De beste stuurlui


Ik kan me niet anders herinneren dan dat voetbal centraal stond in ons gezin toen ik jong was.

Eigenlijk boeide het me maar weinig. Maar wat moet je, als je ouders elk weekend met je jongere broer de hort op waren om hem achter een bal te laten aanhollen? 

Juist, in het begin genieten van het huis voor mijn alleen te hebben. Maar toegegeven, dat verveelde al gauw. Toch maar eens een match mee gaan kijken? 

Het feit wil dat mijn broer talent had (nog een beetje heeft). Hij was een plezier om naar te kijken en al snel werd ik zijn trouwste supporter! Ik leefde ontzettend mee en miste bijna geen enkele match. 

Toen ik een beetje ouder werd en mijn hormonen wat begonnen te werken, waren er misschien nog andere redenen om naar het voetbal te gaan kijken πŸ˜€.

Alle gekheid op een stokje…ik bleef! Toen B en ik trouwden was mijn broer spits in een 1ste ploeg en haalde hij zelfs de kranten. Ik probeerde de thuismatchen allemaal te volgen. Oudste en Middelste vergezelden me, ze waren toen ongeveer 4 en 2 jaar. Ik kan vermoeden dat het om de chips en de cola ( of de tutefrutbollen) ging, maar ik ga ervan uit dat ze het fijn vonden om te supporteren voor hun nonkel.

Ik kon me toen al mateloos ergeren aan de commentaren van de mensen aan de zijlijn, echt dom en meestal ook nog beledigend. Waarom is het nodig om iemand uit te maken met de smerigste woorden als hij een verkeerde pas geeft? En arbiter wil je zeker niet zijn, van je eigenwaarde blijft op korte termijn niet veel over! 

Ik begreep dat niet, toen niet en nu nog niet…

Middelste en Jongste hebben allebei tot ongeveer hun 14e gevoetbald. Eerst een paar jaar in Brecht en nadien in Hoogstraten. Waren wij daar onverdeeld gelukkig mee? Nee, maar alles voor je kind! 

Als voetbalouder word je geleefd, je kind moet op de trainingen geraken, elk weekend naar de match gebracht worden, er moeten bergen smerige was verzet worden, maar… we hadden het er absoluut voor over.

De trouwste voetbalouders waren wij, ik ietsiepietsie trouwer dan papa Brubeck, maar hij moest dan ook om de 2 weken een weekend werken! 

Altijd op post dus, weer of geen weer, wij waren erbij. Je merkt wel heel snel welke ouders betrokken zijn of niet. Het waren ook altijd dezelfde als er naar een verplaatsing moest gereden worden. (Wat soms echt niet bij de deur was.)

En dan sta je daar, je kind aan te moedigen, dat probeert te spelen voor zijn/haar plezier, maar eigenlijk wel de druk voelt van het “moeten” presteren! 

Moeilijk, te horen hoe ouders (en echt, de mama’s zijn het ergst) tekeer gaan, kinderen, scheidsrechters en trainers uitmaken voor “het rot van de straat”. 

De beste stuurlui staan echt altijd aan wal. Ik had ze zelf wel eens bezig willen zien!

Ik begrijp dat nog steeds niet, wat bereik je daar nu mee? Opbouwend? Zelfvertrouwen geven? Met kritiek leren omgaan?

Ik dacht het NIET.

Je zou voor je “plezier” gaan voetballen. 

Dan wil ik nog niet eens uitspraken doen over de druk als een ploeg een klasse hoger mag spelen. Been there, seen it… Je kan beter een goal in de tuin zetten en de buurtkinderen uitnodigen. Veel sportiever! 

Wij waren er dus niet rouwig om toen onze zonen beslisten om te stoppen toen de druk te hoog werd en de “fun” er voor hen af was. Zalig, eens uitslapen op een zondag!

Begrijp mijn log zeker niet verkeerd! Kinderen moeten leren omgaan met competiviteit, absoluut, maar mag dat alsjeblief op een sportieve, beschaafde manier?

