Het is voorbij

Voeten naast elkaar in het zand, onze handen verstrengeld op de handdoek, gedachten allebei naar 4 jaar geleden.

Het had voorbij kunnen zijn…

Zijn gedachten onvermijdelijk; het had zomaar voorbij kunnen zijn, het licht ging uit, “ik had maar 48 jaar kunnen worden”…

Mijn gedachten; verder moeten zonder partner, moeder van onze kinderen zonder vader, dagen zonder zin, donker, duistere toekomst…

Elk jaar op 5 september dwalen onze gedachten, het had zomaar voorbij kunnen zijn.

Het maakt alles relatief, de harde les zet ons met 2 voeten stevig op de grond, elke dag leven, het leven omarmen, het allermooiste en allerbeste eruit halen, kleine momenten koesteren, je gezin omarmen.

We hebben een lekkere fles cava open gedaan en gedronken op onze liefde, de liefde voor onze kinderen en vooral… op het leven!

Alsof het zo moest zijn besliste Middelste op dezelfde dag om een punt te zetten achter zijn relatie.

Het was een treurig bericht dat rauw binnenkwam, maar hij moest het vertellen, (ex)schoondochter zal immers niet mee op het vliegtuig stappen volgende week om met het hele gezin samen hier in Spanje te blijven.

Het valt ons moeilijk, we zijn ver weg en willen eigenlijk heel dicht bij hem zijn. 

Maar dat zijn we eigenlijk altijd, “dicht” bij elkaar, en dat weet hij.

Ik stuurde hem dit bericht:
“Mamabriefje:

Je komt er wel, ook al heb je het nu moeilijk, ook al heb je veel te verwerken.

Je komt er wel…wij houden van je en zijn trots op wie je bent, je hebt een zus en broer bij wie je jezelf kan zijn, dat is zo belangrijk.

Laat de boel even de boel, geef je hart tijd om te helen, tijd verzacht.

Je komt er wel, lieve zoon van ons, maar weet dat je er nooit alleen voor staat. Hou je voor ons niet sterk, laat je emoties los, het helpt. Je hoeft niet alleen sterk te zijn, leun op ons.

Je komt er wel, ook al lijkt het nu moeilijk… ly to pieces xxx”

Zijn antwoord was hartverscheurend warm en triest tegelijk, hij redt het wel.

Het is voorbij…

Advertenties

Passie

Ik weet dat deze titel enigszins misleidend kan zijn; wie hoopt op een zinderend, passievol verhaal is eraan voor de moeite.

Het is mijn persoonlijke mening over een intiem onderwerp.

Wat ik las maakte me zo kwaad, ik kon het niet laten om mijn gal erover te spuwen.

Kat overleeft verkrachting door een mens????’!!!! niet…”


U leest het goed, dit nieuwsbericht bereikte me vandaag op een (gelukkig) nog nuchtere maag.

Ik begrijp dit NIET, het gaat mijn verstand volledig te boven.

Ik veroordeel het met heel mijn zijn, met alles waar ik in geloof, alles waar ik voor sta.

Ieder mens heeft zijn of haar seksuele voorkeur(en).

Daar ken je eindeloze discussies over voeren. Dat is eigenlijk best leuk, grappig en soms ook leerrijk. 😀

Ik heb respect voor veel dingen, sta open voor andere meningen, andere relatievormen…mensen moeten tenslotte zelf hun geluk in de liefde en hun eigen seksleven vinden.

MAAR….. en dat zijn toch wel echt dé basisregels van een gezonde maatschappij;
*seks moet altijd plaatshebben tussen 2 gelijkgestemden.

*seks kan NOOIT tussen volwassenen en kinderen, NOOIT!

*seks kan NOOIT tussen mens en dier, een dier kan zich immers nooit verdedigen of toestemmen.

*seks kan alleen als beide (of meerdere) partijen zich daar goed bij voelen.

