Dagboek van een Bonni #1

Het doet wat met een mens, hoteldebotel, halsoverkop, onvoorwaardelijk, ondersteboven, vlijmscherp, allesomvattend…verliefd op een nieuwe “man”, 52 cm lang, 3,6 kg licht, een krijsend bolletje mens, donkergrijze ogen, onschuldig slapend, gulzig etend…Lowieke!
Vandaag 3 dagen thuis, zijn weg zoekend, de hond uitdagen, papa en mama uitputten, altijd honger hebben, zijn nacht niet kennen, zijn sokken uitsjotten… Lowieke zoekt zijn weg!

Heerlijk om te zien!

Gisteren kwam B thuis na (in de vakantie!!) een zware file getrotseerd te hebben met de woorden: “ik merk dat ik concurrentie heb…” Mijn volgers op instagram weten zonder twijfel waar ik het over heb!

Ik was net bij Oudste thuis geweest met Middelste en de overgrootouders, die wilden hun 1ste achterkleinkind ook wel even vasthouden. Speciaal toch!

Uiteraard koos Lowieke dat moment uit om zijn keel zo luid open te zetten dat de hond van schrik onder de tafel kroop, nieuwbakken papa van pure stress een sigaretje moest gaan roken, Middelste zijn taak als peter al een ietsiepietsie zwaarder zag worden en kleinbompa (zo noemen we de overgrootouders) helemaal bleek uitsloeg. 

Ik sloeg met trots mijn dochter gade, die zo rustig bleef, precies of ze was al jaren moeder. Heerlijk!

Lowieke kalmeerde snel toen hij tegen de boezem van zijn bonni 20ml extra pap kreeg. Of dat met de pap te maken had laat ik even in het midden πŸ˜€.

Ze vinden hun weg wel, het “nieuwbakken” gezinnetje! Zullen snel op elkaar ingespeeld raken.

Wij zijn ondertussen veteranen, worden niet gauw zenuwachtig meer van wat babygehuil. Maar het is onvermijdelijk dat we aan onze eigen tijd denken, het is toch echt wel wennen en zoeken, zo’n klein hummeltje in huis! 

We zijn allebei in de wolken, supertrots, en gaan voor 200% genieten van dit kleine wondertje.

Maar we zijn ook blij dat de dagelijkse beslommeringen, de korte nachten, het zoeken naar een ritme, niet meer voor ons zijn.

Wij gaan gewoon volop genieten, raad geven als het ons gevraagd wordt en onze onvoorwaardelijke liefde delen! 

We zijn papa en mama voor onze kinderen, opa en bonni voor ons kleinkind, maar we blijven voor elkaar partners en soulmates en dat is oh zo belangrijk!

Er is een extra dimensie toegevoegd!

Advertenties

48 gedachtes over “Dagboek van een Bonni #1

  1. Wat een mooi baby’tje! Zo’n lief dotje!

    Het is zeker een heel speciaal gevoel. Ik herinner me de dag van de geboorte van mijn kinderen, alsof het gisteren was. Maar ook de geboorte van mijn eerste kleinzoontje is net zo speciaal. Ik stond met mijn neus tegen het raam gedrukt.. allemaal baby-tjes in de couveuse.. maar ik wist meteen instinctief wie mijn kleinzoontje was πŸ™‚

    Genieten.. het is puur genieten.. een kleinkindje! Elke evolutie is iets speciaals.. kruipen, brabbelen, stappen, de eerste dag naar de crΓ¨che, kleuterschooltje.. en bij mij al het eerste leerjaar πŸ™‚

    Like

  2. wat een doetje zeg!
    Wij zijn ook zo trots op onze kleinkinderen, en onze jongste Onno is echt een parel! Die doet niets anders dan slapen en eten. En als ie wakker is en je komt bij hem begint hij te lachen….je hart smelt ervan!
    Jammer genoeg is hij nu ziekjes, windpokken. En vannacht heeft m’n vrouw de handen vol gehad eraan, want hij huilde zowat de hele nacht. Helemaal anders dan wat we gewoon zijn…
    Maar dat komt ie wel weer door…ook wij zijn niet vlug meer uit ons lood te slaan… πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

  3. Waanzinnig hΓ©! maar zΓ³ onvoorstelbaar geweldig. En wij mochten het Γ³Γ³k al meemaken dat we ons kleinkind moeder zagen worden, Γ©cht hetzelfde verhaal hoor…. glimmen van trots en liefde en onze ere namen zijn”opagrootje en omagrootje ” de oudste kan het al zeggen, zΓ³ schattig.

    Liked by 1 persoon

  4. Hij is nog mooier geworden dan hij al was he? Wat een dot!! En wat heerlijk dat alles goed gaat! Je dochter heeft een heel goed voorbeeld gehad en plukt daar nu de vruchten van! Ik heb weer genoten van je verslag en de prachtige foto’s! Ga zo door ! 😜😘

    Like

      1. Ah zo, dank je voor de uitleg, mijn tante heette dan Bonita voluit, maar werd Bonnie genoemd is overleden in 2005 op 49 jarige leeftijd… standaard operatie maagzweer, ze is nooit meer uit de narcose gekomen….

        Liked by 1 persoon

  5. Wat mooi om te zien hoe een kersverse moeder zo instinctief doet wat ze moet doen. Zonder zich druk te maken, super natuurlijk.
    Heeeeeel bijzonder. Wat puur.
    Wat zal je trots zijn op je dochter! Kleinzoon is een mooie trots. Maar wat je dochter doet is wauw!
    Mooi beschreven.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s