Advertenties

40 gedachtes over “De beste stuurlui

  1. Vertel mij wat?
    Jarenlang de coach geweest van de teams waarbij mijn zoons speelde.
    Zelfs vervoer schema’s opgesteld voor de uitwedstrijden, en dan kwamen sommige nog niet eens opdagen.
    Ooit kon er niemand rijden, toen op de fiets naar een 20 km verderop gelegen club. Daar tegen die jongens gezegd, dat ik niet dat hele eind had gefietst om de wedstrijd te verliezen.
    Toen riep de stotteraar van het team, “ik o o o ok niet”
    Met 1-2 gewonnen en terug naar huis fietsen. Ze waren zo moe dat ze van de fiets afvielen en dat waren hele gevaarlijke verkeerssituaties.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik denk dat dat een van de grootste redenen is waarom ik liever niet wil dat mijn kinderen ooit aan voetbal doen. Ik denk dat de druk daar veel groter is dan in veel andere sporten zoals atletiek, volleybal, roeien enz. ik al omdat er meer geld mee gemoeid is.
    Waren alle stuurlui aan wal maar zo sportief als jij!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik was dan zeker een hele slechte voetbalmoeder, want ik liet mijn zoon zelf fietsen naar de uitwedstrijden en de trainingen. Alleen als dat te ver weg was reed ik wel eens als ik de auto had. Mijn man had zaterdagochtend schaatstraining in een stad verderop dus die had de auto meestal. Ik ging wel eens kijken maar niet vaak. Het was zijn sport immers. Ik begreep die fanatieke ouders niet en al helemaal niet degenen die dat verbaal zo naar voren brachten. Voetbal is gewoon een spelletje. Alleen oudste heeft gevoetbald in een team maar moest stoppen ivm Osgood-Schlatter (afscheurend bot door groeispurt). Ook bij de sporten van de anderen (judo) ging ik wel eens kijken maar ook daar zaten sommige ouders altijd terwijl dat eigenlijk onnodig (en soms storend was). Ik reed wel eens naar een toernooi maar de jongens vonden dat niks veel te competitief en fanatiek allemaal. De 2 oudsten fitnessen nu omdat een teamsport teveel tijd kost ten opzichte van school. Jongste en oudste zijn bij scouting, waarvan oudste nu leiding is. Ook daar deden we wel eens wat maar we lieten de kinderen het vooral zelf doen en regelen. Dat was bij scouting ook de mentaliteit gelukkig. Wij zijn wel voor onze kinderen en helpen ze maar ze moeten er zelf het meeste voor doen. Ze wilden ook eigenlijk liever niet dat we ons veel met hun dingen bemoeiden.

    Ik vind het knap dat jij/jullie je er zo voor in hebben gezet.

    Groetjes,

    DorothΓ©

    Liked by 1 persoon

  4. Ik was echt geen goede voetbalmoeder. Ik ging namelijk nooit mee. Ik ergerde me zo aan het gedoe aan de zijlijn, dat ik er liever niet bij was. Noem het struisvogelpolitiek, maar zo ga je niet met kinderen om.
    Nu wil het, dat de zoon (T2) natuurlijk alles op alles zette om zijn jongste zoon ook warm te maken voor het voetbal. Een keer liet ik me overhalen om ook eens mee te gaan kijken.. en nog steeds dat gedoe van die ouders aan de zijkant. Dus dat was voor mij de eerste en ook laatste keer.
    De kleinzoon begon het voetballen niet meer als iets ontspannend te zien. Hij wou niet meer naar training, niet meer naar de match.. Uiteindelijk heeft de zoon dan toch maar toegegeven en hem van voetbal gehaald. Hij doet nu aikido en voelt zich veel gelukkiger πŸ™‚ Helemaal zen πŸ™‚

    Liked by 1 persoon

  5. helemaal niets heb ik met voetbal en gelukkig had zoon lief Γ³Γ³k niets met voetbal. Bij de kleinzoon heb ik bij uitzondering wel eens “aan de lijn gestaan” en gezien dat je hier niet overdrijft.
    Je beste zin vind ik;
    ” Je kan beter een goal in de tuin zetten en de buurtkinderen uitnodigen. Veel sportiever! ” Maar ja, niet iedereen hééft natuurlijk een tuin die groot genoeg is;-(

    Liked by 1 persoon

  6. Ik heb zelf altijd gevoetbald, ook trainster van meisjes geweest en nu is mijn dochter de voetbalster van de familie πŸ™‚ Naar trainingen mag ze fietsen, ze heeft tenslotte niets aan haar benen, maar ik ben bij alle wedstrijden aanwezig. Niet om als een idioot naar haar en anderen te schreeuwen, maar simpelweg omdat het als kind fijn voelt als je ouders er staan. Een paar tips in de rust is het enige dat ze krijgt, maar meestal houden we (we= haar vader en ik) gewoon onze mond en laten we haar praten over haar ergernissen tijdens de wedstrijd hahahahaha. Het moet leuk blijven en zolang het dat is, vinden ze het niet erg om de fiets te pakken en te gaan trainen πŸ™‚

    Like

  7. Ik ben verschillende keren gaan kijken toen onze jongste in de buurt voetbalde in een clubje waar ze altijd ‘ferm tegen hun kas’ kregen. Uitslagen als 0-34 waren schering en inslag :). En toch ging hij graag shotten, trainen,…
    Het nationale voetbal heb ik nooit gevolgd – interesseert mij geen fluit. Ook het EK niet, waarvoor zoveel mensen zot lopen tegenwoordig.