Of je nu hetero, homo, bi of alles door elkaar bent… 

Of je monogaam of polyamoreus bent…

Of je seks hebt met je vaste partner, losse scharrel, one-nightstand, een seksfeestje of whatever…

Het maakt me niet uit! Zolang je als volwassene niemand kwetst, heb ik respect voor wat een ander doet.

Maar het moet altijd gebeuren in een relatie met WEDERZIJDSE toestemming, en NOOIT tegen de wil of zin in van iemand of iets anders.
Dit moest er even uit, vergeef me mijn directheid.

Liefde is…

Samen aftellen naar ons verlof. De laatste loodjes samen wegwerken, uitkijken naar 3 weken niks…naar 3 weken alles…samen!

Ernaar uitkijken om 1900 km te verslinden, goeie muziek op de achtergrond, praten, meezingen (ik dan, want Mr B kan niet zingen 🤗), stil zijn, een lekkere Mc Donalds doen onderweg (alleen als we naar het zuiden rijden), overnachten in het lieflijke Girona…reizen omdat we dat graag doen.


Genieten van ons huis, onze thuis, onze tuin. Beseffend dat we heel gelukkig zijn hier en hier graag 100 jaar willen worden.

Een avondje stappen met onze beste vrienden, lekker etentje, een goed gesprek, genieten van meer dan 40 jaar! vriendschap.

Verjaardag Vieren van opa, met ons hele gezin, de kleinste aan kop die al duidelijk de plak zwaait. Opa, die straalde, die weende van ontroering. Het deed wat met ons.

Mr B die Jongste uit de nood helpt als hij halsoverkop naar zijn werk geroepen wordt op een zondagavond om de koeien te gaan “redden”, de oprechte dankbaarheid van Jongste naar zijn papa toe.

Met zijn tweetjes aan de rand van ons zwembad hangen, een heftige werkdag wegspoelend met witte wijn.

Op zaterdag samen tot een kot in de nacht uitgaan en zondagvoormiddag in bed nagenieten.

Het lieve snoetje van kleinkind als hij zich moe in mijn armen nestelt…smelt, smelt.

Toekijken hoe Middelste en zijn lief elkaar graag zien en willen “gaan” voor elkaar.

Vanavond samen opnieuw zetelhangen om naar thuis te kijken.

 Een  lieve mail krijgen van een Geweldig lieve blogster.

Complimenten krijgen van klanten, zomaar, omdat ik vriendelijk ben, dat zoiets zo’n deugd kan doen.

Zo trots zijn op mijn kids, altijd en overal.

Tegelijk aan hetzelfde denken, zonder op voorhand over iets gesproken te hebben, soulmates…

Liefde is…

Gelukkig zijn, om alle kleine dingen die elke dag groot kunnen maken.

Rusteloos

Ik ben op deze dag van het jaar altijd een beetje rusteloos.

Vind mijn draai al een paar dagen niet helemaal, leef een beetje in de schaduw.

De schaduw van een sterfdag…

Elk jaar opnieuw, al 33 jaar lang, zoek ik…maar ik vind niet meer.

Die dag knaagt.

De dag waarop ik geconfronteerd werd met het dode lichaam van mijn mama.

Best vreemd, ik zie een jong meisje staan naast een vrouw van 43 die haar “strijd” verloren heeft. Een “strijd” die geen strijd is, die je nooit kan winnen als er geen afdoende behandeling voorhande is.

Ik ben dus een beetje rusteloos.

Het is ook niet echt de bedoeling, sterven als je 43 bent.

Ik denk er misschien teveel over na.

Over mijn eigen stervelijkheid…

Niet voor mezelf, ik denk niet dat ik er iets van ga merken. En kom me niet vertellen over een leven na de dood, alsjeblief niet.

Maar voor wie achterblijft, omdat ik dat exact weet, exact kan vertellen hoe verdwaasd je dan bent, reddeloos, radeloos, stuurloos, bang, bang omdat het onherroepelijk is.

Je krijgt geen tweede kans meer, nog gauw even iets zeggen, even omhelzen…

Dus ben ik rusteloos.

Rusteloos, omdat er geen enkel positief kantje aanzit, het heeft níet zo moeten zijn, er komt niks goed achter.

