Nieuwe buren


We krijgen nieuwe buren…

Spannend? Toch altijd een beetje wel vind ik. 

We wonen nu 13 jaar in onze “stad” en zijn er erg tevreden! We werden op slag verliefd op dit huis, de doodlopende straat en het natuurgebied waar onze tuin aan grenst. De buren bleken mee te vallen, maar bevriend zijn met hen, daar passen we voor. Een babbeltje als de auto’s moeten gewassen worden, de kippen voeren als er iemand op reis moet en een kaartje bij gelegenheden zoals een verjaardag of een geboorte ofzo. Meer moet dat voor ons niet zijn…we hebben in ons vorig huis een bijzonder negatieve ervaring meegemaakt. Dat heeft indruk nagelaten, een vriendelijk, vluchtig contact is voor ons nu voldoende. 

23 jaar geleden bouwden wij een nederig stulpje in de agrarische gemeente St-Lenaarts. Jong, 1 kleuter van 2 jaar, zwanger van Middelste, helemaal onbekend in het dorp dachten we ons in te burgeren. Dat bleek moeilijker dan verwacht, het “ons kent ons”- principe wordt daar zeer strikt toegepast. Voor ons als volwassenen niet zo heel erg, maar voor de kinderen, zeker toen ze wat ouder werden, niet bepaald een piece of cake. 

We werden “getolereerd”, in de straat, waar hoofdzakelijk oudere mensen woonden, op het voetbal, in de chiro,…zo kan ik nog wel even doorgaan.

Schuin tegenover onze woning woonde een koppel van toen ongeveer 55jaar. Geen kinderen, tuin perfect bijgehouden, elke vrijdag poetsdag, gordijn opzij als er iemand passeert in de straat, god, ik lijk er wel een clichΓ© van te maken. πŸ˜€ Maar het was wel zo.

Toen de bouwvakkers bij ons bezig waren en wij toevallig kwamen kijken, troffen we hen meermaals aan op de werf, zogezegd om een oogje in het zeil te houden. We hadden toen misschien al allerter moeten zijn. Maar we vonden dat een prettig contact met buren zeker geen kwaad kon.

We betrokken ons huisje en waren er tevreden. Door de week waren we weinig thuis en in het weekend waren de kindjes onze prioriteit.

De overburen kwamen geregeld langs, boden hun hulp aan om de tuin wat aan te leggen, nodigden ons uit om een kop koffie bij hen te komen drinken of gewoon een babbeltje te slaan terwijl “hun vloer aan het drogen was”.

We zagen er geen kwaad in, niet in het begin. 

Maar de vriendelijkheid die wij aanvankelijk op prijs stelden, sloeg langzaam over in een wrang gevoel van verplichting en gebrek aan privacy. De koffie die bijna elke zaterdag bij hen genuttigd werd, sloegen we al eens over. Dat werd niet in dank afgenomen. 

Als ze op vrijdag (dat was mijn parttime dag vrij toen) hun vloer moest drogen, was het een gewoonte om langs achter gewoon binnen te komen en aan de keukentafel te gaan zitten. En dit is geen verzinsel.

We durfden op den duur zelfs in het weekend niet meer in onze badjas blijven rondlopen omdat ze echt te pas en te onpas aan onze achterdeur stonden.

De druppel voor ons en de reden om alle contact te verbreken was toen we een feestje organiseerden voor de geboorte van Jongste.

We hadden wat extra bestek nodig en hadden dat aan de buren vlak naast ons gevraagd, een gezin met kinderen dat daar pas was komen wonen. Dat hadden we beter niet gedaan πŸ˜₯.

De ochtend na het feest, kwamen ze even onze “bak volladen”…wat dachten wij wel niet, de koffie bij de nieuwe buren was zeker beter? En hun bestek en servies was ook niet goed genoeg meer? 

Dat deed voor ons de deur dicht, wij hoeven ons NIET te verantwoorden tov buren! We hebben onmiddellijk alle contact verbroken en voelden ons opgelucht!

Vandaar, toch wel spannend, nieuwe buren, toch??? 

Advertenties

58 gedachtes over “Nieuwe buren

  1. Gruwel. Echt niets voor ons, zo’n situatie.
    Bij ons iets dergelijks. Toen wij (sleutel op de deur) bouwden, stak onze nieuwe buurman de handen uit de mouwen om zijn woning eigenhandig te bouwen. Constant stond hij op onze werf om de vakmensen ‘af te schieten’ en soms raad te vragen hoe hij sommige zaken moest aanpakken.
    Zijn echtgenote al even nieuwsgierig als hijzelf. Onze woning was al lang afgewerkt toen hij nog aan het knoeien (letterlijk!) was aan zijn eerste verdieping. We kwamen er wonen, en constant sprongen ze op onze grond om iets te lenen, en vooral eens goed binnen te loeren. Ik kon niet vlug genoeg de gemeenschappelijke afsluiting zetten, waarop hij kwaad reageerde. Toen R. in bikini in de tuin lag te lezen, rolden zijn ogen bijna uit hun kassen. We kozen voor een super snel groeiende haag om alles dicht te maken. Buurvrouw vindt vandaag nog dat die haar licht afpakt.
    Buurman is al enkele jaren gestorven (rookte en dronk zich lazarus). Net voor zijn dood vroeg hij me of ik het zag zitten de haag aan zijn kant te blijven snoeien, wat ik ook regelmatig doe. Op een veilige hoogte, zodat we wat privacy kunnen houden…

