De juiste keuze

  
Ik kan het me eigenlijk niet herinneren, het moment waarop ik al wist wat ik wilde worden als “ik  later groot zou zijn”. 

Standaardvraag die aan alle kinderen ooit wel eens gesteld wordt. Maar ik had het altijd geweten… kinderarts zou ik worden. De jongste broer van mijn mama zaliger studeerde voor arts toen ik puber was en het fascineerde me enorm! Eenmaal in het ASO koos ik, logischerwijze, voor de studierichting WEB om goed voorbereid te zijn. 

Op mijn 16 sloeg het noodlot toe en werd mijn mama ziek… Zo ziek dat ik samen met mijn vader het huishouden overnam. Ze stierf toen ik afstudeerde van het middelbaar, ik was 18 en mama 43…

Het heeft mijn verdere leven bepaald, niet alleen mijn studiekeuze, maar daar gaat het nu niet over. Mijn vader bleek een zwak figuur die alleen medelijden met zichzelf had en er niet kon zijn voor zijn kinderen. Dus kwam heel het huishouden én de zorg voor een 16jarige, puberende broer op mijn schouders. Het hoeft niet veel uitleg dat mijn plannen voor een universitaire opleiding van een jaar of negen in de kast geborgen werden. Ik startte vol goede moed aan een opleiding “Germaanse” die “maar” vier jaar zou duren. Ik moest echter snel inzien dat een zware studie én een huishouden én verdriet moeilijk te combineren zijn. Het enige positieve dat ik daaraan overhield was de liefde van mijn leven,  Mr Brubeck, hij kon me overtuigen om regentaat te gaan studeren. Uiteindelijk slaagden we daar samen in, met glans zelfs :).

Geen van ons beiden is echter in het onderwijs terechtgekomen.

Spijt? Ja, ik denk het wel… Had ik moeten doorzetten en studeren wat ik écht graag wilde? Ik zal het nooit met zekerheid weten. 

De juiste keuze maken is niet altijd makkelijk. We hebben onze kids altijd gemotiveerd om iets te doen wat ze graag deden. 

Oudste wilde graag leerkracht worden, maar schakelde over naar “leefgroepenwerking” en begeleidt al twee jaar mensen met een beperking die semi-zelfstandig wonen. Ze werd onlangs gevraagd door “haar” school om stagebegeleiding te doen van studenten die nu deze richting volgen. Wij?? APETROTS!!!!  Ze heeft een fijne, boeiende job en dat vinden we zo belangrijk, vooral omdat het niet vanzelfsprekend is.

Jongste verbaasde zes jaar geleden iedereen, en ons helemaal, toen hij aankondigde dat hij landbouw wilde volgen. Geen evidente keuze, zoek daar maar eens een job in waar je kan van leven. (Zeker omdat wij geen landbouwers zijn en een eigen bedrijf eigenlijk geen optie is.) Maar kijk, hij haalde zijn diploma met een aantal extra’s.

Sinds 1 oktober is hij aan de slag als beheerder van de boerderij van “Widar”, ook een instelling voor mensen met een beperking. Hij mag daar de inwoners begeleiden om samen de boerderij te runnen. Dit had hij, laat staan wij, nooit verwacht. We zijn blij dat hij vroeger de juiste keuze heeft kunnen en mogen maken, want hij gaat werken met plezier! 

Er zijn zoveel jongeren die “schoolmoe” in de banken zitten, meestal omdat de interesse voor wat ze studeren ver zoek is… Jammer! Er heerst ook nog veel te veel taboe rond de “bso” term, waardoor ouders soms niet durven om hun kinderen een technische of beroepsopleiding te laten volgen. 

Wij zijn alvast blij én trots dat 2 van onze 3 kids de juiste keuze hebben kunnen maken en ik hoop voor al jullie kinderen hetzelfde!

Oh ja, heel de week kan je in “Iedereen Beroemd” op één, de werkplaats van Jongste volgen… mooi en ontroerend om te zien! 

