Maand: augustus 2015

Eindelijk 

  
Eindelijk is het aan ons… 3 weken …

* niet naar kantoor

* geen stress

* geen files

* geen gezaag van mijn chef

* niet denken over wat ik aan moet doen ’s morgens

* B niet om kwart na 6 horen vertrekken om de files voor te zijn

* geen kids die vragen “wat gaan we eten en wanneer”

* elke avond aperitieven

* lekker samen koken

* een rit samen doen van 1900 km en daar heel erg naar uit kijken 🙂

* een paar dagen het rijk voor ons alleen in ons vakantiestulpje

* daar heerlijk van elkaar gaan genieten

* uitkijken naar de komst van onze kroost met aanhang voor een drukke, maar gezellige periode

* even de boel de boel laten….

We zijn eraan toe, tot binnen een paar weken! 🙂 

Vaderliefde

Ik heb er niks mee, met vaderliefde.

Klinkt vreemd misschien, ik weet het. Als kind heb ik niet veel herinneringen aan mijn vader, hij was een duivenmelker en zat meer in “zijn kot” dan ergens anders. Bijgevolg deden we vooral alles samen met mama en haar familie. Zelfs op vakantie ging hij nooit mee, wie moest er dan op zijn duiven letten?  Toen mama stierf bleef hij zwaar in gebreke en liet ons ook dan in de steek. Gevolg, ik heb het achter me gelaten, hij laat me koud, het is over. Een maand geleden werd hij 75, we hebben het laten passeren en dat zou toch anders moeten kunnen. 

Een heel ander verhaal bij Mr. Brubeck senior… Die vierde gisteren ook zijn 75e verjaardag. Oké, hij zou liever de tijd wat terugdraaien, maar geniet stiekem toch van de aandacht die hij dan extra krijgt op zo’n dag. 

Zo mochten schrijfster, zijn allerliefste schoondochter :), Mr Brubeck en onze voltallige kroost mét aanhang gisterenavond op restaurant. 

Het werd een reuze gezellige avond, mijn schoonouders hebben genoten, en ook wij vonden het fijn onze kleine familie samen rond de tafel te hebben. Ik hoop dat we samen zo nog veel verjaardagen mogen vieren :). Oudste, die sinds een half jaar vlak bij opa en oma is gaan wonen, heeft haar draai helemaal gevonden! Ze is zichtbaar gelukkig en dat doet ons deugd. Ze draagt haar grootouders op handen en die genieten daar volop van… En profiteren daar soms ook een klein beetje van.. maar dat mag :).

B had blijkbaar tijdens de avond eventjes apart met haar gepraat en dat had hem deugd gedaan. Ik zag het aan hem toen hij terug aan tafel kwam.

Terug thuis, veel te laat om vandaag uitgerust op het werk te verschijnen,  babbelden we nog wat na in bed om de avond te overlopen. B was emotioneel, vertrouwde me toe dat hij zijn dochter mist en als Middelste binnen afzienbare tijd zijn vleugels uitslaat, dat hij het dan ook moeilijk zal hebben. Ik vond het zo knap dat hij dat deelde met mij.

Het vertederde me enorm, ‘k werd er zelf stil van en we hebben elkaar heel stevig vastgehouden …

Uiteindelijk hebben we het niet voor het kiezen en het kan fout gaan, dat weet ik wel… maar we genieten van elk moment met onze kinderen, ze zijn ons “groot geluk”.

  

Where did we go wrong?

 

Toen ik mijn “carrière” begon bij mijn huidige werkgever was ik nog redelijk jong, recht na de studies vonden we een job die wel tof leek.

B en ik hadden toen een vriendenkring die bestond uit een aantal koppels waarmee we studeerden en een aantal mensen van voor zelf een koppel waren. Eigenlijk is dat nog altijd onze vaste vriendenkring waarmee we geregeld afspreken om leuke dingen te doen.

Ik werd vriendelijk onthaald op mijn kersverse job, allemaal toffe collega’s, maar…. wel een pak ouder dan ik. De verhalen over pampers, pubers, schoolvakanties waren nog niet aan mij besteed :).

Toen ik er ongeveer een jaar werkte, ondertussen ook getrouwd was, deed een nieuwe vrouwelijke collega haar intrede. Ze was 5 jaar ouder dan ik, maar we zaten meteen op dezelfde golflengte. Het begin van een mooie vriendschap. We kregen ongeveer tegelijkertijd kinderen, ik eentje meer dan zij…

We spraken geregeld af, meestal samen met de kids, dagje dierentuin, speeltuin of gewoon op woensdagmiddag pannenkoeken eten. 