    Liked by 1 persoon

  2. Jij maakt wat mee…ik niets zo erg meegemaakt maar ooit een buurmeisje gekend, zij werkte niet en telkens ik thuis moe kwam van het werken, kwam zij op bezoek. – Urgh – Ik wou gewoon alleen zijn, rust. Die ergerde me enorm! Een beetje afstand met buren…. heel belangrijk 😊

    Liked by 1 persoon

  3. Ja ik begrijp dat je dat spannend vindt als je zoveel hebt meegemaakt. Zelf woon ik in een doodlopende straat van 18 huizen met hele leuke buren. De een zie je meer als de ander. We laten elkaar vrij maar zijn ook open en betrokken. Met sommige loop ik hard, bij anderen leen ik eens wat, je past eens op of neemt een pakje aan. Maar vrijheid blijheid. En nu al 12 jaar op rij vierden we een straatbbq waaraan de meesten mee doen. De nationaliteiten veranderen en de kinderen groeien maar het blijft leuk wonen. Eigenlijk iets om heel dankbaar voor te zijn.

    Groetjes,

    DorothΓ©

    Liked by 1 persoon

  4. Herkenbaar. Onze buren stonden een keer met twee flessen wijn voor de deur op het moment dat het bij ons spitsuur was. Keuken aan de kant en kids (3 stuks) in bad. Ik heb toen gezegd dat ik wel wil buurten maar dat dit vooraf moet gepland worden. Sindsdien nooit meer onverwacht of ongewenst bezoek gehad. Eens proberen? Succes ermee.

    Like

  5. Spannend! Ik ben hetzelfde: vriendelijk tegen de buren, eens een korte babbel, al eens een pakje aannemen als ze niet thuis zijn, maar ik houd zeker ook de nodige afstand. Mensen die onverwachts binnenlopen of te pas en te onpas aan de deur staan.. niets voor mij/ons.

    Liked by 1 persoon

  6. Ohhh wat een rot ervaring. Heb ik ook gehad hoor.. We kwamen in een nieuwe wijk wonen waar we onze nieuwbouw woning hadden gekocht. Allemaal jonge gezinnen en best mensen waar wij het leuk mee hadden. Kaartavondjes, feestjes, koffie drinken, samen de kinderen naar school brengen, boodschappen doen, met mijn autootje. Maar ik kreeg het gevoel dat ik geleefd werd en heb heel; subtiel maar duidelijk gezegd dat ik wat minder mee op stap ging, meer tijd voor mijn huis en gezin wilde en af en toe eens alleen zijn of alleen iets doen. Pats… weg vriendschap. Dus vanaf toen, 1980 of zo, heb ik altijd gepast voor te nauw contact met buren. Met Nicole, mijn huidige buurvrouw heb ik leuk contact. We doen af en toe iets samen, binnenkort weer en ze gaat dus mee naar Zuid-Afrika. Zij woont alleen en doet ook vrijwilligerswerk en is veel weg. Soms zien we elkaar weken niet. En dat is prima. We praten ook niet over de schutting. Ten eerste is hij te hoog en ten tweede houden we daar allebei niet van. Dus eens een appje, een belletje, een keer een koffietje.. maar verder, vrijheid blijheid. Ik zeg de andere buren gedag, maak af en toe eens een babbeltje en dat is het.
    Prima… maar inderdaad spannend… nieuwe buren πŸ˜‰
    Wordt vervolgd toch zeker?
    XXX

    Liked by 1 persoon

  7. Neen, wij hebben het ook niet zo getroffen met onze buren. Er is totaal geen contact. Nooit geweest. Tijdens het verbouwen hebben ze de boel laten stilleggen omdat ze dachten dat we te dicht tegen hun erf aan zaten. Wat dus niet zo was. De buren aan de andere kant hebben geklaagd over de garage die te hoog was. Ook daar kregen we controle en een hoge boete. Bij nameting bleek de nok 21 cm hoger dan op het plan… Je wil het niet weten wat een gedoe dat was. Hier in Nederland heb je de kliklijn. Het is altijd uitkijken met wat je doet, zeker als je van in het begin geen goede entree hebt gemaakt. Het is me wat, maar ik trek het me al lang niet meer aan. Leven en laten leven. Maar toch. Een aardige buur, die gepaste afstand houdt, had ik toch liever gehad.

    Like

      1. Jaja… erg hΓ©. Vinden wij ook, maar de sociale controle in Nederland is veel groter en veel explicieter dan in BelgiΓ«. ‘De rijdende rechter’ is een televisieprogramma in Nederland. Het gaat over burenruzies die de rechter komt oplossen/bemiddelen. Amai diene mens heeft werk zulle! En zoveel onnozele prutsen die leiden tot torenhoge burenruzies.

