Kwetsbaar

Ik ben nog niet vaak echt gekwetst in mijn leven, de keren dat het gebeurde hakten echter diep in….

Het maakt ook dat ik wel makkelijker kwetsbaar ben… en dat is soms moeilijk. Iets klein kan me sneller slecht doen voelen…

Iets meer dan 10 jaar geleden kochten we bijna tegelijk met onze naaste buren een hond, wij een witte labrador en zij een zwarte. Ik heb in mijn jeugd altijd een hond gehad. De laatste, een prachtige duitse herder met een gouden karakter, verhuisde met ons mee toen B en ik trouwden. 

Het was de hond van mijn mama en ik, en toen mama stierf zag je haar,”Oeta”, wegkwijnen van verdriet. B en ik namen haar mee naar onze nieuwe thuis. Daar heeft ze nog een paar goede maanden gehad voor we haar moesten laten inslapen…

We zijn er een hele tijd echt niet goed van geweest en beslisten dat we ooit terug een hond wilden. 

Tien jaar geleden dus, toen vervoegde het schattige pupje ons gezin. Moeilijk te omschrijven, maar we konden ze vanaf dag 1 niet meer missen. Niemand zo blij als onze hond als je ’s avonds thuis komt en altijd in voor een knuffel :).

Vorig weekend kregen we te horen dat de buren hun labrador hadden moeten laten inslapen, en ja, het deed ons echt wat. Vooral omdat we beseffen dat die van ons even oud is en we haar ook op een dag zullen moeten afgeven…

Gisterenavond stond buurman aan onze deur met een plastiek zakje, of we de overgebleven “dentasticks” aan onze hond wilden geven… Mmmm, niet goed voor mijn gemoed…

Ik was dus al een beetje neerslachtig toen ik vanmorgen, na een slechte nacht, naar het werk vertrok.

B was al veel vroeger weg om naar de andere kant van het land te rijden en wist niets van mijn stemming.

Toen ik passeerde aan het ziekenhuis waar hij bijna 2 jaar geleden belandde, en ik ook nog eens aan de kant moest voor een ambulance, voelde het verdriet aan als alsof het gisteren gebeurd was. Het besef dat B zijn leven toen kantje boordje geweest is maakte me even echt slecht…

Dat en alle gebeurtenissen daarna hebben van mij, zoals B het verwoordt,  een bang en kwetsbaar vogeltje gemaakt…

Maar een mens is sterker dan zelf gedacht, en de gedachte dat er ook zoveel moois is “make my life beautiful”…

Ieder mens zal op zijn of haar moment kwetsbaar zijn, maar met de steun van diegenen die we graag zien komt het wel goed :).

  
 

Advertenties

14 gedachtes over “Kwetsbaar

  1. Ergens weet je het van tevoren maar je houdt toch vast en hoopt. Dat hadden wij ook met Lycos, de golden retriever van mijn ouders, echte family dog, en dit jaar in feb. maar wel 14 jaar oud ondertussen….. hebben ze hem ook in moeten laten slapen. het is nog altijd gek en raar, maar zij stoppen ermee, ze zijn al op leeftijd en ja.. realiteit kicked in qua leeftijd van henzelf.

    X

    Liked by 1 persoon

      1. Ik had het met mijn Felix, mijn vorige kat, veel te jong in mijn ogen met 11 jaar… maar kon ook niet anders… en nu met Picasso, pfffffff en hij is pas 3 πŸ˜‰

        Liked by 1 persoon

  2. een klein negatief puntje kan je gemoed inderdaad helemaal doen omslaan.
    Maar kwetsbaarheid kan ook een mens sieren, niet iedereen moet zich toch altijd zo sterk voelen?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s