Elk jaar opnieuw op 24 augustus ben ik aangedaan, krijg haar “doodsbeeld” op mijn netvlies…

En krijg het er met de beste wil niet af.

Vogels in mijn hoofd


Zondagmiddag.

Vogels in mijn hoofd, rond mijn hoofd, rond ons huis.

Nestelend, dragend, rustgevend…

Zondagmiddag.

Stilte rond ons, fluisterend, gedachtenloos, confronterend, boeiend.

Kinderloos, burenloos… alleen de natuur en wij.

En de stilte…

Gedachten die elkaar raken, verstrengeld, rakelings, intiem.

Zinderende passie, tijd voor elkaar, praten, zwijgen, strelen, ontdekken…altijd opnieuw en intenser.

Twee in één vlees.

Afternoondelight, met de man van wie ik intens houd, die ik “hoog” houd. We geven elkaar waarde.

Zondagmiddag.

Vogels in mijn hoofd.

Gedaan, te vermijden, te doen…

GEDAAN

Een zeer leuke afspraak met MELANIE, die het zag zitten om anderhalf uur te bollen om een middag in Breda door te brengen. 


Zij heeft de foto van ons tweetjes, ik post het eten dan maar! 😀

Ik onthoud dat we uren gepraat hebben over écht alles, dat luisteren zo ontzettend belangrijk is, dat ze zeer open-minded is, dat ze aandacht heeft voor mensen, dat ik me op mijn gemak voelde, dat het leuk was dat Mr B ons vervoegde, dat ze een bijzonder toffe, straffe madam is! 

Dank je Mel, voor een zeer fijne middag!

• Een boeiende, ontspannende, inspannende, superdag op het water met Mr B.


Een aanrader voor iedereen…De Biesbosch in Nederland! 

We hebben genoten van de natuur in al haar facetten, witte wijn gedronken in het zonnetje, gepicknikt op het water, compleet verloren gevaren, onze ogen uitgekeken naar decadente jachten, vastgelopen in ondiep water, de zon onderschat en lekker bruingebrand, thuis onmiddellijk gezocht naar 2ehandsboten (Mr B hoor, hij is er helemaal gek van)…. kortom, een zalige waterdag!


• De leesmicrobe terug te pakken gekregen, het ene boek na het andere verslinden, helemaal ondersteboven van “Een klein leven”, nog zoveel mooie titels op mijn lijstje.

TE VERMIJDEN (!!!!!)

• Mensen die anderen niet in hun waarde laten, er afstand van nemen ( wijze raad van Melanie, waarvoor dank!)

• Het outlet-shopping center in Roosendaal….wat hebben we daar spijt van. Weet niet wat ons gedreven heeft, het is ons ding niet, zijn niet met specifieke merken bezig, hebben gelachen met alle mannen die op bankjes voor de winkels zitten wachten op hun vrouwen (net honden), waren netjes binnen het half uur terug weg en moesten zelfs geen parking betalen.

• Roosendaal zelf, de ongezelligheid druipt er van de pleinen, huizen en mensen af. Wat iemand daar gaat zoeken gaat ons verstand te boven. Bijgevoegd aan ons lijstje van “nooit meer te bezoeken”.
TE DOEN

• Een lekkere cake bakken omdat we veeeeeel te veel eieren hebben.

• Een huurauto boeken voor de kinderen voor in Spanje.

• Beginnen plannen om binnen 2 weken eindelijk op vakantie te vertrekken.

• Soep maken van alle courgettes die we langs alle kanten krijgen.

• Nog 2,5 week doorbijten op het werk om daarna voor 3 weken de boel de boel te laten.

• Dit weekend genieten van ons kleinkind dat komt logeren.

• Herstellen van een pijnlijke ontsteking in mijn schouder die me parten blijft spelen.

• Me bewust zijn van ons groot geluk  in dit “klein leven”.

LACH ZOVEEL ALS JE ADEMT 

HEB LIEF ZOLANG ALS JE LEEFT