Maand: april 2016

Wysiwyg

Ik wil meedoen!

Een dagje te laat blijkbaar.

Ik stal het idee bij KLIEFJE en bij EILISH, “anti-lurkdag”.

Toen ik een jaartje geleden begon te bloggen was ik uiteraard benieuwd wie interesse zou hebben in mijn schrijfsels. Het zou niet prettig zijn moest niemand lezen en/of reageren! 

Ik kreeg al snel een aantal mensen die zich achter mij schaarden. Je leert snel bloggers “kennen” en de interacties zijn onderhoudend en fijn. 

Als je bij mij leest dan is het altijd “what you see is what you get”, ik heb mijn hart op mijn tong en zal (meestal beleefd) altijd eerlijk mijn mening proberen te geven.

Ik kan ook wel wat kritiek hebben hoor, tenminste als die opbouwend is, daar leert een mens wat van. Mijn eerste discussie met TREES was meteen raak, nietwaar Trees? Maar door onze openheid is dit wel uitgegroeid tot een fijne vriendschap 🙂 .

Mr Brubeck vraagt ’s avonds in de zetel altijd naar mijn “stats”, uiteraard omdat hij bijlange niet aan mijn enkels komt 😃😃. Eigenlijk is het ook niet superbelangrijk, maar het streelt mijn schrijversego wel dat het aantal views per dag hoog is. Ik moet er ook altijd een beetje mee lachen. Kwestie van nederig te blijven.
En dat is dan precies wat ik jullie wil vragen, de views en bezoekers liggen hoog en ik wil nog eens de mensen bedanken die trouw reageren, zonder jullie geen blog.

Wie zijn de anderen, die meelezen, maar niet reageren? Heb je er je eigen redenen voor?

Ik hoef niet letterlijk te weten wie jullie zijn hoor, maar waarom lezen jullie, of net niet??

Waarom reageer je, of net niet??

Ik ben eigenlijk gewoon nieuwsgierig!

Laat maar komen, ik kan wel wat hebben, maar wel opbouwend hé? 😃

Advertenties

Wedden dat???

Ik heb het al eens eerder vermeld, Middelste mag peter worden van ons eerste kleinkind.

Dat hij dat ongelofelijk, fantastisch, formidastisch, overheerlijk, spannend, belangrijk vindt, kan hij niet onder stoelen of banken steken!

Hij zit ook boordevol stress, we moeten er smakelijk mee lachen.

Terwijl Oudste de nuchterheid zelve is, maakt hij zich zorgen of het wel allemaal goed zal komen, wij houden ons hart vast tegen de tijd dat hij zelf aan kinderen denkt! 🙂

“Als je baby vergeet eten te geven, per ongeluk laat vallen, op een parking vergeet, of boven op een auto en wegrijdt, dat kan allemaal niet hé?  Oudste móet daar toch stress van krijgen, waarom blijft ze zo kalm? Als je op een computer iets fout doet, dan kan je dat resetten, bij een baby kan dat niet…”

De ene theorie is al gekker dan de andere, hilarisch!

Maar het siert hem, nu al bezorgd, dat babytje zal met veel liefde omringd worden!

Gisteren kwam hij met het leuke idee om een pronostiek op te richten, hij heeft een groep aangemaakt voor de familie en de beste vrienden. Er mag geraden worden naar de naam, de geboortedatum en het gewicht. Diegene die wint krijgt van hem, de peter, een fles champagne. Leuk idee vonden wij!!

Ik laat jullie meedoen!

Stuur mij een naam, geboortedatum en gewicht door en je krijgt van Mr B en mezelf een leuk kadootje in naam van ons eerste kleinkind. Het wordt een jongetje (dat mag iedereen weten) en de vermoedelijke datum is 7juli!

Waag je kans en stuur me een mailtje: mrsbrubeck@gmail.com

De week na de geboorte maak ik de winnaar bekend!

Succes!

Een trotse oma in spé 🙂

Wat doet het er nog toe?

Als je reikt in de diepste hoeken van je ziel, zal je dan weten wie je bent?

Als je reist door de gedachten van je leven en met open geest kijkt naar je verhalen, naar alles wat je gedaan en meegemaakt hebt, zal je dan weten of  je integer was?

