Diep respect

  

Vandaag was het zover, de langverwachte dag…

De dag waarnaar met heel veel zenuwen werd uitgekeken…

De dag waarvoor heel veel werd gerepeteerd, kostuums genaaid, liedjes uitgekozen, geoefend werd, geoefend werd, geoefend werd en nog eens geoefend werd.

Jongste vroeg ons om mee te gaan kijken, naar het “Driekoningenspel”, opgevoerd in het woonhuis waar hij mensen met een beperking begeleidt en de boerderij beheert…

We willen echt laten zien dat we interesse hebben in wat onze kinderen doen, B is zo al mee gaan helpen in het weekend, als Jongste niet kan rekenen op zijn “bewoners” om het werk op de boerderij rond te krijgen. Als hij thuiskomt met verhalen, luisteren we altijd (meestal toch 🙂 ) heel geboeid!

Maar vandaag zagen we een beetje op tegen onze “ouderlijke taak om interesse te tonen”…

Gaan kijken naar een toneelstukje op een zaterdag, die we meestal in de een of de andere toffe stad in Nederland doorbrengen, het was een opgave…

Tot we aankwamen…

De spanning die er heerste, de glimmende gezichten van de bewoners die mochten kijken, de blikken vol verwachting, de ogen wachtend op de ouders die kwamen kijken, de begeleiders die pas gewassen en gestreken glunderen van trots…

En dan onze Jongste, die tranen in zijn ogen kreeg toen we zeiden ZO trots op hem te zijn. En we zeggen dat al zo dikwijls. We sloegen hem gade terwijl hij het niet doorhad, hoe hij reageert op “zijn mensen”. Hij doet het zo goed, zo naturel… We werden er stil van…

En nog stiller (het is bijna niet mogelijk) werden we toen “de spelers” het zaaltje binnenkwamen. Waar we verwacht hadden gewoon uit respect anderhalf uur op een stoel te gaan zitten, draaide uit op anderhalf uur met DIEP RESPECT te kijken naar mensen die het allerbeste van zichzelf gaven. Zo mooi…. Zo aandoenlijk mooi…

We mochten geen foto’s maken en om privacyredenen zou ik ze toch niet kunnen posten, maar wat vind ik dat jammer. Ik had ze graag met jullie gedeeld!!

We kwamen diep onder de indruk buiten…

Om Jongste nog een handje toe te steken gingen we nog even mee kijken naar “zijn” boerderij. De koeien hadden er namelijk geen boodschap aan dat wegens een toneelstuk hun eten een beetje later kwam! 

   
 
Ook B stak een handje toe…

  

Een paar bewoners kwamen met hun ouders kijken en zijn zo blij “onze Jongste” voor te stellen als “hun” nieuwe boer… 

We zijn met een ongelooflijk tevreden gevoel naar huis gereden!  Het is niet zo dat we voorheen geen respect hadden voor mensen met een beperking, maar als je er niet direct mee te maken hebt, sta je daar minder bij stil…

We zijn er dankzij onze kinderen een beetje ingerold en wat we daaraan overhouden???

DIEP RESPECT!!!!!!!!!!

Voor alle mensen en alle begeleiders, die zich dag in, dag uit, voluit inzetten!

Advertenties

51 gedachtes over “Diep respect

  1. Schitterend, die foto waar B. net geen horens van dat koebeest in zijn … krijgt :).
    Hewel, dat werk van ‘jongste’ is iets (één van de twee opties) waar ik als 18-jarige naar uitkeek. Helaas zag mijn vader dit anders. De manier waarop jullie als familie betrokken zijn in het gebeuren is bewonderenswaardig. Chapeau.
    Van die ‘trots’ kunnen we meespreken, bij onze twee kinderen. Gisteren moest ik naar het ziekenhuis voor wat testen. Onze ‘jongste’ (want ook wij hebben zo’n exemplaar 🙂 ) werkt er als verpleger in de vlinderploeg. Net als zijn broer een heel toffe gast, steeds met een glimlach op het gezicht en een humor waarbij ik niet weet van waar hij die haalt :). De twee verpleegsters die hij met allerlei kabels behangden (juiste vervoeging? maakt even niet uit…) waren vol lof in verband met onze H. Laatst kwam iemand ons kantoor binnen, en vroeg naar mij. Hij was door H. behandeld geweest, en feliciteerde met met zo’n zoon.

    Proficiat met jullie jongste. Zijn talent zal hij niet van vreemden hebben…

    Like

  2. Wat mooi eigenlijk… Dat je zo betrokken kunt raken bij het wel en wee van mensen met een beperking.
    Wat ik zo mooi vind aan jullie is dat jullie openlijk trots zijn op jullie kinderen. Maar ook openlijk leren van jullie kinderen! Daarom is jullie gezin zo mooi in balans!

