Geef mij nu je angst

  

Geef mij nu je angst, ik geef je er hoop voor terug…. Geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug…”

Angst… het neemt alle vormen aan. 

Angst… het schuurt, het kronkelt, het zeurt, het beklemt, het sluipt in mijn geest, het snijdt door mijn lijf, het brandt in mijn hoofd, het maakt mijn stem kil, mijn handen koud…

Het maakt mijn dagen donker, mijn nachten lang, mijn werk zwaar…

Ik draag het in me sinds juni 1984, toen mij werd “meegedeeld” dat mijn moeder nooit meer zou genezen. Voor de eerste keer in mijn jong leven sloeg de angst toe. Want hoe moest mijn leven verder… dat kon gewoon niet… een leven zonder moeder… Angst was een donker wezen dat zich verstrengelde met mijn “zijn”.

Uiteraard leer je daarmee leven en is het er niet de hele tijd. Dan heb je geen leven meer, angstgevoelens mogen niet overheersen. Je geeft het een plaats, maar beseft dat iedereen kwetsbaar is.

En toch… de tweede keer dat “het” me in zijn greep kreeg was in september 2013, toen mijn lieve B bijna het leven liet. Angst klemde zich als een ijzeren greep aan mijn hart, deed me letterlijk pijn en probeerde me buiten mijn zinnen te krijgen. Het is moeilijk te beschrijven… het voelde alsof ik  uit mijn eigen lichaam werd getrokken, niks zou nog zin hebben als….

Angst… 

Tot vorige week woonde het enkel nog in mijn kleine teen.

We hadden een heerlijk weekend in Duitsland achter de rug.

  
  
Een weekend waarin we alles konden vergeten, de voorafgaande onderzoeken even naar de achtergrond konden zetten (die sinds november vorig jaar begonnen waren), eindeloos van elkaar konden genieten en de wereld even de wereld laten.

Maar het monster sluimerde op de achtergrond… Afgelopen dinsdag moest ik een laatste, lastig onderzoek ondergaan waarbij ook een biopsie zou gedaan worden.

Ik bel u vrijdag op met de uitslag”….

Daar was het weer, de donkere angst die zich meester van me maakte. Het is eigenlijk niet menselijk, dat wachten. Je denkt aan niks anders, staat op en gaat ermee slapen. Je eet en drinkt omdat het moet, maar een automatische piloot neemt het over.

Tot vrijdagavond hebben ze me laten wachten, ik was gewoon gaan werken. (Al goed dat ik op mijn collega’s kan rekenen, die hadden veel begrip). En B, die zich ongelooflijk sterk hield voor mij en probeerde de angst van mij over te nemen en me er hoop voor in de plaats te geven. Zonder hem zou ik het wachten niet aangekund hebben.

Ik kreeg goed nieuws, er werden geen kankercellen gevonden, maar moet wel elke 6 maanden gecontroleerd worden. Daar kan ik wel mee leven…

De angst die me de laatste dagen in zijn greep had was de allerergste…

Het heeft me uit elkaar gescheurd…

Niet voor mezelf…

Voor mijn gezin, voor “B” en onze kinderen. Het idee dat ik ziek had kunnen zijn, dat ik de mensen die me het allerdierbaarste zijn alleen zou moeten laten. Dat zij door zouden moeten maken wat ik ooit meegemaakt had… Die angst was verpletterend, dat wens ik niemand toe, echt niemand!

Het is goed, de donkere wolken zijn geweken en we kijken vooruit…

De angst krijgt me niet klein.

Advertenties

48 gedachtes over “Geef mij nu je angst

  1. Lieve lieverd, wat een narigheid. Wat een rottijd heb je gehad.
    Ik begrijp dat je nergens meer bent op zo’n moment, angst is moordend.
    Maar oh wat ben ik blij dat het niet kwaadaardig was, wat het dan ook was. En nu dus alsjeblieft weer genieten van het leven hoor, van elkaar, van jullie kinderen en a.s. kleinkind! Het leven is mooi hoor!
    Veel liefs!!!

    Liked by 2 people

  2. Ik kwam op je blog terecht en dan meteen bij zo een diep bericht….

    We hebben het hier in de familie ook ‘in de familie’ en de angst die je beschrijft is herkenbaar voor die familieleden die ook met die vuile ziekte te maken hebben gehad.

    Die angst die volgens mij altijd een beetje zal blijven….
    Het is niet eerlijk hè!

    Ik ken je niet, maar ben zo blij met de opluchting die het voorbije onderzoek moet gebracht hebben.
    Ik duim alvast mee voor de komende 6 maanden en voor alle maanden erna.