De grote vriendschapstest zou onze eerste vakantie samen worden. ‘T is te zeggen, wij 2 met de kinderen, leek ons wel gezelllig. Zoals de meesten weten, staat of valt een vriendschap met hoe je over opvoeden denkt. Als je samen op vakantie bent moet je kunnen verdragen dat een ander iets tegen jouw kind zegt en omgedraaid. Het was geen enkel probleem en ging vanzelf.

Tot onze kinderen in hun puberteit kwamen spendeerden we elke paasvakantie samen… 

E was een echte hartsvriendin geworden, we vertelden alles tegen elkaar. Haar echtgenoot was wel 10 jaar ouder dan wij, eigenlijk geen probleem alhoewel hij soms iets conservatiever dacht.

Dat veranderde wel naarmate onze vriendschap vorderde… B maakte al eens de opmerking als we terugkeerden van een etentje “soms merk je toch wel dat R van een andere generatie is“. We lieten het niet aan ons hart komen, we spraken wel meer af zonder de kinderen, die hun eigen vriendenkringen opbouwden.

Toen B 2 jaar geleden in het ziekenhuis belandde met hartstilstand (jullie kennen het verhaal) , hoorde ik niks van hen. Het kwetste ons, per slot van rekening had hij er niet meer kunnen zijn en op die momenten denk je op je vrienden te kunnen rekenen. Ik heb haar dan ook een mail gestuurd dat we dat niet fijn vonden. Ze schrok daar heel erg van en een paar dagen daarna stonden ze aan onze deur. We hebben het uitgepraat, met z’n vieren, het was echt hun bedoeling niet geweest…

Een paar weken daarna, nu iets meer dan een jaar geleden, vierden we mijn verjaardag nog samen, heel oprecht en gezellig, echt…

Daarna, niets meer…

We hebben er al veel over gepraat, ons afgevraagd waar het fout gegaan is. Evenveel keer ben ik al aan een mail begonnen om te vragen wat er fout zit, maar het is vermoeiend als het van één kant moet blijven komen. Toch zouden we het liever gewoon weten, al is het maar om af te sluiten, dat kan…

Wat is er belangrijk in het leven?

Voor ons, zeker na 5sept 13, vriendschap, familie en liefde… 

Ik weet jullie te vertellen of het ooit nog vervolgd wordt en ondertussen denk ik “where did we go wrong?”


En toen verslikte ik me in mijn koffie…

Zondagmorgen is relaxed ten huize B. Lang uitslapen, uitgebreid ontbijt, weekend overlopen, wat blogs lezen én het zondagskrantje doornemen. 

Nu staat daar eigenlijk nooit veel bijzonders in, meestal lees ik het diagonaal om het daarna te gebruiken om de openhaard mee aan te steken. 

Vanmorgen viel mijn oog op een interview met soapactrice Martine Jonckheere. Eigenlijk interesseert het mens mij niet, maar ze had het over de keuze van haar en haar partner over het “geen kinderen willen”. 

Toen ik begon te lezen, verslikte ik me in mijn koffie…

Kinderen opvoeden is net als dieren opvoeden, je moet hen niet verheerlijken alsof ze het van het zijn. Ze moeten hun plaats kennen…”

Deze uitspraak kan je niet interpreteren, ik liet het even aan B lezen om te checken dat ik het goed had zien staan. Ik heb alle respect voor mensen die kiezen voor een kinderloos bestaan. Wij hebben samen 3 kids opgevoed, vond het met momenten ook erg druk en kan nu ook soms vinden dat kleine kinderen druk kunnen zijn..

Als je aan kinderen begint weet je dat het een drukke periode wordt.Het is onze taak om kids zo goed mogelijk op te voeden en waarden mee te geven. Ze moeten kunnen opgroeien tot volwassenen met respect voor anderen.

Maar so what? Het respect moet van twee kanten komen, en zulke uitspraken doe je niet. Kinderen met dieren vergelijken??? Mevrouw Jonckheere zou beter tot tien tellen voor ze iets zegt.

Dit moest even van mijn lever :).

  

“Waar of niet waar?”

25 jaar geleden studeerden Mr Brubeck en ik af als regenten. We hadden een leuke studententijd in Turnhout en hielden er een paar toffe vrienden aan over. 

