Lunchdate… “Recht van antwoord”

  
Luisteren, dat is wat ik vanmiddag gedaan heb, lang luisteren…

Naar iemand die het nodig had, die het nodig had om haar verhaal te vertellen aan mij…

Ik moet toegeven, het contact was wat verwaterd. Express? Nee, of ja, misschien toch een beetje.

Vorige week kwam Oudste thuis met een verhaal dat voor mij de aanleiding was om terug contact te nemen. 

Het begon allemaal vorig jaar ergens in mei, bij de buren aan de overkant. Toen ik daar op een middag binnengewaaid kwam om door de dochter mijn haar te laten knippen, trof ik buurvrouw in tranen aan. Buurman had haar van de ene dag op de andere voor een voldongen feit gesteld. (Ik weet het wel, voor sommigen onder jullie is dit een herhaling). “Het is over, ik heb iemand anders en ik wil dat je gaat”.

In het begin dachten รฉn zeiden we, “ heb je dat nooit zien aankomen dan?”

Blijkbaar werkt het zo niet en komt de bedrogen en niet meer nodige partner meestal uit de lucht gevallen. 

We vonden het erg, B en ik, maar ook Oudste, die nauw bevriend was met de dochter en erg onder de indruk was van het gebeuren. We hebben er veel met onze kids over gebabbeld, dat zulke dingen kunnen gebeuren en ze ook gerustgesteld, want uiteraard weten ook zij dat dat overal kan voorvallen. 

In het begin kwam buurvrouw veel langs om te babbelen, we hebben altijd geprobeerd om er voor haar te zijn, maar toen we kort voor de zomer zelf in woelige wateren kwamen, (en nee, niet om dezelfde reden, om alle misverstanden uit de wereld te helpen) hebben we wat afstand gehouden. We hadden de energie voor onszelf nodig.

En zo verloren we elkaar een beetje uit het oog….

Een week of 2 geleden kwam Oudste vertellen dat bij buurvrouw borstkanker vastgesteld was. 

Zucht, en niet voor mezelf!

Waarom toch? En waarom nu ook juist zij? Ze had het al zo moeilijk…

Misschien niet de juiste, maar wel de directe reden voor mij om haar een groot boeket bloemen te gaan geven met de vraag of ze iemand kon gebruiken om mee te praten.

Het werd mijn lunchdate vanmiddag… 

Een beetje te laat (ze had net bestraling gehad), kwam ze fris de zaak binnen waar we hadden afgesproken… Ze zag, ziet er goed uit. Dat vindt ze belangrijk en ik begrijp het volledig! Ze wil niet het gevoel hebben afgeschreven te zijn, vervangen door “een jonger, strijkplankachtige figuur”… ik herhaal haar woorden. 

Haar ziekte is hard en maakt het emotioneel herstel na het bedrog des te moeilijker. Ze is eenzaam, zo eenzaam…, ook al heeft ze haar kinderen en vrienden. Iemand om naar huis te komen, die er altijd voor je is…. ๐Ÿ˜ข

Maar het allermoeilijkste, “ik heb recht op antwoorden, ik kan het zo niet verwerken, waarom???? Wat ben ik nog waard, als ik zelfs geen recht heb op antwoord?”

Na lang luisteren heb ik toen even ingegrepen. Haar op een kordate manier gezegd dat ze een fantastische vrouw is die veel waard is. 

Het is blijven hangen, het “recht op antwoord”… Het zal nodig zijn om een aantal dingen te kunnen plaatsen. Ik hoop dat ze het ooit krijgt, maar ik vrees ervoor. 

Ieder van ons heeft recht op antwoord(en), we vinden ze alleen niet altijd…

  


Advertenties

36 gedachtes over “Lunchdate… “Recht van antwoord”

  1. Wat erg voor je buurvrouw. Ik mag er niet aan denken, mocht…
    Ze heeft het wel echt getroffen met een buurvrouw zoals jij. Met jouw positieve uitstraling, gaat ze vast de kracht vinden om er tegenaan te gaan en terug een sterke persoonlijkheid te worden.

    Liked by 1 persoon

  2. Tja, recht hebben en recht krijgen ligt toch heel vaak moeilijk. Maar misschien zou buurvrouw van “de antwoorden” nรณg verdrietiger worden. Maar evengoed triest wanneer je dit voor je kiezen krijgt en dan รณรณk nog ziek wordt!
    Fijn dat ze haar verhaal heeft kunnen doen bij jou!

    Like

  3. En dan ook nog die borstkanker… pfffffffff ja ik snap haar, ik snap haar maar al te goed, maar ik vrees er net zo hard voor, vertel haar maar, dat je iemand kent, die na 21 jaar nog altijd wacht op een antwoord, het waarom… Met een dochter die haar vader dus niet eens kent… nog een tweede, waarom…

    Ik hoop echt, want dit is nog erg vers, dat zij mettertijd op een zeer gezonde wijze haar leven weer op kan pakken. En jij lieve Mrs. Brubeck, je bent een schat, pas wel goed op jezelf, geef je grenzen aan, als je weer even zelf energie nodig hebt, ook dat mag, om er daarna weer voor haar te zijn. โค

    X

    Liked by 1 persoon

      1. Omdat ik weet als ex mantelzorgster hoe zwaar dit is, en jij je mee kunt laten trekken… dat mag, maar pas alsjeblieft op jezelf, als jij niet heel bent, kun je haar ook minder geven of zelfs niets โค

        Liked by 1 persoon

  4. Na een echtscheiding zijn er ALTIJD vragen, of je nou in vriendschap uit elkaar gaat (zoals ik, met mijn eerste vrouw) of er een vechtscheiding van maakt. “Hoe en wanneer is het beginnen te ontsporen?” “Wat heb ik fout gedaan? En wรกs het wel mijn schuld?” Naast het persoonlijke verdriet, is ook dat van de kinderen niet te onderschatten. Want zij zijn, zoals eenieder wel weet, ongewild de dupe. (En yep, bij wie kunnen _zij_ terecht?)
    Als je als gedupeerde bij iemand steun vindt, iemand om mee te praten, is dat een enorm grote zegen. Want wie is er heden nog bereid om zich te ontfermen over het verdriet van anderen en wie wil er nog een luisterend oor zijn? Juist, ja: uitzonderingen zoals jij.
    Vandaar: hoedje af, Mrs. Brubeck.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik heb me neergelegd bij het feit dat ik op veel vragen i.v.m. de echtgenoot nooit een antwoord ga krijgen, maar soms verlies ik me nog wel eens in waarom-vragen.
    Ik hoop dat de buurvrouw haar kanker mag overwinnen en dat ze ook nog een nieuwe kans krijgt met een partner die haar waard is !

    Liked by 1 persoon

  6. Mooi, dat je er voor haar was. Naar iemand luisteren als het nodig is, is net zo fijn als ergens je verhaal kwijt kunnen denk ik altijd. Wat een dubbelpech heeft je buurvrouw, je hebt het er inderdaad al eens eerder over geschreven. Recht op antwoord… ja… heb ik ook denk ik vaak, maar ook ik krijg geen antwoord!
    Liefs! X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s