Dat heet dan gelukkig zijn

Maandagmorgen, in de auto op weg naar het werk…
Gewoontegetrouw luister ik naar radio 1, omdat op die zender af en toe nog een zinnig onderwerp aangesneden wordt en het nieuws niet herleid wordt tot een zinnetje of twee.
Ik luisterde met een bloedend moederhart naar het bericht over het overlijden van een scoutsjongen tijdens een activiteit op zondag. Verschrikkelijk, denk ik dan en mijn gedachten gaan automatisch naar onze eigen kroost.

Alhoewel ik zelf niet gespaard bleef van enig leed in mijn leven, is een kind afgeven zowat het ergste wat je kan overkomen denk ik. De wonde die daardoor geslagen wordt is er één voor het leven en stelt een gezin, relatie danig op de proef.
Mijn stiefmoeder moest ook een zoon afgeven, ze draagt het verdriet elke seconde mee, ook al is het al jaren geleden…

Als we dan ’s avonds na het werk telefoon krijgen van “mijn zus”, die vertelt dat die jongen een neef is van haar echtgenoot, dan komt het dichtbij. B en ik zijn erg dicht tegen elkaar aan gekropen en zijn zo dankbaar dat ons gezin nog gezond is. Het is het grootste geschenk wat je kan krijgen…
Er wordt veel gerelativeerd en nagepraat over afgelopen zondag.

Want het was natuurlijk ook moederdag, allΓ©, eigenlijk niet in Antwerpen, maar er mogen best 2 moederdagen zijn, ja toch? πŸ™‚
Onze kroost had een prachtig boeket gekocht voor mij en B had heerlijk gekookt…
Jaja, buiten schrijven kan hij eigenlijk ook best een lekker gerechtje op tafel toveren!
Met een geweldig gevoel keek ik de tafel rond en was blij dat iedereen er gelukkig uitzag.
Zelfs onze oudste, die een verschrikkelijke storm in haar relatie moest doorstaan, heeft terug lichtjes in haar ogen.
Wat wil een mens dan nog meer?

Wel, je kan je niks meer wensen, de mensen die je graag ziet, gezond en gelukkig, heel dankbaar zijn om die gewone dingen…
Gewoon, gelukkig kunnen zijn πŸ™‚
Want het kan heel snel “keren” en voor de mama van de scoutsjongen zal geen enkele moederdag nog hetzelfde zijn….

Advertenties

9 gedachtes over “Dat heet dan gelukkig zijn

  1. Mooi logje, Mrs. Brubeck! Ik kan me er volledig in vinden, want zoals je weet genieten wij volop van onze kroost en hun kroost. Het is inderdaad een zegen dat alles nog zo goed mag verlopen.

    Enneh, Brubeck mag me gerust ’s uitnodigen voor die zurkelpatatten. Ken ik niet eens!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s