    Liked by 1 persoon

  8. Zoonlief heeft een jaar aan kaboutervoetbal gedaan en daar stond op één van de trainingen plots iemand met een klepmap in z’n handen: bleek hij al te noteren in wie hij potentieel zag… Dan zijn dat nog kleutertjes… Dit jaar heb ik hem in de jeugdbeweging ingeschreven. Ik zag de twee trainingen en een match per week niet zitten in combinatie met een baby… Manlief is op de tijdstippen van de trainingen nog niet thuis & op zaterdag is ie ook gaan werken. Ik zag het niet zitten om dat er nog eens bij te nemen… We lieten zoonlief het derde kleuter opnieuw doen om wat druk van de ketel te halen, ik wilde er niet terug wat druk op gaan steken door hem te laten voetballen. Hij vraagt er ook niet naar… We zullen zien wat volgend schooljaar brengt…

    Like

  9. Mijn oudste zit sinds afgelopen seizoen op voetbal, ik vind het leuk voor hem, wat je zegt alles voor de kinderen, maar wij moeten een keer in het jaar of twee keer in het jaar Kantine draaien, of vlaggen of weet ik veel wat. Ik ben er dit seizoen nog onderuit gekomen maar de dag zal komen dat ik een biertje moet gaan tappen ( nog nooit gedaan) bijna om de week spelen ze uit en vaak is dat zo’n 50 km ver, en dat doet Joost dan… Ik hoop dat hij een keer er genoeg van heeft maar voorlopig vindt ie het geweldig.. Gelukkig is het zomerstop nu.

    Liked by 1 persoon

  10. ik herken er veel in van in de tijd dat onze zoon nog voetbalde, Mrs.
    jammer dat zoveel mensen het voetbal verpesten, maar da’s misschien net het lot van een ultrapopulaire sport…
    Ik zit als supporter vaak in de tribune, en er zit heel wat verschil in mentaliteit tussen één ploeg en een andere.

    Liked by 1 persoon

  11. Ik weet niet meer van voetbal dan dat ze met een bal spelen die rond is (ja toch ?)
    Mijn kinderen hebben ook de sportiviteit van hun moeder geΓ«rfd (=geen) dus ik heb nooit een sportclub van dichtbij gezien. Ik heb wel ettelijke kilometers rondgereden voor de muziekschool, dus we steken allemaal wel tijd in onze kinderen op welke manier en voor welke hobby dan ook.

    Like

  12. Helemaal met je eens…ik erger me mateloos aan al dat oeverloze, ongenuanceerde commentaar en gescheld…onvoorstelbaar en vooral zoooooooo jammer. Natuurlijk komt het allemaal vanuit het betaalde voetbal…bij alles waar het om geld draait gaat het om prestaties en aanwijzen van verantwoordelijken…vaak walgelijk…en zo verschrikkelijk jammer voor iets wat voor sport staat. Daar heeft het allemaal niets meer mee te maken …echt spijtig

    Liked by 1 persoon

  13. Ik had zowat de ergste vader die ik maar kon hebben op het gebied van supporter zijn. Sportief was hij niet want sporten deed hij nooit maar supporteren des te meer. Hij vond zich een waar expert op het gebied van voetbal, ging ook jaren naar zijn favoriete club en deed dat met heel wat misplaatst enthousiasme. Meestal kwam hij zat thuis, opgefokt en onhebbelijk. Hij was heel fanatiek en durfde zelfs te vechten in het stadium. Zelfs voor tv was kon hij zich verschrikkelijk kwaad maken en slingerde tegenstanders en scheidsrechter verschrikkelijke taal naar het hoofd. Hij deed dat in het stadium gegarandeerd ook. Niet zelden schreeuwde hij van ‘stamp zijn poten af!’. Het was zelden aangenaam om met hem naar sport te kijken. Zijn agressief fanatisme vond ik echt afstotelijk. Op zo’n manier wil ik nooit sport beleven.

    Like

  14. Eens!!!
    Ouders langs de lijn geven niet echt het goede voorbeeld. Niet zo netjes. En niet mijn ding.
    Hoewel ik wel van voetbal houd. En van veel andere sporten… Maar moedig aan inplaats van afkraken… Zeker bij kinderen!!

    Liked by 1 persoon

  15. Oh echt.. ik heb niks met voetbal, alleen ben ik wel een beetje chauvinistisch als Nederland in een groot toernooi meedoet. Dan wil ik dat ze winnen. Mijn broer heeft gevoetbald, maar ik ben nooit naar een wedstrijd of wat ook geweest. En ook aan de kant van mijn ex niemand.
    Wel grappig dat mijn eerste afspraakje met een vriendje op een voetbalveld was. Waar ik dus nooit kwam en hij normaal gesproken ook niet.. En ja, ik hoor ook wel eens om me heen dat het niet leuk meer is zoals kinderen worden opgejut en uitgescholden. Jammer van de sport…
    XXX

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s