Trotse partner

‘K vind het wel eens kunnen, een echte “stoef”blog…

Ik zag het al even aankomen.
Toen B anderhalf jaar geleden in allerijl naar het ziekenhuis gebracht werd, om daar te horen te krijgen dat hij door het oog van de naald gekropen was, begon voor hem een moeilijke tijd.
Het werd lichamelijk en psychisch een zware herstelperiode…

Één van de conclusies was dat er aan de conditie moest gewerkt worden, om het hart stevig “te ondersteunen”. Evy kwam eraan te pas om het trainingsprogramma op gang te brengen.
Goeie invloed, die Evy, het werkte, zonder noemenswaardige problemen werden de loopsessies opgebouwd. En er werden doelen gesteld…
Schrijfster startte mee op maar moest door veelvuldige blessures vroegtijdig opgeven.
B daarentegen ging steeds beter en vlotter lopen.
Jullie konden onlangs lezen dat hij vol trots de “Urban Citta Trail” in Antwerpen uitliep en er veel voldoening in vond.
Toen stond ik al te glunderen van trots aan de finish, zelfs de kou en de regen konden me niet deren.

Uiteraard stond “The 10 Miles van Antwerpen” ook op het lijstje, dat moet je als loper toch eens gedaan hebben.
Afgelopen zondag was het zover, slecht weer, joepie, want veel zuurstof in de lucht.
(Voor de supporters een ietsje minder, maar…. Alles voor de liefde πŸ™‚ )
Heel de voormiddag op van de zenuwen, begrijpelijk, want het is niet niks.
Eenmaal vertrokken kwam het goed, en als je daar staat, ik geef het toe, de sfeer werkt aanstekelijk!
Om 15u kwam de massa in beweging en was er geen houden meer aan.
Het is een prachtig zicht, al die mensen samen zien lopen…
Ik haastte me naar de overkant van de Schelde door de voetgangerstunnel, verdorie … 😦
Wist ik veel dat dat zooooooooooo’ n lange tunnel was, ‘k dacht dat ik Antwerpen wel kende, heb weeral wat bijgeleerd :).
Maar ik was op tijd aan de overkant, om de glimlach op zijn gezicht te zien toen hij me op de trappen zag staan.
Zoveel verschillende mensen dat je dan ziet, alle leeftijden, nationaliteiten, maten….
Lopen is voor iedereen.

Ben er zeker van dat ik mijn kilometerkes ook afgelegd heb, de voetgangerstunnel nog eens door, de terugweg naar de finish, hordes toeschouwers trotserend.
Maar ik was op tijd, binnen een voor hem vooraf bepaalde tijd kwam B over de finish, glunderend, maar doodmoe…
Het was zwaar geweest, de tunnels zijn niet voor “watjes”…
En ik… Ik was apetrots op “mijn loper”, hij had het toch maar gedaan πŸ™‚
Hij mag trots zijn op wat hij gedaan heeft, ik ben nog veel trotser!
De problemen met zijn hart, het heeft hem niet klein gekregen, integendeel.

Volgend jaar lopen we hem samen, want zijn enthousiasme werkt aanstekelijk en de blessures blijven uit…
Dan kunnen we trots zijn op elkaar!

Advertenties

10 gedachtes over “Trotse partner

  1. Wat leuk dat uit zoiets engs als hartproblemen zoveel goeds kan voortkomen. Ik ga een dezer dagen ook maar weer eens proberen het lopen op te pikken. Terug maar naar les 4 of zo. En ik was net bij les 7 voor ik ziek werd:-(
    Zo lekker om te lopen hè?! Knap van die vent van je hoor, applaus!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s