Ontboezeming

MR BRUBECK en ik hebben elke dag een moment.
We gaan, meestal, samen naar bed en alhoewel we onze ruimte nodig hebben om te slapen, kruipen we dan lekker dicht tegen elkaar aan. 

Lepeltje, lepeltje, zoals ze dat zeggen, is vรณรณr we in slaap vallen, onze geliefkoosde houding. Voilรก, dat weten jullie ook weeral ๐Ÿ˜€.

Even laten we de rust en stilte over ons heen komen en onze gedachten de vrije loop, om na een paar minuten allebei over hetzelfde te beginnen praten. “Great minds think alike” waarschijnlijk? Maar eigenlijk zijn we dikwijls met dezelfde dingen bezig, of hebben tegelijkertijd een herinnering over hetzelfde. Het zal zeer zeker te maken hebben met het feit dat we al 32 jaar lief en leef delen. (Meer lief dan leed gelukkig)

Gisterenavond lieten we onze gedachten dwarrelen rond onze kinderen. Middelste is een beetje de knorpot aan het uithangen, einde van zijn stage nadert, alsook het einde van zijn studie en hij is veeeeeeel thuis. Ik ben er zeker van dat wij meer aanpassing nodig hebben dan hij, aangezien hij 3 jaar op kot gezeten heeft, was het zรฉรฉr rustig thuis. 

Het is allemaal veel te snel gegaan… De periode dat ze klein waren, wij allebei fulltime werkten (ja, tijdens de zwaarste periode kreeg ik geen parttime), word je toch een beetje geleefd. Door de omstandigheden uiteraard! Pas gebouwd, druk thuis, routine opbouwen… we hebben er altijd over gewaakt om te genieten van alles, maar toch.

Over hun puberteit en hoe we daar soms hartelijk mee gelachen hebben (ik soms ook geweend), over de lagere school periode, wat we toch de meest zalige, onbezorgde periode vonden, kortom, een zalig gesprek! 

Maar…het gaat veel te snel!

Hebben we van al hun levensfases genoeg genoten, stonden we voldoende stil bij al hun geluks-en verdrietmomenten? Ik hoop het!

Over 1 bepaalde periode in hun jong leven hebben we absoluut GEEN spijt dat het voorbij is, gelukkig vinden we dat allebei. Gelukkig kunnen we er nu samen met hen om lachen en begrijpen ze het zelfs!

Verjaardagsfeestjes… grrr, bah!


Verschrikkelijk vonden we het!

Maar we hebben altijd super ons best gedaan. Waren van mening dat een feestje thuis moest gebeuren, met pannenkoeken, wafels, rietjes, spelletjes, enzovoort. We staken er veel energie in om het zo leuk mogelijk te maken en hadden geen goed woord over (sorry, sorry ๐Ÿ˜€) voor andere ouders die hun kroost in een binnenspeeltuin stopten en zelf aan de wijn gingen. 

Naรฏef, dom natuurlijk!

Wat waren we altijd blij dat het 5 uur was, dan konden we “gezellig” samen de living terug opbouwen, plakkerige vloeren poetsen, op adem komen.

Dan zwijg ik nog over die ene pyamaparty die Oudste mocht houden; NOOIT meer, beslisten wij achteraf. Geen oog hebben we dichtgedaan die nacht en die “jong” ook niet hoor! 

Maar, kids gelukkig, wij gelukkig. Je kan (dat vonden wij toch) je kind zo’n feestje niet misgunnen? Ze horen er al snel niet meer bij als ze geen feestje geven. Ik ben er zelfs zeker van dat het nog steeds als “wapen van populariteit” gebruikt wordt. Dit terzijde, dat zou een heel andere blog worden.

Zijn wij de enige ouders? Er moeten toch “lotgenoten” zijn, die de smile op de gezichten van hun kids belangrijker vonden dan hun eigen ergernis over zulke feestjes? 