Advertenties

44 gedachtes over “De juiste keuze

  1. Ik wilde altijd ‘juf’ worden. Ik heb dat dan ook lerarenopleiding gevolgd toen ik pas afgestudeerd was, maar na twee keer mijn eerste jaar NIET door te raken ben ik maar gaan werken. Een derde keer op kosten van mijn ouders studeren wilde ik niet doen (hoewel ze daar nooit iets van gezegd hebben!).
    Ondertussen al een paar jaar ouder geworden en zoals je weet toch nog bezig om dat diploma voor leraar eindelijk eens te halen. Het onderwijsvak PAV focust zich op ‘bso’ en opent mijn ogen, want als ik eerlijk ben had ik ook vooroordelen, maar die verdwijnen stilletjes aan. Uiteindelijk zullen onze kinderen gelukkiger zijn als ze als loodgieter sneller aan een baan geraken dan als ingenieur. We zien wel wat ze willen doen binnen een goede vijftien jaar.

    Liked by 1 persoon

  2. Super. Ik wil mijn kinderen ook bijbrengen dat ze hun hart moeten volgen. Ik denk dat dat geen gemakkelijke opdracht is in een maatschappij die zo’n nadruk legt op prestatie. Ik kan geloven dat je trots bent als je kinderen zo blij zijn met hun eigen keuze. Jammer dat jij toen je jong was niet de vrijheid had om je hart te volgen. Is het nu te laat om alsnog kinderarts te worden?

    Liked by 1 persoon

    1. Pffff …. Als je weet dat ik al 2 kinderen heb die werken??? 🙂 maakt niet uit, het leven loopt niet altijd zoals we het wensen. Juist daarom ben ik zo blij dat wij onze kinderen wel de kans kunnen geven 🙂

      Like

      1. Goh, is een mens ooit te oud om te leren? Nu, kinderarts is wel een hele onderneming. Het zou gemakkelijker zijn als je kinderarts was en het was je droom om Germaanse te studeren. Maar inderdaad mooi dat je je kinderen de kansen geeft die je zelf niet gekregen hebt.

        Liked by 1 persoon

  3. Onze twee zonen hebben ook serieus geworsteld met hun toekomstplannen, en hun studiekeuze veranderde meer dan één keer. Ze hadden wel geluk dat hun ouders 🙂 in hun leven niét steeds hun keuze konden waarmaken en ze al eens van windrichting konden veranderen, ook als ze daarvoor eens een jaartje moesten blijven zitten. Het resultaat is dat ze nu beiden super gemotiveerd zijn in hun job en ze later geen zwarte piet naar ons zullen moeten doorschuiven. Behalve dan misschien het feit dat vader ferm kon zagen 🙂 op momenten dat hij zag dat ze er hun voeten aan veegden. Als ouder kun je braaf zijn en heel braaf, maar er zijn grenzen.
    Ondertussen zijn we (zoals de meeste ouders zeker?) apentrots op onze kinderen.

    Liked by 1 persoon

    1. Dat is het belangrijkste… Dat ze gemotiveerd zijn en een goeie basis meegekregen hebben…
      We kunnen alleen maar ons best doen als ouders, P.
      Ze moeten uiteindelijk zelf hun weg zoeken, maar ik had weinig keuze en ik denk dat “onze”‘generatie daardoor mss kansen gemist heeft.

      Liked by 1 persoon

  4. Ik wilde ook altijd kinderarts worden, maar bij mij is het door mijn gezondheid ook niet gelukt.
    Echt heel heftig dat jouw moeder op jonge leeftijd overleden is en dat jij daardoor haar taken op je moest gaan nemen. Wel fijn dat de kinderen nu wel kunnen doen waar hun hart ligt.

    Liked by 1 persoon

  5. Mooi!! Prachtig dat jullie kids zon mooie baan hebben.
    Dat ze genoten hebben van een opleiding en daar ook nog de mogelijkheden hebben iets met hun kennis te doen.
    Zo fijn!
    Studeren is niet iets slechts.