Als je durft je masker afgooien en naakt voor je eigen spiegel gaat staan, zal je dan kunnen zeggen dat je anderen gelukkig gemaakt hebt?

L.L.
Ik heb nooit anders geweten.

Ik heb nooit anders geweten dan geboren te worden in een grote familie. Een hechte familie, een familie die voor elkaar door een vuur zou gaan. Een familie die alles samen vierde, verjaardagen, communiefeesten, Kerstmis, oudejaarsavond, op vakantie gaan. Het leek altijd wel feest, ze waren immers met 11 kinderen bij mijn mama vroeger.

Wat doet het verleden er eigenlijk nog toe?

Deze gedachte laat me al een paar dagen niet los.

Wat doet het er eigenlijk nog toe dacht ik, toen ik het bericht zag dat één van mijn tantes (zus van mijn mama) een zoveelste verjaardag vierde.

Diezelfde tante, die 2 handen op 1 buik was met mijn mama, die ons opving toen mama stierf, die beloofde er altijd te zullen zijn voor de kinderen van haar overleden zus, diezelfde, die een paar maanden later een mes in onze rug stak… een vlijmscherp mes.

Een hechte familie, die als een zeepbel uit elkaar spatte toen papa een nieuwe vrouw leerde kennen.

Ach, wat doet het er eigenlijk nog toe?

Wat doet het er toe als je “zulke toffe” familie je een papier laat tekenen aan ons (toen 17 en 19 jaar), waarin we moesten beloven afstand te doen van enige erfenis van oma’s kant, het leek wel een soap. Maar we wisten niet beter.

Wat doet het er nu nog toe dat aan papa gezegd werd dat hij niet welkom was op de begrafenis van zijn eigen schoonmoeder, onze oma.

Wel, het doet er wel degelijk toe.

Het vormt je, geeft je een beeld van een wrede realiteit, van bittere rancune, laat een misselijke smaak na van hoe het níet hoort te zijn.

Ik werd brutaal geconfronteerd met jaloersheid, met misplaatste bemoeienissen, met arrogant gedrag van volwassenen die alleen maar uit waren op een erfenis.

Ik heb nooit anders geweten, groeide op met de gedachte altijd deel uit te zullen maken van één warm geheel, van een familie die er altijd voor elkaar zou zijn.

Ik had beter moeten weten, had moeten beseffen dat mensen heel hard kunnen zijn, niet beseffend hoe zwaar ze er anderen mee kwetsen.

Ik heb het achter me gelaten, af en toe -zoals vorige week- denk ik eraan terug. Ik probeer me de mooie herinneringen voor de geest te halen, toen we nog allemaal samen konden lachen! Ik heb mijn tante zelfs een gelukkige verjaardag gewenst.

En ik denk aan mooie momenten… 

Het doet er allemaal niet meer toe!

Weekend impressie

Weekendje wandelen, uitwaaien, lekker eten, lekker drinken, wat cultuur opsnuiven, fijn bezoekje afleggen, nieuwe mensen ontmoeten, smelten voor lieve kindersnoetjes, stilstaan bij wreedheden uit het verleden, kou lijden, samen vroeg onder de wol.

Niks zo fijn als genieten van een weekendje weg!

Start in Boterhal Breda

Aankomst in Passendale, stil worden… Bezoek eerste begraafplaats van de Commonwealth War Graves in de Westhoek.

“Tyne Cot”, een stil verwijt naar zinloos geweld.

“The Last Post” in Ieper, 2000 mensen die gedurende 20 minuten samen volkomen stil kunnen zijn.

Misselijk en doodsbang van de hoogtevrees, but hell, I did it!!!! Belfort beklommen in Ieper.

Ook op de Rodeberg bloeiden de bosgladiolen.

Versterking van de innerlijke mens 🙂

Toegangsbandjes voor het Flanders Field museum, die we toch lekker niet teruggaven!

Een leuke middag bij LIESE en haar gezin. Toffe en deskundige uitleg door haar wederhelft! Allebei helemaal vertederd door haar lieve kids!

Thx voor het warme onthaal!

We waren onder de indruk van het mooie Ieper!

De Westhoek zal ons zeker terug zien!

Just me

  

Gisteren was een rustige dag.

Heel de dag voor mezelf, en niet omdat ik dat zo nodig heb hoor, integendeel, maar van rust en stilte kan ik wel genieten!