Advertenties

59 gedachtes over “Ontboezeming

  1. Ik was altijd dol op kinderfeestjes en we maakten er veel werk van met speurtochten en thema’s. Ook maakte ik altijd bijzondere taarten. Maar met 2 kinderen in de meimaand jarig gaf het ook veel werk en stress. Mijn man had er ook veel lol in. Menig feestje is iit de kinderherinnering verdwenen. Ze regelen nu zelf hun slaapfeestjes waarvoor we allen helpen met boodschappen doen. Zelfgemaakte taarten worden nog altijd gewaardeerd. Volgend jaar eentje op kamers dus geen feestjes meer thuis. Wel weer stof genoeg voor gesprekken maar die voeren wij niet in bed want dan slaap ik minder goed.

    Groetjes,

    Dorothรฉ

    Liked by 1 persoon

  2. De feestjes natuurlijk รณรณk gevierd maar met minder tegenzin waardoor ik er ook nog goede herinneringen aan heb, dat is gewoon boffen natuurlijk.
    Misschien vond ik het wel leuk omdat ik zรฉlf vroeger nooit verjaardagsfeestjes gekend heb en dat toch een beetje als een gemis ervaren heb.

    Liked by 1 persoon

    1. Onze kinderen hebben er nooit iets van gemerkt hoor, we hebben altijd zooo ons best gedaan! Hebben zelfs voor Oudste haar 16e verjaardag een fuif gegeven in de parochiezaal dat bijna uit de hand gelopen is wegens ongewenste gasten, maar toch hebben we altijd onze kroost een feestje gegund ๐Ÿ˜€

      Like

  3. Lieverd… dit zou mijn tekst kunnen zijn geweest en die van mijn moeder. Ik heb leuke herinneringen aan mijn verjaardagsfeestjes thuis, al hadden mijn ouders het niet breed, dat hoorde erbij, maar mijn moeder vond het verschrikkelijk.
    Ik had precies hetzelfde, ik begrijp dat jullie dit soort dingen samen deden? Ik zorgde daar zeker tot de tienerleeftijd alleen voor, VERSCHRIKKELIJK! Wat was ik blij als de kindjes weer werden opgehaald en ik inderdaad de boel weer kon opruimen en schoonmaken.
    De kindjes die op bezoek kwamen waren soms niet te hanteren… en staken die van mij aan.
    Toen ze ouder werden gingen we weg.. echt de deur uit.. zwemmen met een arrangement, bowlen met een arrangement, noem het maar op, niet meer thuis, En een slaapfeestje was toen niet zo gewoon, dus dat hebben mijn kinderen nooit meegemaakt. Maar ze hebben allebei genoten van deze momenten en daar ging het om..
    Enig, alle leeftijden, maar die feestjes.. wat was ook ik blij dat dat niet meer hoefde, dus ik snap jullie helemaal ๐Ÿ˜‰
    Een leuk gesprek zo laat op de avond hahaha! XXX

    Liked by 1 persoon

  4. Hier ook geen liefhebber van die feestjes. De echtgenoot moest werken op woensdagnamiddag en dus was het voor mij. We hebben ze jaren gedaan voor de zonen en hun vriendjes, thuis en met pannenkoeken. Maar ik liet hen wel zelf bepalen wat ze gingen spelen. Meestal was dat buiten voetballen of een kamp bouwen. En … ik haat binbenspeeltuinen en aanverwanten.

    Liked by 2 people

  5. Och ik had zo’n hekel aan die feestjes! Ik heb me ook te pletter gewerkt om die kadetjes een leuk feest te bezorgen, maar mijn donderwolk van een zoon was dan soms de dag zelf niet te genieten. Allerlei spelletjes hadden we klaar en daar was hij dan wel enthousiast voor, maar heel vaak beslisten de “vriendjes” dan dat het na vijf minuten al saai was…
    Dus het volgende jaar: jongens doen jullie maar lekker waar jullie zin in hebben. Gevolg: chaos, bleiten, roepen, vechten,… Hรฉlp!
    Dus het volgende jaar: kom we gaan naar het park! Stress omdat je bang bent om er eentje kwijt te spelen!
    Dus het volgende jaar: Binnenspeeltuin!!! Pff, iedereen content en ik ‘redelijk’ op mijn gemak. Koffie leuten met een andere ouder. ๐Ÿ™‚

