Horror

Dit is het oord, het verschrikkelijke oord waar mijn ouders me naartoe stuurden toen ik een jaar of 10 was; Wodecq.

Het vakantiehuis van de CM.

Ziet er toch uit alsof het zo kan dienen als huis voor een horrorfilm, nee?

Enfin, ook mijn ouders moesten vroeger de schoolvakanties volgeboekt krijgen. Ik blijf, nu ik zelf 3 schoolgaande kinderen gehad heb, 9 weken verlof verschrikkelijk lang vinden. Als je zelf niet in het onderwijs staat en maar 5 weken vakantie hebt, regel het maar. Een week of 2 weg met mama, een paar dagen bij de bomma en een noodzakelijk kamp.

Ik moest dus 10 dagen op kamp met de CM naar Wodecq…

Moest, want ik wilde absoluut niet! Ik kende helemaal niemand, was ook een beetje verlegen (dat zou je nu niet meer zeggen πŸ˜€), maar ik was te jong om alleen thuis te blijven.

Ik werd dus samen met mijn kartonnen doos (wie dat uitgevonden heeft begrijp ik niet) gedropt aan station Zuid in Antwerpen, dat bestond toen nog.

Ik was nog nooit zo zielig, zie je mij al staan, met mijn doos, hopeloos zoekend naar één of ander bekend gezicht? Ik wilde niet  op die trein…de doos was maar amper bij elkaar te houden met een onnozel wit lint en naast wie ga je nu zitten? Iedereen kende precies wel iemand. Ik had zo graag ergens stilletjes willen gaan zitten wenen van ellende.

Niks aan te doen, Wodecq, ik kwam eraan. 

Het huis hierboven dat voor mij opdoemde boezemde direct ontzag in, het stelde me helemaal niet op mijn gemak, integendeel.

Onze kartonnen valiezen mochten we naar boven dragen om een plaats te zoeken in een immense slaapzaal. Als ik er nu aan terugdenk had het een hoog Harry Pottergehalte.

Het was een eerder streng regime, net zoals op kostschool, en ik die dacht dat een vakantiekamp diende om te ontspannen. Vroeg opstaan-ik heb er nog altijd een hekel aan-, om stiekem onder de dekens een propere onderbroek aan te doen, iemand moest eens kunnen meekijken wat je deed… Aan lange tafels ontbijten, met wakke boterhammen en warme melk, beik! Op daarna elke dag hetzelfde te doen, spelletjes op het domein achter dat gigantische huis. 10 dagen kunnen erg lang duren, ik verzeker het jullie!

Het is lang geleden, maar ik herinner me nog zoveel details, wellicht omdat ik het niet fijn vond.

Het was die hele vakantie bloedheet, in de namiddag kregen we als vieruurtje, u raadt het juist, koffie 😒 met boterhammen. De favoriete  kost van elke tiener, not!

Ik telde de seconden, minuten af om weer naar huis te kunnen, lag ’s nachts uren wakker, ben zelfs 1 keer zo hard gevallen, uitgegleden in de toiletten omdat het pikdonker was. Zelfmedelijden ligt niet in mijn aard, maar op dat moment…

Er kwam een einde aan, de kartonnen valies mocht terug volgepropt worden (al goed dat het niet regende, dan houd je toch alleen een hoopje bruine pap over?) en we werden op de trein naar Antwerpen gezet.

Ik was nog nooit zo blij mijn ouders terug te zien, heb tranen met tuiten gehuild. Ze schrokken hier ontzettend van, hadden dat helemaal niet verwacht.

Ik ben gelukkig nooit meer op CM- kamp moeten gaan, ben uit rancune zelf nooit bij het CM aangesloten πŸ˜€πŸ˜€. Ook onze kinderen zijn nooit met de mutualiteit op kamp gemoeten. Ja, dat hou je daar dan aan over.

Ik hoop dat iemand er wel positieve herinneringen aan over gehouden heeft.