Tot een uur of 6 had ik het huis en de tuin en het zonneterras voor mezelf. Vanaf 6u vallen de troepen hier namelijk binnen en is het een drukte van jewelste. Dan moet er een hap op tafel komen, “moet” er geluisterd worden naar de wedervaren van Jongste en zijn mensen op de boerderij, de stageperikelen van Middelste, het fileleed van B en welke kleuren doopsuiker er moeten gekozen worden door Oudste.

U begrijpt me, de tijd vóór 6u… van mij!!!
Genieten dus, na eerst plichtsbewust een stofvod, stofzuiger en een natte dweil door ons stulpje gesmeten te hebben. Ik moet toch kunnen zeggen dat ik iets nuttig gedaan heb, nee?

Daarna, juist, niks…

  

Gewoon genieten en me niet ergeren aan de buurvrouw die nooit of te nimmer NIKS doet, ik ben al blij dat ze me niet kan zien zitten in de tuin, ‘k zou me begot nog schuldig voelen. 🙂

  

Gewoon achteraan in de tuin gaan staan en genieten van ons uitzicht, wetend dat dit onbetaalbaar is en er stiekem van genieten als mensen komen aanbellen om te vragen of ons huis niet te koop komt. Ook bij onze buurman gebeurt dat. Het is natuurgebied en ik maak me sterk dat voor wij 95 zijn hier nog verandering in zal komen.
  

Genieten van mijn 2 duifjes, alhoewel ik een hekel heb aan de echte, deze vond ik bijzonder decoratief.
  

Een glas witte wijn en een tijdschrift om met je verstand op nul in te kunnen bladeren. Heerlijk!
  

Genieten van mijn nieuwe aankoop, ik vind alleen de witte mooi en met veel tegelijk in een pot. Ik word instant gelukkig van ernaar te kijken.
  

Genieten van de levering van Zalando, wetend dat B dit erg sexy zal vinden :).
  

Deze tekst via sms doorgestuurd krijgen en helemaal gesmolten ben daarvan!

En toen was het veel te snel 6u, Jongste was de 1ste die binnen kwam vallen met de traditionele vraag:”wat gaan we eten”?

Just me, fijn voor even, daarna weer blij om mijn gezin rond mij te hebben!

Brief aan mijn kleinkind

  

Dag lief kleinkind,

Vandaag was ik een hele dag met je mama op stap. 

Er moest nog vanalles gekocht worden. Je had immers nog geen bedje om in te slapen, geen dekentje om onder te liggen. Dus gingen we samen op stap. Jij, veilig in je mama’s buik, ongetwijfeld helemaal in slaap gewiegd door ons vele wandelen. 

Door het zichtbaar groeien van jou in die “dikke buik”, werd ik opeens zwaar met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik nu wel echt binnen een paar weken oma wordt. Je laat geregeld voelen dat je er bent, dat je binnenkort heel wat levens gaat veranderen.

Veranderingen, jíj gaat daarvoor zorgen!

Jij bent de reden dat je mama en papa stralend rondlopen, dat je oma en opa zo op wolkjes drijven, dat je peter helemaal op is van de zenuwen omdat hij bang is iets fout te doen, dat je nonkel (nog maar 19!) al zit te popelen om je mee te nemen naar de boerderij. 

Je bent nog zo klein en onwetend, maar al zo belangrijk voor heel ons gezin, groots in al wat je nu al betekent. 

Ik kan je nu al vertellen dat je geboren zal worden in een “warme” omgeving, we wachten je allemaal met open armen op. 

Er zal nog “gevochten” worden om jou, om je te gaan halen van de crèche, om met je te gaan wandelen, om je de fles te mogen geven, om je in slaap te mogen wiegen, om te je sussen als je huilt, om je te laten schateren van plezier, om je schandalig te verwennen, om op je te mogen passen als papa en mama wat tijd voor elkaar nodig hebben, kortom, om zielsveel van je te houden.

  

Ik kan niet wachten, lief kleinkind, om zachtjes in je oor te kunnen fluisteren hoeveel ik van je houd. 

Ik beloof je er altijd voor je te zijn, no matter what! 

Je zal bij ons thuis zijn, we gaan je in de watten leggen. Misschien, heel misschien, gaan we iets opvoedkundig toepassen, maar dat kan ik niet beloven 🙂 .

