Brief aan “Kleinoma”

  
Dag lieve mams,

Je weet dat je elke seconde in mijn gedachten bent en ik “praat” vaak met je, in stilte weliswaar…

Af en toe heb ik de behoefte om mijn gedachten op papier te zetten. Mijn blog is daar sinds kort de perfecte plaats voor. 

Ik heb groot nieuws… Je wordt overgrootmoeder! Onze Oudste, die sprekend op jou lijkt trouwens, is in verwachting van haar eerste kindje.

Het zou jouw eerste achterkleinkind  worden…

Je bent nu al 31 jaar niet meer lijfelijk aanwezig en jammer genoeg klopt het spreekwoord echt niet, tenminste niet voor mij… De wonde is niet meer zo schrijnend, maar genezen zal ze nooit doen.

Ik had altijd een goeie band met je en kon altijd bij je terecht. Als ik eens dwars lag of een franke mond opzette, zei je altijd:” We babbelen nog eens als je zelf kinderen hebt.”

Dat is er nooit van gekomen. 

Ik mis je mama, elke seconde… .

Ik miste je toen ik trouwde, samen met jou een trouwkleed kiezen, naar de kapper gaan en je zien stralen van trots. Dat was je altijd en overal, zo trots op je kinderen.

Ik miste je toen ik zwanger werd, je goeie raad, je medeleven als ik eens ziek was, je de baby laten voelen in mijn buik, gewoon mijn mama om naast mij te staan. Je stond vroeger altijd klaar voor alle zussen en schoonzussen in de familie toen ze zwanger waren. Je was meter van menig neefje en nichtje… Je was een geliefde tante.

Ik miste je toen ik moest bevallen, goh… wat miste ik je toen erg. Ik geloof zelfs, en denk dat B dat zal beamen, dat ik tijdens de bevalling op je geroepen heb.

Het meest van al mis ik dat je je kleinkinderen nooit hebt mogen kennen, nooit hebt mogen ervaren dat ze opgegroeid zijn tot fantastische mensen. Je zou zooooo trots geweest zijn.

Nu mag ik je vertellen dat onze “kleine” meid mama wordt. Je hebt geen idee wat er door me heen gaat, ik zou er zo graag met je over praten. Ik had het zo graag met je gedeeld.

Ik benoem je officieel “kleinoma”, zo noemden onze kids de oma van B, omdat er een onderscheid moest zijn met opa en oma… ร‰n ze was een schattig, klein dametje! 

Ook al ben je er niet meer, je zal altijd de oma zijn van onze kinderen en de kleinoma van onze kleinkinderen.

We zullen geen enkele gelegenheid voorbij laten gaan om over je te vertellen! Dat doen we nu bijna elke dag.

Proficiat mama, met je eerste achterkleinkind! โค

Advertenties

42 gedachtes over “Brief aan “Kleinoma”

  1. een aandoenlijke brief, waarin zeer veel herkenning schuilt, ook al heb ik zelf geen kinderen en derhalve ook geen kleinkinderen, maar dan nog…..er zijn altijd momenten die je graag nog had willen delen en dat doe ik ook…in gedachten…dan zit zij op haar roze wolkje…mooie, ragfijne kleedjes te haken, die zij op een benevelde ochtend met rijp verstrooit, die tussen de struiken belanden, waar ik dan weer foto’s van kan maken …..etc etc ๐Ÿ™‚

    Like

  2. Mijn hart breekt in duizend stukjes. Zo schoon geschreven. Dit is de brief die mijn mama drie jaar geleden kon geschreven hebben. Dit is de brief die ik ooit ga schrijven. Ik wens jou en mezelf toe dat we veel langer van onze kleinkinderen mogen genieten dan onze moeders.