    Uit de grond van mijn hart ‘het ga je goed’.

    Op dit moment vecht een vriendin van mij tegen de ziekte – ik ben aan het trainen om in september mee te lopen met ‘levensloop’ (je allicht wel bekend) – vorig jaar heb ik mee gewandeld. Zeer mooi initiatief!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik ben zo blij dat het niet kwaadaardig was. Ik begrijp zo je angst, je hebt het zo goed verwoord ik herkende het, van toen die angst om mijn vader. Gelukkig slijt angst, anders kun je niet leven. Je word nu elk half jaar gecheckt, en och wat zal het voor jou, maar ook voor jouw lieve man en kinderen, een angstige periode zijn geweest. Nu kun je het loslaten, en proberen weer te genieten, want he daar komt straks weer een mooi wonder aan, waar jullie nog jaren van moeten genieten.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik ben zeker dat het niet makkelijk was dit stukje te schrijven. Heel beklijvend vind ik het, het moet een zeer lastige week zijn geweest. Gelukkig zijn er dan de schouders van een partner die wat van je last helpen dragen. Blij voor het goede nieuws. Hou je vast aan het goede nieuws, en blijf regelmatig op controle gaan!

    Liked by 1 persoon

  5. Hele dikke knuffel!! Wat onwijs mooi beschreven. En wat ben ik blij en opgelucht dat alles goed is.
    Angst is een vreselijk gevoel!!
    Onzekerheid …. Niet weten hoe het af zal lopen…
    Blij dat die donkere wolken weg zijn.
    Ga vooral genieten van jou mooie gezin 😘😘

    Liked by 1 persoon

  6. Ik kan me volledig inbeelden dat je bang zat te wachten op nieuws. Het heeft geen zin om je dan al zorgen te maken, maar ik denk dat het nogal onvermijdelijk is dat dat wel gebeurt :-/. Wat een opluchting dat alles in orde blijkt te zijn! Ik duim met je mee dat de controles ook telkens goed nieuws met zich mee zullen brengen!

    Like

  7. Heel blij dat het een goeie uitslag was! Geniet van je gezin, van die kleine Pruts die op komst is, van alles om je heen.
    10 jaar geleden heb ik min of meer dezelfde angst gekend en sindsdien probeer ik bewuster te genieten…
    Dikke kus!!!

    Liked by 1 persoon

  8. Allemachtig…dat is schrikken…en ja…die pijnlijke angst..en wat duurt iedere minuut dan lang.
    Maar gelukkig…je mag verder met je feestje…met mr.B en de kinderen en alle anderen die je lief zijn. Ik zag het hiervoor al…maar ik zeg het ook…carpe diem πŸ™‚

    Liked by 1 persoon

  9. Angst is inderdaad verschrikkelijk, je verstand wéét natuurlijk wel dat het je nergens bij kan helpen, in tegendeel, maar het is zó menselijk. Inderdaad, inderdaad vaak niet eens angst voor jezelf, maar voor wat het voor Ñnderen gaat betekenen.
    Wat fijn dat de echte alarmfase nu afgeblazen is al zal de angst zo af en toe tΓ³ch weer de kop op steken, en zeker bij de controles.
    We weten het natuurlijk allemaal, je moet genieten van het moment, maar dat is toch reuze lastig als je op uitslagen zit te wachten. Gefeliciteerd met de gunstige boodschap!

    Liked by 1 persoon

  10. gelukkig maar dat de uitslag positief was voor jou, Mrs.
    Ik kan me wel inbeelden dat die angst er is, heb ik de laatste tijd ook wel last van gehad. Gelukkig zonder reden… Zal ik ook nog wel ’s over loggen.

    Liked by 1 persoon

  11. Een angst die ik mij heel goed in kan denken, en ik ben zo blij dat ik meteen een hele mooie uitslag mag lezen hier bij jou. Pfffffffffffff En nu weer van elke seconde samen genieten en leven! En ook nog, hou het zo, want jij en ik moeten elkaar nog gaan ontmoeten ❀ πŸ˜‰

    X

    Liked by 1 persoon

  12. Lieve Mrs B,
    Ik begon me een beetje ongerust te maken, omdat er hier geen berichtjes verschenen.
    Maar dat je met zo’n angst worstelde, had ik nooit durven denken. Het wachten is inderdaad onmenselijk. Ik heb het meermaals meegemaakt bij mijn papa zaliger. Je begrijpt wel, dat onderzoeken tijd vragen.. maar toch vind je het unfair, dat ze je zo lang in spanning laten.
    Ik ben echt heel erg blij, dat jullie een goede uitslag kregen. Vooruit kijken.. terug volop genieten..
    Dikke zoen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s