“Broodjescultuur”

We hebben het best getroffen met onze kroost…
Ze zijn uitgegroeid tot fijne jong-volwassenen (alhoewel er enig dispuut zou kunnen ontstaan door deze benaming :)).
Sinds Oudste het huis uit is en Middelste zijn weken doorbrengt met hopelijk véééél studeren in Gent, is het door de week wel rustig geworden ten huize B.
Één punt blijft lastig en al lang voor discussies zorgen… Eten…
En laat nu net onze Jongste, die vanaf nu zijn vader en moeder voor zichzelf heeft, daar een verschrikkelijk lastpak in zijn. Het valt dus nu des te harder op aan tafel dat hij eigenlijk niks lust.
Dat is al begonnen toen hij een baby was, ter wereld komen met een gewicht van 4.200gr, dat kan tellen…
Maar nu is hij 1,85 groot en weegt maar amper 55kg. Eten is nooit zijn grootste passie geweest, alhoewel… frietjes, spiegelei, chips en tosti’s (jawel, mijn halve trouwboek is een Nederlander) gaan er altijd in.
En… belegde broodjes…
Laat Middelste en Jongste net daar samen een sport van maken van die te pas en te onpas te willen gaan halen.
Iedereen weet ongetwijfeld dat een kotstudent niet altijd evenwichtig en gezond eet, dus proberen we in het weekend flink wat vitamientjes toe te voegen… wat ons niet altijd in dank wordt afgenomen 🙂
Afgelopen weekend was het weer zover, “het is al keilang geleden dat we nog eens broodjes zijn gaan halen, mogen we alsjeblief?” Af en toe doen we dat wel eens, maar niet als er genoeg lekker eten in huis is en ik zelf ook broodjes kan maken voor hen.
Het “keilang geleden” voor Middelste is ook zéér relatief, dus ging het niet door.
De broodjes die ik een uurtje later zelf maakte, werden toch ook met een “welverdiende 9,5” bekroond.
We zijn wel iets te weten gekomen en dat wil ik jullie niet onthouden…
Een smos in Gent is geen smos zoals ergens anders, echt waar beweert Middelste.
“Dat is per definitie altijd een smos met kaas, ham of allebei”.
Als je een smos preparé vraagt, dan begrijpen ze dat niet, want wat wil je dan… een broodje preparé met groenten of een smos?
“Ja mama, Gent heeft echt een andere broodjescultuur…”

Dus als je op stap gaat in Gent en je wil ergens een broodje eten, let goed op wat je bestelt, je zou wel eens iets heel anders kunnen krijgen dan wat je gevraagd hebt.

Advertenties

10 gedachtes over ““Broodjescultuur”

  1. Brubeck een Nederlander??? Valt dat nu wel ff tegen zeg… 😀
    1,85m? Ben ikzelf precies even lang, maar ik weeg toch 20 kg meer, wat zelfs nog niet overdreven is.
    In Gent ga ik meestal iets lekkerder eten dan een belegd broodje, maar bedankt voor de tip!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ben blij dat Narda vraagt wat een smos is, want ik wist het ook niet.
    Wij zijn eens drie dagen in Gent geweest en daar praten we nu nog over. Prachtige stad, we hebben er veel gezien en lekker gegeten (ijs!)
    Mijn dochter is 19, is 1.83 en weegt 58 kilo. Ze lust alles zolang er maar geen vitaminen inzitten!

    Liked by 1 persoon

  3. Ha, ik zie dit nu pas, zo herkenbaar. Mijn 18-jarige zoon is 1.96m en weegt ook maar 55 kilo. Het kan dus nog erger. Hij lust ook erg weinig en overleeft ook op erg weinig. Ik noem het overleven, want moest ik maar eten wat hij eet, ik zou flauwvallen.

    Liked by 1 persoon

  4. Huh? Meneer Brubeck een Nederlander? In Leuven kennen we zo’n smos préparé (hier: américain) ook, maar ik ben het niet eens met die benaming. Smos hoort voor mij alleen maar bij hesp of kaas, wat rauwkost en een goede kwak mayo 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s