    Liked by 1 persoon

  3. Ach lieverd, ik zit hier in tranen. Mijn mama is 79 geworden, ze was mijn engeltje en nu ze er niet meer is, (9 jaar inmiddels) is ze dat nog steeds. Ik was dol op haar en ze was zo lief. Ik vind het zo erg voor je dat je dit allemaal hebt moeten missen! En je kinderen hun oma! We hebben het allemaal niet voor het zeggen en het leven komt zo het komt. Maar oef.. wat is het soms hard hรจ!
    Geniet van de zwangerschap van je dochter en straks van het kleintje! Ik hoop dat je dat, samen met B, heel erg lang mag doen! Sterkte voor nu! โค

    Liked by 1 persoon

      1. Oh jeetje, ziek geweest? Dan is het nu dubbel genieten als het weer goed gaat en dan met in het vooruitzicht straks een kleinkind in je armen te hebben, geweldig! Ja doen hoor!
        En babyfoto’s, altijd zo lief en leuk! XXX

        Liked by 1 persoon

  4. Ik mis mijn grootmoeders zeer hard, vooral diegene die ook in Brugge woonde en bij wie ik altijd terechtkon voor een praatje als iets scheef zat. Mijn moeder leeft gelukkig nog. Zeer slecht te been en heel vaak ziek, maar ze is er nog.
    Heel ontroerend logje…

    Liked by 1 persoon

  5. ~slik~ en een brok in mijn keel en tranen achter mijn ogen…

    Ook al heb ik mijn moeder nog, is mijn oma wel overgrootmoeder geweest, hoe kort ook, maar toch, voel ik jou, snap ik jou, heb ik daar altijd bij stil gestaan dat anderen dat niet hebben….

    Ze is bij jullie, dat weet ik zeker! โค

    Liked by 1 persoon

  6. Prachtig geschreven lieve Mrs Brubeck. I like a lot! Hoe verdrietig ook, jouw mama zou megatrots op jou en jouw gezin geweest zijn. Hier ook kippenvel. Hoe mooi kan liefde zijn voor een ouder! Wens jou en Mr. B echt super veel mooie jaren met jullie kleinkindje. Goh, bijna jaloers.
    Misschien roept dat kleintje straks (relatief gezien straks) omi en opi? Of vake en moeke?
    Van harte gefeliciteerd met jullie aanstaande kleinkindje. Gun jullie alles wat mooi en dierbaar is.

    Liefs.

    Like

  7. Ach…. wat mooi! Ik begrijp je gemis want al ben je dan wel volwassen, een moeder wordt nog zo gemist als haar kinderen zรฉlf nog een gezin gaan stichten.
    Wat fijn dat je nu zelf wรฉl het omaschap gaat meemaken en wรฉl je dochter tot steun zult kunnen zijn en samen met haar mag genieten van de zwangerschap. Ik realiseer me dagelijks hoe ik bof dat ik wรฉl mag meemaken dat onze oudste kleindochter twee prachtige kindjes heeft waar wij “grootjes” voor mogen zijn.
    Het is prachtig hoe warm je over je moeder spreekt, de liefde straalt er van af!

    Like

    1. Ja, het gemis blijft… een moeder wordt toch meestal gemist, al zullen ze uiteraard uitzonderingen zijn natuurlijk. Het allerergste vind ik echt dat ze mijn geweldige wederhelft en onze kinderen niet heeft mogen kennen… Dat is niet in woorden uit te drukken.
      Mijn moeder verdiende het om warm over te blijven spreken, maar ik idealiseer haar niet hoor, we hadden een prima gezonde relatie en zagen elkaar echt graag. Ze was een warme vrouw voor iedereen… Mijn vader bv verdient dat absoluut niet-vorige blog “brief aan mijn ouders”-integendeel!
      Thx voor je mooie reactie! ๐Ÿ™‚

      Like

      1. รฉn dat je kinderen haar niet als oma hebben leren kennen denk ik, ook zo’n gemis! Volmaakte mensen bestaan niet, zรฉlfs moeders niet maar dat maakt “persoonlijkheden;-)

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s