Met 3 koppels (ja echt waar, originele, nog steeds) van toen komen we nog minstens 4x per jaar samen. Ok, 1 koppel kunnen we missen als kiespijn omdat de vrouwelijke helft een irritant mens is, maar met de 2 anderen klikt het nog altijd erg goed! 🙂

Toen we 2o jaar waren afgestudeerd, vonden we het wel kunnen om er eens een weekendje samen op uit te trekken. Een moeilijke opdracht, omdat je met ieders wensen moet rekening houden. Uiteindelijk vonden we een leuke bestemming in de Ardennen, een tof appartementje, waar we zonder mensen te storen tot in de late uurtjes konden babbelen, drinken, lachen en … kwissen. Een leuke kwis mocht uiteraard niet ontbreken. Één van de andere mannen heeft wel wat kaas gegeten om zoiets in elkaar te steken en had ons op voorhand de opdracht gegeven om elk apart een verhaal te bedenken óf een echt verhaal te vertellen zodat we konden raden of het waar was of niet. Toffe opdracht, maar niet simpel, ‘k moest hard nadenken, want B weet alles van me. 

Behalve…

Toen ik een jaar of negen was, gingen mijn broer en ik geregeld logeren bij mijn oom en tante in Gent. Die woonden toen in een hoog appartementsblok aan de watersportbaan. Heerlijke zomers, buiten spelen met nicht en neef… Ik was daar heel graag. Ik vond ook het “Gents” een leuk taaltje en maakte mezelf wijs dat ik het helemaal kon nadoen. 

Op een zomerse dag waren we met oom en tante, nicht en neef, en uiteraard mijn jongere broer een wedstrijd aan het bijwonen op de watersportbaan, zo’n 10 minuutjes wandelen van hun appartement. Ik moest zó dringend naar het toilet dat ik alleen mocht teruglopen met de nadruk om direct terug te komen en voorzichtig te zijn… Zo gezegd zo gedaan, toen ik “klaar” was, besloot ik uit de fietsenstalling in de kelder van het blok een fiets van nicht te nemen, ik kon dan sneller terug…

Hij stond me daar op te wachten, in het donker, versperde me de weg en zei: “Kom maar met mij heel even mee naar boven, ik heb daar veel snoep en leuke boeken, het duurt maar even en dan kan je terug weg…”

Ik was nog jong, maar was heel goed ingepeperd dat dit soort dingen gebeuren kon…

Ik kon geen woord uitbrengen, hij vroeg welke fiets ik wilde nemen, toen hij die uit het rek wilde halen ben ik als een gek naar buiten gerend en ben zo snel als mijn benen mij konden dragen naar mijn oom en tante gelopen. Die verwittigden onmiddelijk de politie, maar hij is, denk ik, nooit gevonden. Het beeld van die man staat nog altijd in mijn geheugen en ook het besef dat ik bijna het slachtoffer van een ontvoering was. 

Ik denk dat ik het verdrongen had, had het nooit aan B verteld, ook later niet aan onze kinderen. Die werden wel echt de “wacht aangezegd” om nooit, nooit met iemand mee te gaan, hoeveel snoep ze ook aangeboden kregen. 

Voor mij is het goed afgelopen, maar  voor sommige kinderen is het wel te laat geweest.

Wat denken jullie, wie geloofde mijn verhaal? 

Open en bloot

Ok, ik doe het… 

Toen ik begon te bloggen stond ik nog wat wankel in mijn “blogschoenen”, ik stond een beetje sceptisch tegenover het uitdelen van vragenlijstjes en kreeg de indruk dat enkel bloggers die elkaar “kenden” ze uitdeelden aan elkaar. Dan vorm je toch een soort van clubjes, dacht ik toen. Behalve bij het schrijven onder paswoorden ben ik van dat idee terug moeten komen. Een paar dagen geleden kreeg ik mijn eerste award van blogster Morgaine. De reacties daarop waren fijn …. Je lezers krijgen een beetje meer een idee van hoe je echt in elkaar zit.

Kort daarop nomineerde ook Myriam mij met een leuke tag… de vragen zijn wel iets persoonlijker, dus we gaan “open en bloot”…

1.Wat is voor jou de belangrijkste reden om te bloggen?

Ik wil het niet belangrijk maken of vinden, ik vind het prettig :). Ik wilde vooral eens proberen of ik wel kón schrijven en een aantal gedachten wegschrijven helpt.