        Like

  8. Wat een lastige situatie! Je wilt het altijd goed houden met je buren, maar dat moet van twee kanten komen. De deur zo platlopen is nooit goed…
    Ik hoop dat er fijne mensen komen wonen. Die een beetje zijn zoals jullie. Leven en laten leven inderdaad. Die uitdrukking heb ik vandaag al vaker voorbij zien komen. Ik wens jullie hele fijne buren toe! 😘

    Like

  9. Ik woon in doodlopend straatje met amper 17 huizen. Hier worden de buren gegroet, slaan we al eens een babbeltje, wordt er meegeleefd (ziekte, overlijden), hebben we éénmaal in het jaar een BBQ, maar daar blijft het ook bij. Onze achterdeur is voor eigen gebruik, wij komen dus niet bij mekaar over de vloer. En zo is het goed!
    Ik duim voor privacy-gunnende nieuwe buren!

    Like

  10. OMG, zelfs hier hebben een zelfde soort ervaring, alleen een iets ouder stel, 5 jaar of zo maar toen, waar ik praktisch eerste kindje onder mijn vleugels heb genomen met mijn 19 jaar, omdat mama een postnatale had, voor ze gekookt, schoon gemaakt weet ik niet wat, en dan onze kast leeg eten omdat ze nul geld hadden maar op ons huis pasten, mijn hele voorraad kast was bijna leeg :O

    Maar zij verhuisden ergens, dus dat contact verwaterde gelukkig wel, maar jaren later nog wel contact gehad en eigenlijk hetzelfde, ik deed het voor de kinderen eigenlijk, hygiΓ«ne kende ze niet namelijk. Nou goed, op den duur was het gewoon over en uit voor mij.

    En ook ik, ben benieuwd wat ik onder mij krijg na de Syrische buren, zou het nog leeg staan als ik van het weekend thuis kom? Of heb ik ineens nieuwe buren, hahaha

    X

    Liked by 1 persoon

  11. Echte ‘boerendorp’se mentaliteit hΓ©. Ik kan me zo voorstellen dat je dat bij ons in Achterbroek of Nieuwmoer ook nog wel hebt. Gelukkig hoef ik daar niet te wonen.
    Wij hebben met onze buren hetzelfde contact als jij met de jouwe. Een vluchtige goeiedag, heel af en toe een praatje, en dat is het. Hoeft voor mij ook niet meer te zijn. Ik kies mijn vrienden liever zelf.
    Spannend is het alleszins als je nieuwe buren krijgt. Ik hoop op een vervolgblogje.

    Liked by 1 persoon

  12. Wat een volk.. gaat nergens over zeg !
    een eigen leven is ook iets heel aparts he.. je kunt je beter bezig houden met het leven van een ander :/
    Succes met de volgende lichting.. hoop dat het mee valt en dat je misschien toch eens koffie kunt drinken zonder verplichting te voelen.
    xxx

    Like

  13. Ik hoop zo, dat ze mogen meevallen.

    We hadden hier ook zo’n buren, toen we hier net kwamen wonen. Die stonden ook te pas en te onpas binnen langs achter, tot ik op een keer eens heel vriendelijk gezegd heb, dat er aan de deur vooraan een bel was en dat die er niet zomaar was gezet.

    Ik heb met geen enkele buur problemen, maar net als jij hou ik het liever gewoon bij even zwaaien of een piepklein babbeltje als we elkaar toevallig kruisen.

    En achter in de tuin.. die hebben we helemaal van een hoge omheining voorzien πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

  14. Oei oei!! Dan hebben wij het we getroffen met onze buren, allee met onze onderburen, die zijn meer familie geworden dan buren. We gaan ook wekelijks langs als het ons past, we kunnen op hen rekenen, zij op ons… wij hebben een supergoede band met hen.
    De buurvrouw naast ons, dat is een heel ander verhaal… gene goedendag (kost nochtans geen geld), roept constant tegen haar zoontje van 3…
    Toen we hier kwamen wonen, hadden we echt zoiets van ooit willen we dit appartement kopen… toffe buren, ideaal gelegen… maar daar zijn we nu niet meer zeker van.

    Liked by 1 persoon

  15. Mede omwille van fijne buren ben ik blijven wonen waar ik nu woon. Ook na het overlijden van mijn eerste vrouw, alhoewel het huis te groot is en ik vaak voor langere periodes niet thuis ben. Als ik nu thuis kom staan er bloemen op tafel, een welkomst-briefje, mijn post is gesorteerd en de tuin is bijgehouden. I count my blessings.

    Liked by 1 persoon

  16. Brrr mag er niet aan denken dat onze buren dat zouden doen. Een babbeltje als we elkaar tegenkomen is prima wat mij betreft maar elkaars deur te pas en te onpas plat lopen, dat hoeft nu ook niet bepaald. Ik duim dat de nieuwe buren meevallen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s