Ik ben, samen met je opa, zo trots op wat jouw mama, onze dochter, allemaal al bereikt heeft in haar jonge leven. Zij is op haar beurt nu al zo trots op jou! Ze zal een warme  mama voor je zijn…

Je bent nu al een grootse rijkdom, kind van mijn kind. Ik hoop dat je al het geluk van de wereld mag vinden.

Op onze onvoorwaardelijke liefde zal je altijd kunnen rekenen, oma en opa zullen er altijd voor je zijn!

Ik weet het wel, je moet nog even groeien… Ik zal nog een beetje geduld moeten oefenen tot jij er klaar voor bent om je “veilige cocon” te verlaten.

Tot heel gauw lief kleinkind!

Je oma x

Knowing me

  

Doe ik het, of doe ik het niet?

Precies één jaar geleden zat ik buiten met een glas witte wijn en mijn smartphone, te twijfelen… durf ik? 

Durf ik me mee wagen in die vreemde wereld waar mensen vanalles vertellen over zichzelf, over anderen, over zeer persoonlijke dingen, over hun reizen, over depressies, over de natuur, liefdes… ik kan zo nog wel even doorgaan. 

U moet weten dat halverwege 2014 ik met bruut geweld de blogwereld werd binnengesmeten, geconfronteerd werd met een gegeven waar ik nooit om gevraagd had, met de nodige kwetsuren en blauwe plekken tot gevolg. Ik kreeg halve waarheden, leugens, onwetendheid en hypocrisie over me heen. Mensen beseffen soms echt niet waar ze het over hebben, hoe ze anderen kunnen kwetsen.

Ik heb gelezen, gelezen, gelezen, gelachen, gehuild, kwaad geweest, me verbaasd, me verwonderd…

Nadat de blauwe plekken wegtrokken, de pleisters verwijderd waren, groeide mijn interesse. B was verwonderd, had nooit gedacht dat ik in dat stadium zou belanden. 

Samen maakten we in de virtuele wereld een voorzichtige  “nieuwe start”, op blogniveau dan (om alle twijfel weg te nemen!). 

Was het wel interessant wat ik te vertellen had? Wat ging ik allemaal vertellen? Ging ik anoniem blijven? Zouden mensen komen lezen, reageren? Zoveel vragen…

Maar ik ging ervoor, ik postte mijn eerste bericht hier één jaar geleden. Eerst werd nog door een trouwe aanhanger van de eerste blog van B gedacht dat het een nieuwe start was van B zelf. Met een nieuwe, propere lei. 🙂 

Dank u, Mr Pannenkoek, om mij als eerste te verwelkomen op wordpress.

Ik ondervond, ondervind, dat ik het leuk vind om te schrijven, om te vertellen over ons gezin, over mijn jeugd, over onze reizen…

Ik vond, vind het leuk om blogs te ontdekken, om de ervaringen van anderen te mogen delen. Ik heb virtueel al veel mensen leren kennen waar ik respect voor heb, die ik graag lees en wiens meningen ik apprecieer. Ik probeer altijd open en eerlijk te reageren, soms botst het misschien in plaats van te klinken, ik heb mijn hart op mijn tong. Woorden op papier kunnen ook niet altijd perfect meegeven wat echt bedoeld wordt. Confronteer me maar, B zegt ook dat ik soms een stuk van mijn tong moet bijten. 🙂

Waar je bij mij op kan rekenen is “what you see is what you get”, het heeft immers geen zin je anders voor te doen, dat draait toch verkeerd uit.

Ik stel de talrijke reacties en likes van jullie erg op prijs, vind het fijn dat jullie de moeite doen om mij te volgen! 

Ik had de mogelijkheid om Eilish persoonlijk te ontmoeten en vond dat een zéér fijne middag! Binnenkort gaan B en ik mss nog een toffe madam tegen het lijf lopen! Open, eerlijke en toffe contacten kunnen ons leven alleen maar rijker maken!

Ik sta nog elke dag versteld om het aantal bezoekers, ben erdoor vereerd! Had het nooit durven dromen dat jullie mij überhaupt zouden wíllen volgen.

Dus daarom blijf ik nog een tijdje ronddwalen hier, heb nog wel het een en ander te vertellen!

Een GROTE DANKJEWEL voor jullie allemaal!