jullie hadden intussen 2 dochters, je ouders waren radeloos van verdriet omdat ze hun kleinkinderen niet meer mochten zien. Je was bikkelhard, weigerde enige uitleg te geven waarom je geen contact meer wilde…je hebt hen zoveel pijn gedaan. 

B en ik begrepen het niet.

B deed nog een poging om met je af te spreken en uit te vissen wat je dwars zat, het gesprek liep op niks uit. Je was onverzettelijk.

Een jaar of 10 geleden kregen je ouders ineens te horen dat je “gevlucht” was naar de Filipijnen; er was vanalles mis op je werk en in je huwelijk. Vreselijk mis, bleek achteraf. Ineens had je je ouders weer nodig, ze moesten immers een advocaat regelen en financieel bijspringen.

Je kreeg weer je zin, het bloed blijft kruipen waar het niet gaan kan.

Je zat in een verschrikkelijke vechtscheiding, waar jullie beiden een heel vuil spel speelden. Dat vonden wij niet het ergste…wat we nooit begrepen hebben én nog niet begrijpen, is dat je je 2 dochters gewoon achterliet, geen alimentatie wilde betalen en dan nog het lef had om je ex daar te schuld van te geven. 

(beste) schoonbroer, het lijkt wel een slechte stationsroman, jouw verhaal…

Je kwam nog eens terug, ongeveer 6 jaar geleden. Wenend stond je op de stoep bij je ouders, even later bij ons, je had zogezegd niemand meer. We vergaven je, wilden je graag een 2e kans geven, dom, dom…

Éénmaal terug in de Filipijnen werd het weer stil, je leerde daar iemand kennen. Heel af en toe liet je wat weten aan je ouders; die waren blij met elke 2 woorden die je stuurde.

Maar ook zij begrepen je niet, waren er van overtuigd dat het allemaal hun eigen fout was.

De “genadeslag” diende je hen toe op hun gouden bruiloft. Je kwam over met je vriendin en was weer zichtbaar misnoegd. 

Wat voor hen een mooie paar dagen moest worden, werd een nachtmerrie. Waarom toch?

Was je jaloers op ons, op ons gezin? Je sprak geen woord, ook niet tegen onze kinderen. Kreeg je niet genoeg belangstelling? Niemand wist het, je ouders waren ten einde raad.

Op de avond voor je vertrek heeft B een laatste poging gedaan je aan de praat te krijgen, hij wilde zichzelf niets te verwijten hebben.

Het mocht niet baten, je wilde niets, maar dan ook niets zeggen.

Je vertrok, je ouders brachten je naar de luchthaven, je zweeg. Je zweeg en bleef zwijgen, je hebt hen bloedend achtergelaten.

Sindsdien, nu 2,5 jaar later, niets meer.

Ons kan je niet meer raken, al jaren niet meer. Ik zie wel dat B er af en toe mee worstelt, omdat hij het niet begrijpt. Maar hij heeft geen broer meer, je hebt je kansen verspeelt.

Je ouders, die blijven gewond achter en blijven zich afvragen…waarom? Ze zullen nooit antwoord krijgen. We zijn er voor hen en praten met hen als ze dat willen. Je hebt zoveel kapot gemaakt.

We dachten ze een warme kerst te geven, maar daar besliste jij anders over.

Je berichtje aan hen was hard en onwaarschijnlijk: “M.V. is geboren”… het nieuwe filipijnse kleinkind en nichtje. 

Je bent het niet waardig dat we nog  één gedachte aan je verspillen en als je het waagt om je ouders en broer nog één keer te raken, dan heb je met mij te maken…ik raad het je niet aan. Je bent te ver gegaan!

YOU AIN’T MY FAMILY, YOU AIN’T MY BROTHER.

Advertenties

56 gedachtes over “He is not my brother

  1. Zielig en hard. In mijn familie lopen ook van die slechte stationsromannetjes. De kunst is inderdaad je niet meer te laten raken maar als je ziet wat sommige mensen aanrichten, kan je niet anders dan boos worden. Omdat het niet mooi, niet eerlijk, niet correct, …, is.

    Like

  2. Wat een walgelijk persoon is dat, maar in elke familie zit er wel zo iemand jammer genoeg. Daarom zeggen we ook altijd dat vrienden de familie zijn die we zelf mogen kiezen.