Advertenties

65 gedachtes over “Horror

  1. Hahaha herkenbaar dan wel niet voor mij maar voor mijn drie jinderen. Zijn alle drie op kamp ‘gewild’ naar coxyde en vonden het geen van drieen leuk. Al dat getel altijd. Dus ja ken het wel.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik wilde nooit mee, en moest ook niet omdat mijn moeder ook nooit mee op kamp wilde gaan. Ze wist dus hoe dat voelde, en gelukkig was mijn vader onderwijzer en alle vakanties thuis voor ons.
    Onze jongens “moesten” niet, maar wilden altijd wel iets met Kazou doen. We zijn er zelfs terug voor van mutualiteit veranderd… Schitterend georganiseerde vakanties, waar ze altijd heel enthousiast van terugkwamen. Ondertussen zijn de twee oudsten ook al als moni meegeweest.

    Liked by 1 persoon

  3. Ook ik ben in mijn jeugd met een kartonnen valies op kamp geweest met de CM! Het was niet van moeten maar van willen! Samen met een groepje vriendinnen hadden we er de meeste pret! Niets dan goede herinneringen… Jammer voor jou dat het zo tegenviel. Maar het gebouw zag er inderdaad verschrikkelijk uit. Bij ons waren dat paviljoenen in het groen…echt leuk!
    En mijn zoon die hier mee leest zegt dat Antwerpen zuid nog wel bestaat.Hij neemt er de trein van zijn kot naar zijn stageplaats.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik ken het niet… lijkt me vreselijk in zo’n spookhuis… brrrr… in Nederland wel kostscholen. . Daar was mijn broer heen gestuurd 😒 ik bleef met 10 jaar thuis.. Mijn moeder werken. Mocht het huishouden doen.. En toen ze ’s nachts ging werken lag ik alleen. .. bang te wezen in haar bed.. Ze kwam rond half 7 in de ochtend weer thuis. . Mopperend dat ik naar haar kant was gekropen en zij er niet in kon. Dan stuurde ze mij uit bed. Mocht ik mijn ontbijt zelf maken en naar school. … bah ook niet leuk… daarom altijd opgestaan in de ochtend met elk kind… ontbijt gemaakt. .. En mee gelopen. Gereden. . Gefietst. . Naar school.

    Liked by 2 people

  5. De kartonnen doos hadden ze in mijn tijd afgeschaft. Ik ging drie keer met de CM op kamp. De eerste keer- ergens in West-Vlaanderen – vond ik niet leuk. De tweede keer – naar Zwitserland met een paar vriendinnen- heb ik mij wel heel goed geamuseerd. De laatste keer – skiΓ«n in Zwitserland – had leuk kunnen zijn als ik niet de hele week ziek was geweest en in de ziekenboeg had gelegen.

    Liked by 1 persoon

      1. Nee, echt niet. Dokter en verpleegsters mochten als ze klaar waren met hun patiΓ«nten zelf gaan skiΓ«n, dus die zagen de zieken niet echt graag komen. En ik wou liefst gewoon thuis zijn en me door mijn mama laten vertroetelen :-).

        Liked by 1 persoon

  6. Wat een afschuwelijke ervaring voor je zeg. Ik ging met kamp met de katholieke club waar ik lid van was. Altijd leuk gehad. Mijn zusje en broer plasten heel lang in bed en moesten naar een vakantiekoloniehuis. 6 weken. En dan zou het over zijn. Was het niet. Vreselijk vonden ze het.
    In Nederland duren de vakanties 6-7 weken. In Spanje zelfs 12 weken. Ik was een thuisblijfmoeder en mijn moeder ook dus heb er geen ervaring mee, maar ik snap dat het voor werkende mensen een crime moet zijn.
    Liefs XXX

    Liked by 1 persoon

  7. OMG, nee dit ken ik niet, is hier ook niet zo normaal denk ik, als ik de reacties ook lees. Horror, zo klinkt het, en het gebouw, ja….

    Hier was mijn moeder gewoon thuis en ging ik meestal een paar weken naar opa en oma, heerlijk, dat was mijn tweede thuis, het liefst wilde ik daar 6 weken blijven, en 9 weken vakantie is ook wel heeeeeeeeel erg veel ja… dat is hier maar 6? En dat is al lang, hahahaha

    Ikzelf ben wel ooit op kamp geweest, maar vanuit vrije wil en hele goede herinneringen aan zelfs, zwemkamp van de KNZB, met mijn zwemclub dus, en was niet verplicht maar moest je je voor inschrijven en mijn moeder heeft dat altijd in overleg gedaan, maar dat is eigenlijk het enige kamp wat ik ooit in de vakantie heb mee gemaakt. Alle andere kampen waren de verplichte 3 daagse schoolkampen, en dat is een ander verhaal, daar had ik een hekel aan!