2.Wat zijn je drie meest positieve karaktereigenschappen?
Eigenlijk zou je dat beter aan mijn huisgenoten en vrienden vragen, maar ik probeer… Ik denk dat ik redelijk empatisch ben en daardoor goed kan luisteren. Ik vind dat eigenlijk heel belangrijk, niet altijd over jezelf bezig zijn, maar je kunnen verplaatsen in een ander zonder direct te oordelen. Het hangt een beetje samen met mijn sociaal zijn, B zegt altijd dat hij dat prettig vindt.

Ik heb ook het hart op mijn tong, ik zal zeggen wat ik denk zodat je weet wat je aan me hebt. Met ouder te worden heb ik wel geleerd om daar ook voorzichtig mee om te springen en af en toe eerst na te denken.

Ten derde denk ik dat ik best vriendelijk ben, ik vind het zelf belangrijk om zo behandeld te worden, dus probeer met een glimlach in het leven te staan. 

3.En wat zijn dan de meest negatieve eigenschappen bij jezelf?
Dit is moeilijk maar zelfkennis…

Ik ben jaloers, niet op wat anderen hebben of op materieel vlak, integendeel. Nee, het groene monster dus. Ik heb het grote geluk dat B mij geen reden geeft om jaloers te zijn en me met mijn 2 voeten op de grond houdt, zodat het monster in zijn kooi kan blijven. (Allé, meestal dan toch ;)).

Ik ben ook een beetje ongeduldig, in het verkeer moet het vooruitgaan en aan de kassa van de delhaize vind ik het hatelijk als iemand kleingeld staat te tellen. Sorry…

Doeme.. eigenwijs ben ik ook wel een beetje, wat soms tot pittige discussies kan leiden in ons gezin.

‘K vind het eigenlijk wel flink van mezelf van dit allemaal zomaar toe te geven hoor…

4.Welke quote omschrijft het meest je levenshouding?

Leef vandaag en geniet van wat je hebt, van de mensen die je liefhebt. Wees jezelf en laat anderen zichzelf zijn.
5.Wat is je meest geliefde bezigheid op een warme zomeravond?

Niet moeilijk, samen genieten, thuis of ergens samen op een terras. Een goed glas wijn en een fijn gesprek. Meer moet dat niet zijn!

6.Wat is je minst geliefde bezigheid op een hete zomerdag?

Iets actief doen, zoals werken in de tuin ofzo, lekker luieren is dan de boodschap. 

7.Wat is je meest geliefde bezigheid op een ijzig koude winteravond?

Een goede wandeling met de hond, daarna bij de open haard… Bingewatching doen, lezen, samen in bed …. (Maar dat mag op een zomeravond ook hoor).
8.Wat is je minst geliefde bezigheid op een donkere duistere en koude winterdag?

Niks doen, daar wordt de dag alleen maar donkerder van :).

9.Wat is je lievelingsseizoen en waarom?

Ongetwijfeld de lente, alles komt opnieuw tot leven, het lijkt alsof je dingen kan afsluiten en opnieuw kan beginnen. De kleuren in de natuur zijn op hun mooist… daar kan ik van gaan mijmeren! Met een dikke trui aan en een tas koffie zet ik me dan buiten en kan uren rondkijken, nadenken en genieten.
10.Hoe ga je het liefst op reis?
Met de wagen, B naast mij, duizenden kilometers kunnen we zo verslinden. Hebben vorig jaar in de VS 4 staten doorgereden, heerlijk! 

11.Waar ga je het liefst heen op vakantie?
Er zijn zoveel mooie plekken in de wereld. Zoals al gezegd, Piënza in Toscane zit in ons hart, maar waar we in Spanje naartoe gaan is het ook mooi.

De topper was VS vorig jaar… op sommige plekken stonden we hand in hand volledig in stilte de natuur te bewonderen, we waren zelfs ontroerd… Volgend jaar willen we graag terug…

Ik hoop dat jullie hier wat leesplezier uitgehaald hebben, ik vond het leuk om in te vullen! Bedankt Myriam 🙂

  

Mijn eerste keer

Er is een eerste keer voor alles…

Ik blog nog niet zolang, heb via mijn wederhelft Brubeck héél veel gelezen in blogland, veel rondgereisd doorheen verschillende blogs en het zo leuk gevonden om ook af en toe een stukje te schrijven…

Zo zag ik ook geregeld tags en vragenlijstjes passeren, leuk om te lezen, je komt toch iets meer te weten waarom iemand schrijft.

