Memory Lane

  

Stil is het… 

Stil in mijn hoofd, stil in mijn lichaam.

Ik drijf op mijn gedachten, mijn gedachten die een eigen leven leiden in een kronkelende realiteit.

Ik kijk neer op mezelf en stap uit die realiteit. 

Rust, daar ben ik aan toe, ik geef eraan toe, ik geef toe aan flarden die mijn beelden kleuren. Beelden die onlosmakelijk verbonden zijn met jou.

Het prille begin van jij en ik…

L.L.

We mochten niet…

We mochten niet van je ouders, het hoorde niet! We kenden elkaar nog maar net volgens hen…

De eerste zomer nadat we een relatie begonnen konden we om financiΓ«le redenen nog niet samen op reis, als het al gemogen had! We reden daarom een weekje naar de Ardennen om van hotelletje naar hotelletje te rijden. Dat mocht dan wel… begrijpen wie begrijpen kan. Hebben we genoten? Absoluut, gewoon een hele week alleen maar elkaar, wandelen, eten, volop genieten! Het was voor ons uiteraard vakantie, waar we ook geweest zouden zijn. πŸ™‚

Maar de taart die daarnet voorbij mijn bureau kwam zweven in de handen van mijn chef stuurden mijn gedachten onmiddelijk naar de zomer daarna, die van 1986.
  

Een aardbeientaart en vakantie hoor ik jullie denken?

Wel, in die zomer besloten we Spanje te gaan ontdekken. We kenden niks van dat land, dus kwamen we zoals zovele toeristen terecht in het “mondaine” Salou. De ouders van B vonden het toen wel kunnen dat we samen op hotel Γ©n in dezelfde kamer zouden vertoeven. Voor ze van gedachten konden veranderen waren we weg!

Met de bus… Verschrikkelijk! Maar dan ook Γ©cht verschrikkelijk! En NOOIT meer! Een hoop vreemde mensen samengepropt, 1 vuile wc voor iedereen (ik hoef geen tekening te maken bij een bewegende bus en mannen die niet gaan zitten), huilende babies, opgezwollen voeten, slecht “tankstationeten”… Nog eens: nooit meer!

Een middelmatig hotel “lachte” ons toe. Stijl “de jaren 70”, veel te kleine kamers, eten aan tafels met andere gasten wegens te weinig plaats, een overvol zwembad, om 5u moeten opstaan om handdoeken te gaan leggen, bakken en braden… 

Maar dat was allemaal niet belangrijk, wat heb je als jong, verliefd koppel nodig? Juist… elkaar… en een bed…

We trokken er ons dus helemaal niks van aan en dreven op wolkjes van geluk, op handdoeken van verliefdheid, op golven van liefde…

Alleen de laatste dagen, toen dreven er ook wolkjes aan de hemel, veel wolkjes, waaruit veel regen viel, en bleef vallen, 4!!! dagen aan een stuk. Wat moet een jong, verliefd koppel dan?

Wel, wat iedereen zou doen… taart gaan eten. Aardbeientaart om precies te zijn. Op wandelafstand van het hotel, elke namiddag, gingen wij taart eten. Heerlijk πŸ™‚

Toen na 4 dagen de zon weer doorbrak, moesten we de bus terug op.

Salou hebben we sindsdien vermeden, maar het zal onlosmakelijk in mijn gedachten verbonden blijven met taart, aardbeientaart!


Advertenties

31 gedachtes over “Memory Lane

  1. Ik ben nog nooit in zo’n typische Spaanse badplaats geweest, maar het is blijkbaar de moeite ;-). Wat een mooi verhaal en een leuke associatie. Zo blijft je herinnering ongetwijfeld levendig, toch als je regelmatig aardbeientaart eet :-). Ik heb het met Petit Gervais, van zodra ik dat zie, denk ik aan de vele vakanties in Frankrijk uit mijn kindertijd waar we er zelfs ijsjes van maakten… Ah, wat een zalige tijd!

    Liked by 1 persoon

  2. een mooi en romantisch verhaal, die eerste vakanties met jouw B.
    Gelukkig gaat het er niet overal aan de Spaanse kust zo aan toe als in Salou. Ik kom er graag, maar is alweer veel te lang geleden.
    Had je chef een speciale reden om jou te vergasten op zo’n lekkere aardbeientaart?

    Liked by 1 persoon

  3. Ik wil na mijn allereerste vakantie met mijn eerste vriend 1992 Malgrat da Mar) nooit meer naar Spanje… Klaar over uit, al zal er best mooie plekjes zijn… Misschien als ik toen die liefde had zoals jullie en natuurlijk de aardbeientaart, dat ik wat milder zou zijn..

    Liked by 1 persoon

  4. Salou en aardbeientaart: faut le faire.
    [ Wat moet een jong, verliefd koppel dan? Wel, wat iedereen zou doen… taart gaan eten. ]
    Eh, ik kan terstond tal van betere alternatieven bedenken, eigenlijk. *grijns*

    Liked by 1 persoon

  5. Oh wat een geweldig verhaal!!!! hahahahaha en dat allemaal dankzij een prachtige aardbeientaart, overigens ben ik zelf één keer aan de Costa geweest, Brava en ik heb er geen aardbei gezien, wel meloenen, lol…

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s