    Liked by 1 persoon

  6. Hier werden de feestjes ook altijd thuis gehouden. Ik was er dagen (misschien wel weken) mee bezig, want ik knutselde ook nog in thema. Als kind heb ik nooit een feestje gekregen. Er mochten zelfs geen vriendinnetjes binnen komen van mijn ma. Dus vond ik, dat ik het mijn kinderen niet mocht ontnemen.
    Het opkuisen heb ik nooit erg gevonden. Wel, dat ik soms heel wat miste van het feestje zelf, omdat ik uren in de weer was met pannenkoeken bakken, drankjes aanslepen, ..

    Liked by 1 persoon

  7. Ohhh zo herkenbaar โ˜บ echt ik zou alles voor ze doen… Heb het ook gedaan. … dagen bezig met traktaties ๐Ÿ˜Š ondanks drukke werkzaamheden. .. En feestjes tot en met… Want ik had ze nooit gehad en ik vond en vind het heel belangrijk en waardevol. Maar soms…. pffff kon ik de kinderen de deur wel uitkijken. Als ik mijn huis had omgetoverd tot bioscoop. .En andere kinderen zeiden…oh we blijven thuis? ? Kriebels kreeg ik ervan. Slaapfeestjes… Na 2x was ik genezen. Zo brak de volgende dag. Ik ben ook eigenlijk een knuffel ouder. Ben niet zo goed in spelletjes ๐Ÿ˜ฎ ben zo blij dat ze groter zijn nu. Nogmaals ik zou alles voor ze doen. Maar ben zo blij dat dit stadium voorbij is hihi

    Liked by 1 persoon

  8. Ik ben een stuk ouder dan jullie. Zelf heb ik nooit verjaardagsfeestjes gekend, maar gunde het onze kinderen wel. Het was geen jaarlijkse traditie, en op den duur vroegen de kinderen er zelf niet meer naar…
    Gedoe? Inderdaad veel gedoe en kuiswerk,… Maar een vetplek meer of minder :).

    Liked by 1 persoon

    1. We ondervonden vooral -en dat heb ik niet beschreven- dat op de feestjes zelf toch ook wel wat ondankbare kinderen rondliepen, en dat er toch ook wel kliekjes gevormd werden.
      En ach… die plakvloer, het minste van mijn problemen mocht je me kennen!

      Like

      1. Mijn man was goed met de kinderen met een ingewikkelde gebruiksaanwijzing en daarom ging het bij ons goed en was het goed te doen. De grootste doerakken en zeurders kreeg hij omgeturnd. Misschien ben ik daarom met hem getrouwd.

        Like

  9. Heel herkenbaar, pyjama party’s, speurtochten, koekhappen, hebben zelfs een keer een speurtocht naar de ‘snoepjesboom’ georganiseerd wat een werk vooraf maar die blije gezichtjes maakt veel goed. Moet er nog ergens foto’s van hebben ens kijken ๐Ÿ˜‰ En nu organiseer ik feestjes op mijn werk en ben ik altijd blij als het 17 uur is maar daar word ik voor betaald ๐Ÿ˜Š

    Liked by 1 persoon

  10. Toen ik verjaardagsfeestjes gaf, waren dat altijd heel gewone namiddagen waar ik wat vriendinnen uitnodigde en we spelletjes deden in de tuin ofzo. Mijn mama is niet van het creatieve type, dus versieringen en thema’s, daar deden we niet aan mee. We zijn voor mijn zus haar verjaardag ook eens gaan bowlen met een heleboel kinderen, maar dat verliep eigenlijk heel gesmeerd. Herkenbaar, dat praten voor het slapengaan. De echtgenoot en ik doen dat ook, het is zowat mijn favoriet moment van de dag :-).