Gisteren vond blogster Morgaine het tijd om mij ook eens iets te laten invullen, zowaar mijn “eerste keer”. Sorry als ik jullie met de titel van dit logje een beetje misleid heb :).

1. Hoe maak jij je dromen waar? Werk je er actief aan of blijft het bij dromen.

Ik heb altijd getracht om zo realistisch mogelijk te blijven. We hebben samen wel een aantal dromen waargemaakt door er actief mee bezig te zijn. Zo hebben we tot het uiterste doorgezet om het huis van onze dromen te kunnen kopen en zijn er door vol te houden in geslaagd. Ook op relationeel gebied hebben we een aantal mooie stappen gezet om onze relatie alleen maar meer inhoud te blijven geven.

2. Een koophuis of een huurhuis? Waarom?

Kort antwoord: Kopen, zonder twijfel… Fiscaal interessanter en beter voor de kids later. We hadden toen de pas getrouwd waren ook een verschrikkelijke huisbaas, dat hoeft ook echt niet meer.

3. Waar zou je gaan wonen als je zou mogen emigreren? Waar dan ook ter wereld?

Ik zou denk ik gaan wonen waar de mensen wonen die ik liefheb. Waar maakt niet zoveel uit, alhoewel… Toscane en meer bepaald Piënza, dat zou wel aanlokkelijk zijn! 

4. Gelukkig zijn, kies je ervoor of vind je dat het je overkomt? 

Moeilijker, ik denk dat iedereen ervoor kiest om gelukkig te zijn, maar dat dat door omstandigheden niet altijd in je eigen handen ligt. Ik ben 3 keer in mijn leven diep ongelukkig geweest door iets waar ik niks aan kon doen, heb het moeten ondergaan… Maar ik weer dat je door wilskracht ook gelukkig kan zijn. Leren relativeren en appreciëren wat echt belangrijk is, dat helpt al een eind op weg.

5. Heb je groene vingers? 

Een beetje, af en toe wat ik de tuin rommelen vind ik fijn, maar niet om het grove werk te doen.

6. Fiets je veel of graag? 

We fietsen allebei graag, maar doen het te weinig. Als we weg zijn genieten we er extra van maar onze achterwerken protesteren dan wel omdat we het niet regelmatig genoeg doen.

7. Kook je zelf elke dag? Of ben je van kant en klare maaltijden?

Ik doe mijn best 🙂 Nee, onder normale omstandigheden kook ik elke dag, maar we gaan ook graag uit eten zodat in het weekend het koken er wel eens bij inschiet. Kant en klaar beperkt zich tot een lasagne als het snel moet gaan. Gelukkig vinden de kids een bezoekje aan het frituur niet erg als wij weg zijn.

8. Wat heb je nog nooit gedaan of zou je wel graag willen doen?

Saai, maar eigenlijk heb ik geen onvervulde wensen, ik hoop gewoon gezond te blijven om te kunnen blijven genieten van het leven. Maar reizen zou ik wel graag meer doen, het kost alleen zoveel geld. 

9. Wat is je lievelingsbloem?

Geen specifieke, maar wel graag een warme kleur. Geen geel ofzo… Ik houd ook wel van een wild, natuurlijk boeket met veel kleurtjes, waarschijnlijk omdat ik mijn mama daar blij mee maakte, die hield ook niet zo van gekunstelde boeketten.

10. Stel, je krijgt je absolute droombaan aangeboden met alles erop en eraan en je kan doen wat je wil, maar je zou moeten stoppen met bloggen, zou je dat doen?

Vind ik eigenlijk een vreemde vraag en vooral een gekke combinatie. Ik ben van opleiding regentes Engels en geschiedenis. Moesten ze me morgen een voltijdse job daarin aanbieden… direct, en ik weet dat het een gewoon salaris zou zijn, maar ik had nooit in de privé mogen stappen. Nu is het te laat vind ik… Maar ik zou er wel voor willen stoppen met bloggen, dat is geen hoofdzaak en zou niet gezond zijn.

11. Heb je nog een vraag aan mij, zo ja, vraag het en ik geef er een antwoord op als ik kan.

Ik vraag aan jou of je dingen uit de weg gaat om over te bloggen of als iemand ergens verkeerd op reageert, hoe je daarmee omgaat….

Sta me toe, als beginnende blogster om even na te denken over een aantal vragen en mensen om te nomineren!

Dank je Morgaine, om aan mij te denken!