Wat hebben we geleerd?

Wat hebben we geleerd de afgelopen dagen, weken?

Heel wat…kleine dingen, emotionele dingen, valse dingen, eerlijke dingen, mooie en lelijke dingen, spannende en saaie dingen.

Sommige gebeurtenissen blijven hangen, sommige vervagen, sommige zullen alles veranderen…

Ik heb de afgelopen dagen, weken geleerd…

•Dat ziek zijn niet fijn is. Alleen nurofen en liters thee met citroen helpen, en misschien ook het extra koekje (omdat gewoon eten vies is als je ziek bent), en misschien ook netflix (omdat je ongegeneerd een hele serie achter elkaar kan bingewatchen).

•Dat het niet fijn is als ook de echtgenoot ziek wordt als ik beter ben en noodgedwongen op zijn beurt het bed moet houden.

•Dat mannen echt kleine kinderen kunnen zijn als ze ziek zijn, zielig kunnen doen en véél aandacht nodig hebben 😀.

•Dat we blij zijn voor Middelste en zijn lief, de kogel is door de kerk, vanaf 1 febr 2017 hebben we nog 1 kind van de 3 thuis. Maar dat we echt trots zijn en hen veel geluk wensen.

•Dat we ons realiseren dat we het getroffen hebben met onze kinderen.

•Dat ik ongelooflijk bezorgd ben om Jongste, wiens schouder om de haverklap uit de kom gaat en waar een operatie ongetwijfeld ooit zal volgen.

•Dat we allebei onze job meer dan beu zijn maar tegelijkertijd beseffen dat we niet mogen klagen, dat er mensen zijn die geen werk hebben of vinden. Maar toch… we dromen van betere dingen, misschien, wie weet ooit..

•Dat mensen onvoorspelbaar kunnen zijn in blogland, dat ik daar fel door geschrokken ben, dat woorden totaal en ten onrechte uit zijn context gerukt worden, dat er beoordeeld en veroordeeld wordt vóór je iemand kent.

•Dat ik samen met mijn gezin vol spanning zit te wachten op de uitslag van de scan van papa na de kankerbehandeling, en dat dat wel degelijk weerslag heeft op mijn gemoed. Het is en blijft mijn vader, desondanks zijn fouten in het verleden…dit verdient geen mens.

•Dat er ook warme vriendschappen ontstaan in blogland en dat we die koesteren!

•Dat we beseffen dat het de laatste keer is dat Middelste zijn verjaardag thuis viert en dat ik dat best emotioneel vind. Dat ik samenzijn met mijn gezin ontzettend belangrijk vind.

•Dat ik elke keer mijn bedenkingen heb op een bijeenkomst met collega’s (van verschillende regio’s), en constateer dat drank mensen compleet kan veranderen. Ik me dan een beetje schaam voor sommigen. 

•Dat de liefde voor een kleinkind tot in je kleine tenen kruipt, onder je vel, tot in de topjes van je haarwortels en helemaal gebeiteld in je hart zit! Dat we blij zijn dat mee te mogen maken en dat ik het nog steeds erg verdrietig vind dat mijn mama dat nooit heeft mogen meemaken.

•Dat ik elke keer met spanning uitkijk naar de halfjaarlijkse controle van Mr B bij zijn cardioloog en te horen dat hij het goed stelt! Dat we HEEL dankbaar mogen zijn dat dat allemaal goed afgelopen is en ons dat elke dag realiseren.

Ik leer uit kleine en grote gebeurtenissen, ze kunnen mijn dag kleuren of donker maken.

Wat heb ik geleerd? 

Dat ik gelukkig ben, dat veel er toe doet en veel ook niet!

Advertenties

54 gedachtes over “Wat hebben we geleerd?

  1. Een perfecte eindconclusie , want zo is het natuurlijk!
    Sommige dingen herken ik, andere niet, omdat ik natuurlijk toch in een andere levensfase zit.
    Maar dat van die kleinkinderen gaat natuurlijk óók op voor “achterkleinkinderen”;-) Zó mooi!

    Liked by 1 persoon

  2. Mensen, het is net kleding, de ene past als een handschoen en klopt helemaal, en de ander is zoveel te groot dat het direct van je lijf afvalt 😉

    Wauw, waar haal ik dat nu weer vandaan, beterschap voor de nasleep als die er nog is, denk om jullie zelf en geniet van elkaar! Dat is het meest belangrijke wat er is! ❤ ❤ ❤

    Like

  3. Ik heb blije zaken gelezen, maar ook minder prettige dingen als het ziekzijn (van jij, mr. B. en je vader). Zoals onze Hulk schrijft: het lijkt het leven wel, en dat is het ook.
    Wat je job betreft, is één en ander blijven hangen. Ik wil je moed niet ontnemen, maar die twijfel zal er de komende jaren niet op verminderen. Een mens zou op zijn vijftigste een carrière-switch moeten kunnen maken, maar de grote vraag is ‘waarheen’. Waar raak je aan die leeftijd nog een een deftige job met dezelfde verloning, sociale voordelen, noem maar op. In jouw sector is alles ook zodanig aan het evolueren dat je al niet meer ‘mee’ bent als je twee weken met verlof geweest bent. Het ergeren aan gedrag van collega’s uit alle regio’s? Check!
    Vasthouden aan de mooie dingen des levens werkt voor een stuk helend. Eén van de kinderen die het dak verlaat? Afspreken om om de x weken (desnoods om de week) te komen eten bij ma en pa thuis. Werkt! Tonen dat de deur wagenwijd openstaat als je ze kunt helpen met raad en daad. Werkt!
    Mensen onvoorspelbaar in Blogland? Waarom denk je dat ik blogcontacten mijd? Té veel gezien/gehoord/ervaren op dit gebied…
    Oeps, ik schrijf hier je hele commentaarveld vol – zal maar stoppen, zeker?
    Hou jullie kloek !!!