    Like

  3. In elke familie is het wel iets, maar dit verhaal slaat alles. Hoeveel kansen kun je verbrodden?
    Eerlijk? Had hij mijn broer geweest en R. een klap in het gezicht verkocht, hij mocht er al een kruis over zetten. Het zou zo lang niet geduurd hebben.

    Like

  4. Onbegrijpelijk zoiets. Wat een drama voor jullie, je kinderen en je ouders.

    Ik kan me voorstellen dat open hierover bloggen kan opluchten. Je hebt het niet getroffen met zo iemand in je familie. Het zal een altijd moeilijk blijven.

    Sterkte gewenst,

    Dorothé

    Like

  5. Weet één ding: karma is a bitch. Vroeg of laat krijgt hij zijn verdiende loon.
    Wel erg jammer dat er ondertussen mensen lijden / moesten lijden onder zijn intrieste, negatieve en totaal onbegrijpelijke ingesteldheid. Een mafkegel, noemen wij zo iemand.

    Like

  6. Daar zit een absoluut steekje los, ik kan niet anders zeggen dan dat, ik ben gewoon van mijn stoel afgevallen om dit verhaal, elk huisje heeft zijn kruisje, maar dit?

    Sterkte, is alles wat er nu in mij opkomt, en echt… als jij gaat, haal mij dan even op, dan laat ik ons allebei even los. En misschien hoef je alleen mij maar los te laten ❤

    X

    Like

  7. Zo’n dingen zijn onbegrijpelijk. Wij zullen ze nooit begrijpen, gewoon omdat wij zo niet zijn.
    Vreselijk vind ik het voor de ouders van B. Ouders verdienen zoiets niet.
    Ook voor B en voor jou en jullie kinderen is dit zo erg.

    Gelukkig heb ik een hele lieve broer… Over mijn schoonbroers en zussen, daar spreek ik me liever niet uit.

    Like

  8. Wie kan er zo iemand begrijpen? Wat het is, is het, maar wat maakt die man zichzelf het leven moeilijk en iedereen om hem heen ook. Leven en laten leven en dan is het in dit geval maar goed dat hij zo ver weg zit, zodat je niet alles meekrijgt. Maar vreselijk voor zijn ouders.. die verdienen dit niet.. en jullie en zijn dochters ook niet 😦 XXX

    Like

  9. Triest… de onderbuurvrouw heeft ook zo’n soort verhaal met haar zoon… verwend tot en met en nu hart- en respectloos… ik ben zo blij dat ik er voor haar kan zijn op de moeilijke momenten, als ze mij belt en zegt: kindeke, heb je 10 minuutjes tijd… dan weet ik hoe laat het is en neem ik mijn tijd om te luisteren, steunen en vooral om er voor haar te zijn.
    Sommigen zijn de naam ‘familie’ echt niet waard!

    Like

  10. Jemig. Wat een kloothommel. Bijna net zo’n gruwel-figuur als die nieuwe president in de Filipijnen. Ik hoop dat je het hiermee voor eens en altijd van je af hebt geschreven. Een warm en fijn 2017 voor jou en al je geliefden.

    Liked by 1 persoon

  11. heb ik deze nou gemist of al geantwoord weet het niet meer in ieder geval is het een kl**t die vent, maar wacht maar boontje komt om zijn loontje. Gelukkig mag je je vrienden wel zelf uitkiezen

    Like

  12. Wat een akelige vent. Ik krijg er kippenvel van. Denk vooral aan je schoonouders…
    Deze man worstelt met zichzelf en komt er niet uit. Zolang hij zo zwabbert en raar doet… laten maar… en afstand nemen… Groot gelijk.

    Like

  13. Wat een verschrikkelijk verhaal! In bijna iedere familie is er wel iets, maar dit spant toch de kroon! Hoe erg voor je schoonouders en voor Mr B natuurlijk! Ik begrijp echt niet dat die man niks met zijn ouders in zit en hen dat allemaal aandoet!

    Like

  14. Oh lieverd. Ik ben door je blogs aan het scrollen en stuitte op deze heftige die veel impact op jou en de jouwen heeft. Zou je het geloven wanneer ik tegen je zeg, iets soortgelijk te hebben meegemaakt? Met iemand die letterlijk over lijken gaat? Zou je dat geloven?
    Ik begin haast te geloven dat er familie zijn. Een soort van sister from another mother. Zoveel dingen heb ik gemeen met wat jij post. Dit kan geen toeval meer zijn. X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s