    Liked by 1 persoon

  11. Ik ben totaal niet creatief.. hopeloos !! Die feestjes geven vind ik dan ook een DRAMA !! mijn zoon wilt altijd naar een speeltuin (binnen of buiten) dus daar ben ik hem zeer dankbaar voor ๐Ÿ˜› Dit jaar wordt het een spionnenfeest, dat wordt door anderen geregeld dus is voor mij ook makkelijk. Ik doe alles voor mijn kinderen, dus welke wensen ze ook hebben voor een feestje (binnen de grenzen uiteraaard): ik zal ervoor zorgen dat het gebeurt, maar oohhhhh wat vind ik het vreselijk! whahahahahaha, stiekem ben ik blij als ze beiden geen feestjes meer willen ๐Ÿ˜›

    Liked by 1 persoon

  12. Versieringen kwamen er bij de verjaardagsfeestjes van mij & mijn broers niet aan te pas, maar we mochten wel telkens heel wat vriendjes & vriendinnetjes uitnodigen. Nu is ons zoontje nog net iets te jong voor een echt feestje, maar ik ben benieuwd naar wat ik ervan ga vinden en hoeveel effort ik er ga insteken als hij ‘oud’ genoeg is om feestjes te organiseren ๐Ÿ™‚

    Liked by 1 persoon

  13. Zeer waarschijnlijk is oudste nu geslaagd voor het gymnasium. Hij gaat dan studeren en meteen ook wonen in Delft. Ik zal hem missen. Verschrikkelijk! Maar de extra ruimte die ik opeens in huis heb is een troost…;-)

    Liked by 1 persoon

  14. Ik had als kind al een hekel aan die feestjes. Ik herinner me nog รฉรฉn feestje dat zo druk was dat ik naar de gang vluchtte omdat ik behoefte had aan rust. Daar vond ik mijn moeder, die ook gevlucht was van de drukte. We zeiden tegen elkaar: kom, we laten die druktemakers hier en wij zijn weg. Ik voelde me erg volwassen toen, en erg verbonden met mama. Ik was nochtans maar een jaar of 9.

    Liked by 1 persoon

  15. haha, leest heerlijk weg, Mrs.! Ook hier 32 huwelijksjaren (gisteren kerkelijk huwelijk verjaardag), en veel van wat je schrijft geldt ook voor ons (je lijkt wel in ons leven te kijken). Lepeltje lepeltje liggen geldt door mijn nachtwerk eigenlijk alleen maar op zaterdag- en zondagavond. En ook wij zorgden zelf voor vermaak (en frustraties achteraf) bij kinderfeestjes. Trouwens, die binnenspeeltuinen…heb ik geen weet van of die toen al zo rijkelijk aanwezig waren?
    Nu onze beide kids al een hele tijd de deur uit zijn, is het vaak genieten van de rust in huis…als ze ons niet opzadelen met hun kroost. Maar dร t nemen we er met plezier bij, en ik ben ervan overtuigd dat het ook bij jullie het geval zal zijn… ๐Ÿ˜‰

    Like

  16. Inderdaad, wat gaat de tijd snel… en toen ik nog naar school ging, leek een schooljaar een eeuwigheid te duren…
    Wij zijn al 31 jaar getrouwd, dus de kinderfeestjes zijn hier al lang voorbij en dat vind ik helemaal niet erg! Ik vond het vreselijk… gelukkig was het op een bepaald moment “in” om het in de Quick te doen en dat vond ik fantastisch! Ik zie mijn kinderen heel graag en wil veel voor hen doen, maar was wat blij dat ik thuis geen verjaardagsfeestjes meer moest organiseren!

    Liked by 1 persoon

  17. Hier wordt ook alles gedaan in teken van de mini-me’s, of we dit nu leuk vinden of niet… het gaat om hun geluk, ze worden al zo snel groot en het is zo fijn om een kind een kind te laten zijn in al hun fantasie en pleziertjes ๐Ÿ™‚

    Liked by 1 persoon

  18. Zo vreemd die gelijkenissen ๐Ÿ™‚ Wij gaan ook 95% van de tijd samen slapen, altijd startend lepeltje lepeltje en dat is meestal ook ons babbelmoment, om ons dan te draaien (na het geven van drie zoentjes waarbij de laatste iets langer duurt) hihi.. Rituelen.. Ook van de feestjes zijn wij van hetzelfde gedacht, thuis met een beperkt aantal vriendjes later. Nu is het nog enkel met familie.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s