    X

    Liked by 1 persoon

  8. Wat een verschrikking. Ik was ‘bijna’ meegegaan naar Amberloup met de C.M. toen ik 13 was. Toen de kartonnen valies werd geleverd, sloeg ik in paniek. Mijn ouders verplichtten mij gelukkig tot niets. Dus het is nooit doorgegaan. Mijn jongere zus ging wel mee, omdat ze het wilde. En ook zij vond het een verschrikking. Ze was er tien dagen doodongelukkig. Ik lees dat dit bij velen zo was. Het was geen vakantiekamp, maar eerder een strafkamp.

    Liked by 1 persoon

  9. Ik heb leuke cm-kampen gehad. Zeker de knutselkamoen waren geweldig. Maar mijn laatste was ook een trauma. In had per ongeluk een sportkamp gekozen en ik haatte sporten. Vlak voor we op wandel- en mountainbike tweedaagse vertrokken kreeg ik voor het eerst mijn maandstonden, met gruwelijke buikpijn en flauwvallen. Verschrikkelijk. En dan twee dagen wandelen en fietsen in een hittegolf. Met een mountainbike die te groot was en waarvan de remmen niet werkten. Niemand geloofde me bovendien omdat ik die flauwe was die was flauwgevallen. Tot een leider mijn fiets overnam en zei: tiens die remmen werken niet. Toen ik ook nog de lambada moest dansen voor heel de groep was ik het zeker: nooit ofte nimmer nog op cm- kamp! Maar kampen met de jeugdbeweging, daar keek ik altijd een heel jaar naar uit.

    Liked by 1 persoon

  10. Idem hier, mijn Mrs. B. Ze waren geen onverdeeld succes die CM-kampen. Alleen, wist je niet dat ze altijd de raad gaven om die kartonnen dozen te vernissen ? Zodoende waren ze bestand tegen regen en vocht.
    Trouwens, volgende week krijg je van mij zo’n kartonnen doos voor onze reis naar Canada πŸ™‚ πŸ™‚

    Liked by 2 people

  11. Voor mijn dochter zijn de Kazou kampen wel een meevaller geweest. Maar nu zijn we dan ook zovele jaren later, en alles verandert :-). Zo’n kartonnen doos als bagage lijkt me idd prehistorisch, dat kan ik me nu niet meer voorstellen. Persoonlijk heb ik wel mooie herinneringen aan de kampen met de jeugdbeweging, nu verkies ik echter een minimum aan basiscomfort zoals thuis. Wat zijn we toch verwend hΓ© ;-).

    Like

  12. mijn maag krimpt al in elkaar bij het lezen alleen!
    “Verplicht” worden om op kamp te gaan…..brrrrrrrr.
    Wodecq, ik dacht al dat ik het kende. Ben er vast nog langs gereden tijdens een fietstocht van thuis uit. Ik rij wel graag in die omgeving, Pays des Collines. Maar jij zou er misschien wel een ander idee van hebben… πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

  13. Ooit naar een kamp van een een christelijke kinderclub geweest, in het stro “achter de koeien slapen” mens ik heb wat afgejankt want ik stikte van de heimwee.
    Met de ogen van een volwassen zie ik hier op de foto wΓ©l een mooi gebouw, maar dat zegt natuurlijk niets over de bewoners en de binnenkant.

    Liked by 1 persoon

  14. Als ik dit lees, zou ik denken dan je van een andere generatie bent dan ik, terwijl me slechts 6 jaar schelen. Wij mΓ³chten op vakantie gaan met de CM. Traditie was met 12 jaar naar Westouter en met 14 jaar naar Zwitserland. Geen kartonnen dozen, enkel goede herinneringen en voor ons (boerderijkinderen, en nooit ergens geweest) dΓ© kans om eindelijk de zee en de bergen te zien.

    Liked by 1 persoon

  15. Ik heb er een fijne tijd gehad. Ook met trein, kartonnen doos, bloedheet, terrein achter het gebouw, spelletjes. Ook 3 dagen naar een bos. Boterhammen met confituur en koffie, en ik vond het wΓ©l lekker. Alleen de nachten waren wat minder: te weinig toezicht, en dus te veel lawaai. Moet in ’75 geweest zijn.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s