    Liked by 1 persoon

  6. Mijn werkzame leven is al een tijdje voorbij, heb het heel erg naar mijn zin gehad in mijn banen.
    Maar… ik had toch wel heel graag willen studeren, Nederlands met name. Alleen was er vroeger het geld niet voor. Jij hebt je portie wel gehad zeg, tjonge wat moeilijk moet dat geweest zijn. Maar gelukkig had je al snel Mr B. En later je kinderen die ook hun keuzes maken en zich heus ook zullen redden en handhaven, zeker met liefhebbende ouders. En natuurlijk… iedere ouder is trots op zijn kinderen! Zo hoort het! Een mooi logje!
    XXX

    Liked by 1 persoon

  7. Wat ik wilde worden.. Gezond. Dat is niet echt gelukt, dus ik faalde meteen al. Op het moment dat ik besefte dat ik ‘faalde’ besloot ik mijn hart te volgen en dat betekend dat ik niet wist wat ik wilde worden, wat ik ging doen of wat ik zou kunnen doen. En zo kwamen er mooie dingen op mijn pad, juist door telkens mijn hart te volgen. Welke gekke afslag het ook al heeft genomen. Een webshop, het geven van cursussen en workshops. Dat had ik nooit gedacht toen ik afstudeerde van de HBO hotelschool 😉 Die keuze was trouwens gebaseerd op het feit dat ik alle takken van management wel leuk vond, welja. Toen maximaliseerde ik de keuzes dus eigenlijk ook nog zodat ik nooit in één hokje hoefde. 😉 Van je passie/hobby je beroep maken, dat is zoiets geweldigs. Net zo geweldig als ouders die echt trots zijn op hun kinderen, welke gekke afslag hun hart ook maakt. Leuke blog!

    Liked by 1 persoon

  8. Ik wist met zes jaar al dat ik stewardess wilde worden bij de KLM, want daar werkten een hoop familie leden, ja dan technisch op het platform en zo, maar alla, en had 1 achterneef die bij de Lufthansa dus tot purser en opleider van nieuwe ladingen stewards en stewardessen heeft geschopt, maar ja ik had nog een wens… jong moeder worden…. 😉

    het is het tweede geworden en heel bewust want als ik door wilde gaan en vliegen dan moest ik nog 4 jaar MEAO voor toerisme doen, dan pas starten met vliegen of wat dan ook, en dan zou ik al in de 20 zijn tegen de 30 voordat… maar ja, natuurlijk vraag ik mij ook weleens af hoe het was gegaan als ik die andere keuze had gemaakt. Mijn moeder was er dan ook prat op zoals we dat hier zeggen, dat ik die keuze ging maken, als ik door was gegaan had ik ook nog niet samen mogen wonen bijv. En dat wilden we zo graag!

    Jouw persoonlijke verhaal doet mij ook zeer, weet je Mrs. Brubeck, ik schrik van die leeftijd ook, gezien ik NU 43 ben dus… dat is toch… al zo jong inderdaad, gelukkig kan ik hierop zeggen, nul ervaring, en daar ben ik nu echt heel blij om nog. MIjn hart huilt voor jou echter, ook al heb je wel Mr. Brubeck hierdoor ontmoet in the end, maar dat hadden jullie toch wel denk ik. ❤

    X

    Liked by 1 persoon

  9. Zo belangrijk om kinderen een keuze te kunnen laten maken waar ze achter staan. Mijn jongste is een heel ander kind geworden door van school en richting te kunnen veranderen. Binnenkort schrijf ik dat eens in ’t lang en ’t breed uit op mijn blog.
    Jammer dat ik nooit voor TV zit op het moment van Iedereen beroemd, maar dat zal wel te vinden zijn zeker via pc ?

    Liked by 1 persoon

  10. Ik wist nooit wat ik wilde worden en nog steeds eigenlijk niet ;-). Mijn elfjarige echter wel. Danseres en danst al een paar jaar uren in de week klassiek ballet. Wij geven haar ook die ruimte en stimuleren waar nodig. En mocht het gaandeweg de tijd iets anders worden, ook prima.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s