    Liked by 2 people

  4. Vriendschappen in blogland hebben me in het verleden enorm teleurgesteld. Vandaar ook dat ik me niet meer waag aan IRL-ontmoetingen, meetings, en dergelijke.

    Een schouder die uit de kom schiet: heb jij daar soms ook geen last van? Ik meen me zulks toch te herinneren.

    Voor de rest: geluk en gezondheid zijn alles, zeg ik u!

    Liked by 1 persoon

    1. jammer jammer toch. Den Menck staat nochtans op mijn to-meet-lijstje 😀
      Ups en downs L., zo gaat het met een snelvaart vooruit! Ik duim mee voor positieve resultaten bij je vader!!!

      Like

    2. Vergis je niet, ook hier ging niet alles van een leien dakje door ontmoetingen, meetings… integendeel. Maar kijk, de juiste mensen 😀
      Jongste heeft idd mijn “defect” geërfd, tot mijn grote spijt!

      Like

  5. Ach gatsie, allebei ziek geweest? Wat rot. Arme jongste en zijn schouder. dat heb jij toch ook regelmatig? Wat akelig zeg.. Snap dat je je zorgen maakt.
    En verder, natuurlijk maak je nare of vervelende dingen mee, zorgen om je vader, Middelste die de deur uitgaat, je baan en die van B die niet meer de voldoening geeft van voorheen.
    Ik ga niet alles aanhalen, maar gelukkig ook veel positieve dingen waar je over leert. Met name je kleinkind waar je alleen maar van kunt genieten! Doorgaan met genieten van alles wat mogelijk is hoor lieverd! ❤

    Liked by 1 persoon

      1. Hij zal binnen afzienbare tijd zeer wss moeten geopereerd worden, hij is nog te jong, zijn gewrichten zijn te soepel en daardoor gaat die schouder er veel te snel uit.
        Ik ben al een dagje ouder en wat meer vastgeroest 😀😀

        Liked by 1 persoon

  6. Hee deze had ik gemist..Mooi geschreven! Ja.. Het leven met alle ups en downs. .soms meer down. ., soms meer ups. Tja.. De vriendschappen in blogland.. Op je gevoel denk ik. Soms is het anders als je hoopt.. Maar hopelijk meestal fijn. Wij hebben ook nog iets in het verschiet 😘 heel veel beterschap in je gezin lieve Mrs. Brubeck 😘😘

    Liked by 1 persoon

      1. Oeps idd 6 uur geleden. .. Ik dacht dagen. . Oh oh zal ook door mijn toetende oren komen. Was ook ziek geweest en mijn oren suizen nog steeds. Concentratie 0.00 hihi

        Like

  7. Ik waag mij er voor de zekerheid ook niet aan, hoewel het met Tiny hartstikke gezellig was twee jaar terug. Rem is gelukkig nooit ziek, dat wil zeggen:hij is er zo een die gewoon door kachelt tot hij erbij neervalt. Ik hoop dat het met al de mensen waar je je een beetje zorgen over maakt goed blijft gaan, en heb straks een mooi verjaardagsfeest. X

    Liked by 1 persoon

    1. Dank je lieve Narda, weet je, ik denk dat als mensen zich niet anders voordoen dan ze zijn en open en eerlijk zijn én schrijven, je mooie mensen tegenkomt! Het hoeft niet maar het mag…
      Ik hoop ook dat jij en je geliefden het goed stellen, dank voor je (weeral) lieve woorden! Xx

      Liked by 1 persoon

  8. Ik zat ook met een zieke man thuis de voorbije dagen en inderdaad, het was alsof de wereld verging ;-). Wat je schrijft is zo herkenbaar, op zoveel vlakken, inclusief de conclusie. Geweldig dat je zo gelukkig bent!

    Liked by 1 persoon

  9. Tja…ups en downs…ik zit hier te knuffelen met mijn bloeiende kleindochter van 5 maanden terwijl mijn mama ligt te wachten in een ziekenhuisbed op een tweede operatie vanwege darmkanker….Dat mijn tweede zoon na jaren op kot binnen enkele maanden het nest verlaat maakt me alleen maar trots,trots op hoe hij in het leven staat en hoe hij ervoor gaat!

    Liked by 1 persoon

    1. Dat is helemaal dezelfde situatie als ik, behalve dat mijn mama er al niet meer is!
      Geniet van je kleindochter en wij zijn ook zo trots op onze 2 nestverlaters.
      Mag ik je heel veel sterkte sturen voor je mama? Ik leef mee, weet wat het allemaal teweegbrengt…
      Virtuele maar oprechte knuffel!!!

      Like

  10. Zeer mooi verwoord (weeral) Mrs B.
    Mijn jongste zoon zijn schouders (ja ja allebei) gingen ook regelmatig uit de kom. De eerste keer hebben we te lang gewacht/geaarzeld.. en toen werd het een hele grote operatie. De andere schouder hebben we sneller laten herstellen en dat kon toen hersteld worden met een kijkoperatie, waardoor de revalidatie natuurlijk veel sneller ging en er ook geen heel lelijk litteken aan overgehouden werd. Misschien toch met de zoon eens bij de specialist ten rade gaan?
    Liefs xxx

    Like

      1. Groot gelijk, dat je dan een andere specialist gaat zoeken. ’t Is toch echt geen doen, telkens die pijn en dan telkens onder narcose om de schouder terug te plaatsen.

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s