Leven en dood

“O, als ik dood zal, dood zal zijnkom dan en fluister, fluister iets liefs,

mijn bleeke oogen zal ik opslaan

en ik zal niet verwonderd zijn.

 En ik zal niet verwonderd zijn;

in deze liefde zal de dood

alleen een slapen, slapen gerust

een wachten op u, een wachten zijn.”


Dit gedicht stond in augustus 1984 op het doodsprentje van mijn mama, een gedicht dat ze zelf had uitgezocht… Een gedicht waarvan wij niet wisten dΓ‘t ze het had uitgezocht. We vonden het vlak na haar dood, alsof ze het had klaargelegd.

Een paar dagen na haar dood werd er een nichtje geboren, ze werd vernoemd naar mijn mama.

Gek, maar het was bijna alsof het zo had moeten zijn. Jong, nieuw leven… Het nam de pijn niet weg, uiteraard niet, maar ik voelde toen een andere dimensie van mijn verdriet. 

Ik geloof absoluut niet en heb daar mijn persoonlijke, grondige redenen voor, maar toen M… ter wereld kwam, in een zo ellendige periode, gaf het me een soort van troost, alsof de dood van mama ook iets zinvols kon betekenen.

Leven en dood liggen zo dicht bij elkaar…

32 jaar later, wordt mijn “zus” geconfronteerd met het naderende afscheid van haar moeke. Moeke is haar oma, de laatste die haar nog rest. Ze heeft nooit een erg sterke band gehad met haar ouders, ze zijn ook al allebei overleden, maar Moeke was een speciale vrouw in haar leven. Een warme vrouw met een groot hart voor iedereen…

Ze heeft ondertussen de respectabele leeftijd van 94 bereikt, maar nu slaat de ouderdom onherroepelijk toe. Een afscheid zal niet lang op zich laten wachten.

Wij hebben de laatste dagen een kort moment van euforie gekend met de geboorte van ons 1ste kleinkind. Een kort moment dat snel omsloeg in angst, onzekerheid, machteloosheid…

We hebben bange dagen achter de rug, voor ons kleinkind en voor onze dochter. 

Maar alles gaat prima nu en vanaf morgen zullen we de bange dagen allemaal hopelijk snel vergeten zijn. Genieten wordt dan hΓ©t sleutelwoord!

Leven en dood zullen altijd verweven zijn…

Ik ben niet vergeten dat “zus” verdriet heeft. Als ik haar zie probeert ze alleen over Oudste te babbelen en hoe blij en trots ze is!

Maar ik lees tussen de lijnen van haar liefde voor ons… Ze heeft verdriet, verdriet om de vrouw binnenkort af te moeten geven die zoveel voor haar betekende. 

Ik probeer haar te troosten, ook ik heb Moeke goed gekend en zal haar missen. Ik wil er voor haar zijn…

Haar antwoord daarop heeft me tot tranen toe geroerd, omdat ik net hetzelfde ervaren heb, 32 jaar geleden.

De geboorte van Lowie maakt het voor mij zoveel makkelijker, nieuw leven dat geboren wordt…, het heeft zo moeten zijn! Ik heb er nu vrede mee.”

Leven en dood, verweven door de jaren heen…

Advertenties

33 gedachtes over “Leven en dood

  1. Wat een mooi logje.. En ja het lijkt vaak alsof situaties ‘zo moeten zijn’.
    Ben zo blij voor jullie en voor jullie dochter en haar vriend dat het goed gaat met Lowie.
    Wat een zorg dan hè, de rose wolk was meteen verdwenen. Maar hopelijk komt hij morgen terug als de kleine naar huis mag.
    Veel sterkte voor je ‘zus’. Een oma moeten missen als dat alles is wat je nog hebt moet vreselijk zijn. Maar mooi dat ze aan het idee begint te wennen.
    En ook sterkte voor jullie…
    Veel liefs πŸ»πŸ’‹β€οΈπŸ’‹πŸ»

    Like

  2. Twee maanden voor ons eerste zoontje geboren werd, is de grootmoeder van Het Ventje gestorven. Ze was 85, denk ik. Drie maanden na de geboorte van onze jongste zoon, is mijn opa gestorven. Hij was 76. Ik ben er zeker van dat voor elk leven dat erbij komt eentje weggaat. En andersom. Sterkte! En genieten van Lowie!!

