Wandeltherapie

  
31 jaar kennen we elkaar, B en ik…

Na elk wat rondgesnuffeld te hebben in de wereld van de liefde, botsten we op elkaar op de unief. 

Liefde op het eerste gezicht? Ik moet eerlijk zijn, anders zal hij me direct corrigeren, zijn vriend toen ging eerst met me aan de haal… 

Dat duurde niet lang, we vonden elkaar al snel… Hij bleek ( en blijkt nog altijd, voor alle duidelijkheid) mijn ware. Een integere persoonlijkheid die niet terugschrok om een relatie aan te gaan met iemand die op dat moment zware bagage van verdriet meesleepte.

Enfin,’ k ga jullie niet vervelen met heel onze levenswandel :), alleen een aanloop om te zeggen dat we al heel wat watertjes doorzwommen hebben samen en elkaar door en door kennen. 

Dat wil uiteraard ook zeggen dat het soms wel eens klettert… Gisteren was een mindere dag voor ons alletwee. Ik ben niet te beroerd om toe geven dat dat eigenlijk aan mij lag ( knap hé?), maar direct schuld bekennen… mmmmm… . 

Oudste kwam op het schitterend idee om te gaan wandelen, haar pup moet nog veel energie kwijt en onze “oude tante” moet in beweging blijven.

Voor de wandelaars onder jullie, Wortel Kolonie is een pareltje, staat zelfs op de lijst van “werelderfgoed”.

  
  
Frisse lucht, fijne gesprekken met onze dochter, die alleen maar toffer worden sinds ze het huis uit is, zon en wind… de muizenissen verdwenen als sneeuw voor de zon… Ja, ik moet leren los te laten, ik weet het wel, het is alleen niet altijd even makkelijk. Maar mijn en ons leven is te mooi om niet te relativeren! 

Wandelen dus, witte en bruine labrador zijn niet de beste vrienden, maar wonderwel gaat het samen wandelen nog het beste. Dochter en ik hebben ervan genoten, van het samenzijn <3.

  
En B… die heeft er ’s avonds de “vruchten van geplukt”!

Advertenties

20 gedachtes over “Wandeltherapie

  1. Whahahahaha forbidden fruit? 😉 Oh yeah! You go girl!

    en ja, bijzonder he, die gesprekken nu met dochter als ze de deur uit zijn, ik herken ze, is hier ook zo, al is ze vaak ook moe, is ze thuis, is ze stil, geniet en wil eigenlijk niet meer naar huis, hahaha Dat voelt ook goed als mama zijnde 😉

    Loslaten is wel belangrijk hoor, zeker als het om slechtere dingetjes gaat, in the end, de mooie dingen draait het om, en 31 jaar, dan mogen jullie knetteren zo nu en dan, sterker nog, dat moet zo nu en dan! ❤

    X

    Like

    1. Ik heb het mss niet helemaal goed verwoord zei B, het is niet zo dat het niet fijn was toen ze nog thuis was, ze is alleen zo’n sterke jonge vrouw geworden,
      Wss ook door haar job met mensen met een beperking.
      Ze heeft er een zeer duidelijke kijk op de maatschappij door gekregen… 🙂 daardoor is loslaten veel makkelijker denk ik…

      Liked by 1 persoon

      1. Ah ja zo 😉 Nee, zo las ik het inderdaad niet, bij ons was het ergens echt nodig dat we afstand konden nemen, iets te jong door omstandigheden maar alles komt recht!

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s