    Like

      1. Zeker weten!! Ik houd ervan!!
        Het houdt je scherp. Het is echt niet zo dat je alleen maar door levensjaren wijzer wordt. Ik denk dat je van jong en oud heel veel kan leren. En dat doordat je dat doet, je veel ruimdenkender in het leven staat.

        Liked by 1 persoon

  3. Gaaf! Vroeger heb ik toneellessen gegeven aan mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking. Echt heel leuk was dat en bijzonder. Vooral als ze een uitvoering mochten doen vonden ze fantastisch. En ze konden echt veel. Je moet alleen op andere manieren dingen uitleggen en dingen aanleren. Ook heel leuk dat ze allemaal echt hun eigen niveau hadden, het is niet één groep die je zus en zo moet aanspreken maar echt individuen. Voor mij vanzelfsprekend maar veel mensen leken dit niet te realiseren.
    Echt leuk dat jullie kinderen zo betrokken zijn en jullie ook. Dit soort goede, zorgzame mensen hebben we nodig 🙂

    Like

  4. Heel mooi! De trots op jullie jongste, het openstaan voor zo veel en het binnenwandelen van de wereld van de handicap.
    Door onze Kleine Kadee is dat ook onze leefwereld geworden en ik merk nog zo vaak hoe moeilijk mensen het vinden om die wereld binnen te stappen. Terwijl je niets ‘anders’ hoeft te doen, integendeel: what you see is what you het. Heel eerlijk, heel puur en geen façades.
    Fijn dat jullie de stap wél zetten!

    Like

  5. Bedankt. Het is een heel leuke job. Ik ben wel blij dat je zoiets post als “respect”. Het komt meestal van buitenstaanders die denken dat het een enorm zware job is, het is wat je er zelf van maakt, hoe je het zelf ervaart. Ik vind het mentaal wel belastend en ik heb mijn recupdagen echt nodig om effectief te recupereren maar ik ervaar ook wel dat mijn bijdrage er toe doet. En dat wil ik in mijn job.

    Liked by 1 persoon

  6. Dank je wel voor jouw diep respect qua medewerkers die werken met deze mensen, hahaha Ja, zo heb ik met de winterfair hun eerste toneelstukje gezien wat ze al weken en weken hadden geoefend, zo leuk, zo lief en ja ook ik heb een ronde mee mogen doen om hen te helpen en de decors ook zelf gemaakt te helpen draaien, of aanwijzingen te geven, dat is zoooooo tof, en ik weet het, dat mensen die er niet mee te maken hebben daar weinig boodschap aan hebben helaas.

    Je kunt zoveel lol met hen beleven, ze zijn gewoon zonnetjes, elke dag weer opnieuw!

    X

    Like

  7. Het is gewoon geen moment in m’n hoofd opgekomen dat jullie niét apetrots zouden zijn op jongste!
    Maar het is natuurlijk super om het hele verslag te lezen van een fantastische middag voor iederéén op de boerderij.
    Toch zet ik een piepklein vraag tekentje bij het “te hulp schieten” wanneer het “noodzaak” was is dat toch een teken van een soort “onderbezetting” en dát zou “de boer’ op den duur op kunnen breken. het werk dat hij doet is al zwaar genoeg met voldoende bezettingsgraad.
    . .

    Like

    1. Inderdaad… Soms ken je te weinig van een deel van de samenleving, door Oudste en Jongste hun jobs staan we nederig in het leven… Het doet ons echt veel en we genieten nog meer van kleine dingen en dat geluk niet zo vanzelfsprekend is voor iedereen 🙂

      Like

  8. Dit met tranen gelezen, ben toch zo’n emo-mens.

    Ooit lang geleden was het mijn droom om mensen te helpen die het om wat voor een reden dan ook moeilijk hebben. Of het zelfs niet eens moeilijk hebben, dat blijkt. Gewoon mensen gelukkig zien. Ik ging alles wel eens oplossen. Niks daarvan. Trok me alles teveel aan. Dat was nog in de jeugdbewegingscene.

    Nu, vele jaren later zit ik in een wereld van geld, macht en “stenen”. En voel me daar nog slechter bij soms.

    Wat een slechte invloed heeft geld toch op “mensen”.

    Kan me nog steeds niet inbeelden hoe ik ooit iemand via het werk gelukkig heb gemaakt. Mss met een of andere korting ofzo. Hoe kortzichtig.

    Soms denk ik er nu nog aan om helemaal iets anders te doen. Iets wat een mens ECHT gelukkig kan maken.

    Dikke pluim voor jullie jongste. Helemaal ontroerd. Die jongste van jullie, die maakt het helemaal in het leven. Ook al heeft hij gekozen voor een heel energievretend beroep, I guess.

    Wat mooi dat Mr. B ook ging helpen.

    Wat heb je dit toch weer prachtig verteld.

    Liefs.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s