    Like

  3. Heel mooi stukje…
    Een week voor ik gebiren werd, is mijn grootmoeder overleden. Mijn moeder vertelt nu nog vaak over hoe dubbel die periode was en de dagen rond mijn verjaardag zijn.

    Like

  4. Ontroerend mooi geschreven. Recht uit het hart.
    Wat verschrikkelijk om zo vroeg jouw moeder te verliezen… En nu de zorgen om het verdriet van ‘zus’ … en vreugde om de geboorte.
    Vreugde en verdriet, dood en leven… Het is niet te voorspellen, daarom moeten we elkaar graag zien en vasthouden. Liefde is alles in het leven. 😘

    Liked by 1 persoon

  5. Zo mooi en liefdevol heb je dit geschreven.
    Ik ben vooral heel erg blij, dat het met Lowietje nu goed gaat.
    Dat je er voor je zus wil zijn, vind ik zo mooi van jou.

    Weet je.. leven .. dood..

    Toen ik net zwanger was van onze jongste, overleed de vader van de echtgenoot.
    En toen iets nadat onze oudste kwam vertellen, dat wij grootouders werden, overleed mijn vader.

    Ik moest iemand afgeven, die ik zo verschrikkelijk graag zag. Wat me op de been hield was de gedachte aan de toekomstige geboorte van mijn eerste kleinkindje.

    Like

  6. Elke start is het begin van een einde, alleen het wanneer is de vraag, het blijft altijd verdrietig als je zoveel van iemand houdt en je weet dat het tijd is. Leven en dood, staan zeker dicht bij elkaar, vele verhalen, hoe mensen op hun sterfbed lagen en wachtten tot het nieuwe leven nog net gezien en ontmoet kon worden, maar ook mijn beste vriendin, die haar moeder nog net heeft kunnen vertellen ooit, dat haar eerste kleinkind onderweg was, echt net en pas… en zij heeft daarop haar ogen al gesloten, jij weet hoe dat is…. je eerste kindje zonder mama, maar stel je voor dat het je overkomt terwijl je net die 3 maanden bent gepasseerd en je mama gaat, de tijd is altijd fout…

    Heel veel sterkte voor jou en je zus en Moeke, dat haar overgang in rust zal zijn.

    X

    Like

  7. Het leven zit soms raar in elkaar. Ook wij hebben al gerouwd omdat er mensen dichtbij ons wegvielen, terwijl er ook enorme blijdschap was omdat er nieuw leven in de familie werd geboren. Het ligt soms dicht bij elkaar. Wat spannend dat jullie Lowie snel kunnen vastpakken!

    Liked by 1 persoon

  8. Prachtig gedicht!
    Ik zat op woensdag op de begrafenis van mijn grootmoeder, en de donderdag deed ik een positieve zwangerschapstest voor ons derde kind… Dat blijft me altijd bij, ook als ik me afvraag hoe lang ‘meme’ nu ook alweer overleden is. Leven en dood, dag en nacht, eb en vloed, ze horen bij elkaar, net zoals liefde en het verdriet als de verbinding verbroken is…

    Liked by 1 persoon

  9. De dood hoort bij het leven dat klopt, maar dat maakt het niet altijd makkelijker. Gelukkig heeft je zus haar moeke héél lang mogen hebben en dat maakt het toch iets makkelijker om in het afscheid te berusten.Nieuw leven is in zo’n periode een groot cadeau!

    Like

  10. ik heb de laatste dagen helaas veel ervaring opgedaan in dat proces…
    We weten allemaal dat er ooit een einde komt, maar het blijft een tragisch moment. Voor familie, vrienden en kennissen. Steun krijgen bij elkaar is dan goud waard.
    Sterkte aan iedereen, Mrs.!

    Like

  11. Jeetje wat pakkend…

    Maar zo waar… Leven en dood ligt net zo dicht bij elkaar als vreugde en verdriet….
    Het is het leven. Maar dat maakt het er niet altijd makkelijker op.
    Dikke knuffel voor jullie “zus” 😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s